Sprawozdanie

O wejściu 8. oddziału na szczyt Pti Égüille Verte (3512 m n.p.m.) północno-zachodnim grzebieniem, 2B kat. trudn. Rejon lodowca Grands Montets, masyw Mont Blanc, Chamonix, Francja.

Kierownik: N.R. Iwanow Trener: N.R. Iwanow

Sankt Petersburg 2018

I. Paszport wejścia

№ poz.	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię, stopień sportowy kierownika	Iwanow N.R., MC
1.2	Nazwisko i imię, stopień sportowy uczestników	Kolesowa A.Ju., Łazariew A.Ju., Łazariewa E.Ju., Chrapow S.N., Szadrin A.A., Jakowlew A.N.
1.3	Nazwisko i imię trenera	Iwanow N.R.
1.4	Organizacja	a/k Politiechnik, Sankt Petersburg
2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Rejon	Alpy Graickie. Rejon lodowca Grands Montets, masyw Mont Blanc, Chamonix, Francja.
2.2	Dolina
2.3	Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku	10.3
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	Petit Aiguille Verte, wysokość 3512 m n.p.m.
2.5	Współrzędne geograficzne szczytu (szerokość/długość), współrzędne GPS *(1)	45,9479° N, 6,9586° E (45,94790° N / 6,995860° E)
3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	Petit Aiguille Verte — północno-zachodnim grzebieniem (klasyczna trasa południowo-zachodnim grzebieniem)
3.2	Proponowana kategoria trudności	2B kat. trudn.
3.3	Stopień rozpoznania trasy	-
3.4	Charakter reliefu trasy	kombinowany
3.5	Różnica wysokości trasy (wskazane dane wysokościomierza lub GPS)	150 m
3.6	Długość trasy (wskazana w m)	275 m
3.7	Techniczne elementy trasy (wskazana sumaryczna długość odcinków o różnej kategorii trudności z uwzględnieniem charakteru reliefu (lodowo-śnieżny, skalny))	II kat. trudn. — lodowo-skalny/śnieżno-skalny/śnieżny/skalny — 225 m; III kat. trudn. — skalny — 50 m
3.8	Zejście ze szczytu	Ścieżką wejściową
3.9	Dodatkowe charakterystyki trasy	Brak wody
4. Charakterystyka działań zespołu
4.1	Czas przemarszu (godziny marszu zespołu, wskazany w godzinach i dniach)	5,5 godz., zejście 3 godz.
4.2	Nawy	nie
4.3	Wyjście na trasę	Wyjście z bazy: 7:00, 31 lipca 2018 r. Trasa rozpoczęta (od wyciągu): 9:00, 31 lipca 2018 r.
4.4	Wyjście na szczyt	14:30, 31 lipca 2018 r.
4.5	Powrót do bazy	Zejście ze szczytu (do wyciągu): 17:30, 31 lipca 2018 r. Powrót do bazy: 22:30, 31 lipca 2018 r.
5. Odpowiedzialny za sprawozdanie
5.1	Nazwisko i imię, e-mail	Kolesowa A.Ju. [email protected]

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wejścia

Zdjęcie 1. Ogólne zdjęcie trasy. Widok z wyciągu Grands Montets, 31 lipca 2018 r.

Zdjęcie 2. Ogólne zdjęcie szczytu, 31 lipca 2018 r.

Zdjęcie 3. Schemat trasy (oznaczony numerem 3) z przewodnika po dolinie Chamonix (zdjęcie wykonane na początku sezonu). Przegląd rejonu lodowca Grands Montets

Zdjęcie 4. Zdjęcie-schemat rejonu z pełną linią trasy, w tym podejściem do wyciągu (zdjęcie wzięte z fatmap.com).

Zdjęcie 5. Widok na lodowce Argentière i Grands Montets z zachodu.

Zdjęcie 6. Mapa szczytu i okolic Petit Aiguille Verte

Informacje o szczycie

Petit Aiguille Verte — szczyt o wysokości 3512 m n.p.m., znajduje się w masywie Mont Blanc we francuskich Alpach, pomiędzy lodowcami Mer de Glace i Argentière. Podejście do szczytu zwykle odbywa się z wyciągu Grands Montets po lodowcu Grands Montets. Ze szczytu w dobrą pogodę doskonale widać Petit Dru, Aiguille d’Argentière, Aiguille du Chardonnet, Aiguille Verte. Dane o pierwszym wejściu nie są znane. Współrzędne geograficzne szczytu: 45,94790° N / 6,995860° E. Wejście zespołu na szczyt odbywało się z bazy w Les Chosalets, następnie — od wyciągu Grands Montets (3300 m). Czas podejścia po lodowcu od wyciągu do początku trasy (bergrhrundu) — 40–50 min maksymalnie. Według europejskiej klasyfikacji trasa ma kat. trudn. — PD (franc.).

2. Charakterystyka trasy

2.1 Techniczne zdjęcie trasy

Zdjęcie 7. Trasa z oznaczeniem pokonanych odcinków.

2.2 Techniczna charakterystyka odcinków trasy

Nr odcinka	Długość, m	Nachylenie, °	Charakter reliefu	Kategoria trudności	Liczba haków
R0–R1	30	45	lód-skały	2	4
R1–R2	35	35	śnieg-skały	2	3
R2–R3	20	35	skały	2	2
R3–R4	50	45	śnieg-skały	2	3
R4–R5	70	55	śnieg-skały	1–2	4
R5–R6	20	70	skały	3	3
R6–R7	20	35	skały	2	0
R7–R8	30	70	skały	3	3

3. Charakterystyka działań zespołu

3.1 Krótki opis przejścia trasy według odcinków

Nr odcinka	Opis	Nr zdjęcia
Podejście	Od wyciągu Grands Montets iść w górę po lodowcu w kierunku skalnego początku południowo-zachodniego grzebienia. Podejść do bergrhrundu. W sezonie jest tu wydeptana ścieżka, po trasie poruszają się liczne grupy.	9
R0–R1	Objąć bergrhrund z prawej strony, podejść do 45-stopniowego lodowego stoku i wspiąć się po nim na południowo-zachodni grzebień, ubezpieczenie na lodowcrtwach głównie, stanowisko na własnych punktach. 25 m.	10
R1–R2	W górę po zniszczonych skałach. Objąć występ skały z lewej strony po śniegu. W górę po szczelinie 15 m. Ubezpieczenie na własnych punktach i za relief. Stanowisko na „piaskowych zegarach”. 35 m.
R2–R3	Po grzebieniu w górę, omijając ostre występy z lewej strony. Ubezpieczenie na pętlach i za relief. Stanowisko na piaskowych zegarach u dużego kamienia. 20 m.
R3–R4	Ruszać się w górę po 45-stopniowym stoku, ubezpieczenie za relief i na własnych punktach, omijając z lewej strony duże występy. Finałowy podjazd — przejść pomiędzy dwoma dużymi występami, stanowisko przed spadkiem wysokości na dużym kamieniu. 50 m.
R4–R5	Niewielki spadek wysokości, dalej — ruch w górę po grzebieniu z wyjściem na śnieg, trawers po śniegu, w sumie 60 m. Dalej w górę po skałach 10 m, ubezpieczenie na własnych punktach. Stanowisko pod przewieszonym kamieniem. 70 m, 50°.
R5–R6	Wspinaczka w górę po stromym grzebieniu, wzdłuż dużej szczeliny. Ubezpieczenie na własnych punktach, stanowisko na kamieniu. 20 m, 70°.	11
R6–R7	Ruch po grzebieniu w górę 20 m, ubezpieczenie za relief, stanowisko na kamieniu przed ścianą. 20 m, 35°.	12
R7–R8	Kluczowa wspinaczka w górę 10 m po 70-stopniowej ścianie, ubezpieczenie na własnych punktach. Dalej — naprzód po grzebieniu i zejście w dół, ubezpieczenie za relief z następnym ściągnięciem, następnie trawers do szczytu, w sumie 20 m. 30 m.	13 14
Zejście	Ścieżką wejściową w dół, z dwoma zjazdami przed kluczową ścianą i ze stanowiska R6 na pętlach. W razie potrzeby można wykonać zjazd do lodowca na środku drugiej liny (jest stała pętla), ale należy ocenić niebezpieczeństwo spadających kamieni.	15 16

3.2 Zdjęcie zespołu na szczycie przy punkcie kontrolnym

Zdjęcie 8. Ogólne zdjęcie zespołu.

3.3 Ocena bezpieczeństwa trasy

Trasa jest popularna wśród alpinistów ze względu na bliskość wyciągów (30–40 min podejścia do początku trasy), ale to z kolei jest również minusem, ponieważ na trasie znajduje się jednocześnie duża liczba osób, które stwarzają trudności dla siebie nawzajem.

Wysoki sezon dla wejść przypada praktycznie na cały rok.

Jest interesująca dla szkoleniowych wejść:

wypracowanie ruchów w parach po grzebieniu;
praktyka w ustawianiu punktów i asekuracji na naturalnych formach reliefu.

Do początku trasy należy iść w parach i w rakach, ostatnie 100–150 m przed początkiem trasy są kamienio niebezpieczne, w drugiej połowie dnia okresowo lecą kamienie.

Średnie nachylenie trasy wynosi 48°.

Na całej długości trasy znajdują się stacyjne pętle, wiele z nich jest regularnie odnawianych.

Możliwe jest zejście z trasy zjazdem niedaleko szczytu, ale nie jest to zalecane ze względu na kamienio niebezpieczeństwo.

Zejść do wyciągu należy przed 16:00, ze względu na jego zamknięcie o 16:30 i duże prawdopodobieństwo spadania kamieni.

W sumie na trasie zostało 0 haków, użyto 12 sztuk friendów-zakładek.