Mistrzostwa Sankt Petersburga w alpinizmie. Klasa wysokościowo-techniczna 2018 roku

Sprawozdanie

o zdobyciu szczytu Petit Dru (3733 m) nową trasą "amerykańska direttiissima" 6A kat. trudn. (S. Timofiejew, 1994) (ściana zachodnia, wariant trasy "American Direct", Royal Robbins i Gary Hemming, 1962 r.)

drużyna a/k "Polytechnik" w okresie od 4 sierpnia 2018 r. do 10 sierpnia 2018 r.

Trener drużyny: Mołodożen W.A. Kierownik: Panow A.O. Uczestnicy:

Łukaszenko O.I.
Sierianow S.A.

Sankt Petersburg 2018

Paszport wspinaczki

Informacje ogólne

Kierownik: Panow A.O. — 1-szy sp. rozr. Uczestnicy: Łukaszenko O.I. — KMS, Sierianow S.A. — 1-szy sp. rozr. Trener: Mołodożen W.A. — MS. Organizacja: a/k "Polytechnik" (SPb)

Charakterystyka obiektu wspinaczki

Region górski: Alpy Zachodnie, Francja, Chamonix. Numer trasy według klasyfikacyjnej tabeli strony FAP: 10.3.22. Numer trasy według klasyfikacyjnej tabeli fasl.ru: 10.3.12. Nazwa szczytu: Pik Petit Dru (3733 m)

Charakterystyka trasy

Nazwa trasy: "amerykańska direttiissima". Kategoria trudności: 6A. Charakter trasy: skalna. Różnica wysokości trasy: 1050 m. Długość trasy: 1670 m. Długość części ściennej: 1260 m. Długość odcinków:

V kat. trudn.: 690 m
VI kat. trudn.: 200 m

Średnie nachylenie:

głównej części trasy: 80°
całej trasy: 70°

Zjazd po południowej ścianie na lodowiec Charpoua. Woda nie występuje na odcinkach R0–R29, na odcinkach R29–R38 występują płaty śniegu.

Charakterystyka działań drużyny

Godziny marszu do wierzchołka:


1 dzień:	5 godz.;
2 dzień:	9,5 godz.;
3 dzień:	11 godz.;
4 dzień:	18 godz.;
5 dzień:	4 godz.
Razem:	47,5 godz.

Wszystkie noclegi w pozycji leżącej, na półkach.

Wyjście z BL: 4 sierpnia 2018 r. Początek pracy na trasie: 5 sierpnia 2018 r. Wyjście na wierzchołek: 9 sierpnia 2018 r. Powrót do BL: 10 sierpnia 2018 r.

Użyto punktów asekuracyjnych

Nie prowadzono liczenia. Na trasie drużyna nie zostawiła swoich punktów i śrub.

Rys. 1: Mapa-schemat rejonu

Rys. 2: Wykres ruchu drużyny na trasie

Rys. 3: Opis trasy

Opis

Podejście

Z miasta Chamonix wznosić się ścieżką w kierunku stacji kolejowej Montenvers, następnie po schodach schodzić na lodowiec Mer de Glace i przemieszczać się w górę. Wznosić się po schodach prowadzących do schroniska Charpoua i dalej górną ścieżką przemieszczać się w kierunku Petit Dru, przeprawić się przez szeroką rzekę wypływającą z lodowca Charpoua i, omijając masyw Dru, wznosić się do zachodniej ściany Petit Dru.

Samą trasę można umownie podzielić na trzy części:

Dolna część (R0–R6)

Dolna część jest stosunkowo łagodna, wspinaczka średniej trudności. Trudne odcinki są wywiercone śrubami. Ta część trasy jest zagrożona kamieniami spadającymi z góry. Relief jest dość monolityczny, mało luźnych kamieni.

Dolna część kończy się dużą półką, przecinającą zachodnią ścianę. Wygodne miejsce na nocleg znajduje się w prawej części półki, nieco z boku trasy. W momencie przejścia trasy przez drużynę (sierpień 2018 roku) śniegu na półce praktycznie nie było.

Główna część (R6–R22)

Ta część trasy jest bardziej stroma, z odcinkami wspinaczki do 6c (fr) i kilkoma odcinkami 6b (fr). Relief jest w większości monolityczny, ale na trasie występują duże pół-"żywe" bloki, wymagające maksymalnej ostrożności podczas przechodzenia tego odcinka, aby nie zrzucić ich na dolnych uczestników.

Miejsc dla noclegów w pozycji leżącej praktycznie nie ma (drużyna zorganizowała jedno miejsce na stacji R11), ale trafiają się małe półki dla noclegów w pozycji siedzącej. Następny wygodny nocleg to skalny blok u podstawy kluczowego odcinka (R19). Kluczowy odcinek trasy (R19–R22) to 90 m wewnętrzny kąt 6c (fr). Z tego miejsca kontynuacja klasycznej trasy "American Direct" została zniszczona przez obsunięcia się skał w 2005 i 2011 roku. Obecnie popularnym wariantem przejścia trasy stał się wyjście na północną ścianę i kontynuacja po niej.

Aby dostać się na północną ścianę po kluczowym odcinku, trzeba wykonać trawers po starej trasie ze śrubami (15 m A0, stare śruby!). Zaraz za trawersem jest jeszcze jedno bardzo wygodne miejsce na nocleg (R22).

W momencie przejścia trasy przez drużynę (sierpień 2018 roku), pomimo pochmurnej pogody i opadów, wody na całej długości R6–R22 nie było.

Górna część (R22–R38)

Po wyjściu na północną ścianę trasa staje się łagodniejsza, jednak wspinaczka nadal jest średniej trudności. Trafia się wiele (niezbyt wygodnych) miejsc dla noclegów w pozycji leżącej. W miarę zbliżania się do wierzchołka relief staje się coraz bardziej zniszczony. W górnej części trafiają się:

płaty śniegu
lód

Jednym z punktów orientacyjnych w górnej części trasy jest kwarcowa półka, przecinająca ścianę i ciągnąca się na setki metrów w obie strony. W prawej stronie półki znajduje się przełęcz wychodząca na południową ścianę. Przełęcz jest krótka (1–2 m), ale mała, rzędy trzeba ciągnąć osobno.

Zaraz za przełęczą, na południowej ścianie, jest zorganizowane wiele miejsc na noclegi. Dalej trasa kontynuowana jest trawersem po kwarcowej półce na południowej stronie, praktycznie aż do żlebu między Grand Dru i Petit Dru. Jeszcze kilka prostych linijek prowadzi na wierzchołek Petit Dru 3733 m.

Zjazd

Dulfery zaczynają się od końca kwarcowej półki na południowej ścianie. 4 dulfery niżej widać żandarm z płaskim wierzchołkiem i miejscami na noclegi. Trzeba schodzić nieco na prawo od żandarma. Dalej zjazdowy żleb skręca w lewo, w stronę schroniska Charpoua. Trzymając się lewej strony, kontynuujemy zjazd dulferami do prostego reliefu. Następnie trzeba wykonać trawers po prostym reliefie (asekuracja równoczesna) w stronę górnego piętra lodowca Charpoua, który znajduje się po lewej stronie, za granią Grand Dru. Na przecięciu trawersem grani jest miejsce na nocleg pod ogromnym, przyściennym głazem. Trawers idzie po słabo widocznej "ścieżce", trafiają się kopczyki kamieni. W końcu "ścieżki" trzeba:

wejść po kwarcowej żyle 30 m (IV);
następnie trawersować 80 m w prawo (IV–) do wyjścia na lodowiec Charpoua.

Dalej:

po zamkniętym lodowcu trawersować w stronę Le Cardinal (3638 m);
schodzić po ścieżce do schroniska Charpoua.

Rys. 4: Zdjęcie techniczne trasy

Opis techniczny trasy

R0–R1: od płata śniegu poruszać się trawersem w prawo po serii półek.

R1–R2: orientując się na śruby, przejść przez występ skalny w prawej jego części i dalej po wewnętrznym kącie.

R2–R5: kontynuować ruch po serii wewnętrznych kątów.

R5–R6: po pochyłym wewnętrznym kącie dostać się na dużą osypiskową półkę.

R6–R7: trawers w prawo 15 m i dalej przez małą ścianę i wewnętrzny kąt dostać się na półkę.

R7–R8: po małym kącie-kominie poruszać się, zbierając w lewo, potem po serii ścianek i półek wyjść w prawo, w podstawę ogromnego wewnętrznego kąta.

R8–R10: poruszać się po wewnętrznym kącie, wspinaczka trudna, miejscami ITO.

R10–R11: w górę po przyściennej skale i dalej 5 m po zniszczonym kącie, trawers w prawo przez skomplikowaną ściankę na półkę, i dalej po półce w prawo do noclegu.

R11–R12: po pochyłym wewnętrznym kącie wznosić się pod występ skalny, i trawersować 5 m pod występem skalnym w lewo.

R12–R13: w górę 5 m po wewnętrznym kącie i dalej w lewo, ominąć gigantyczny blok i wrócić w prawo, pionowo nad poprzednią stacją.

R13–R14: w górę po serii wewnętrznych kątów.

R14–R15: po ścianie z pęknięciem dostać się w górę w podstawę ogromnego wewnętrznego kąta.

R15–R17: po kącie-kominie poruszać się do półki w środku wewnętrznego kąta.

R17–R18: trawers w prawo 10 m, i dalej po wewnętrznym kącie pod wiszące bloki, bloki ominąć z lewej.

R18–R19: w górę, przez występ skalny, wyjść w komin utworzony przez ogromny skalny blok i ścianę.

R19–R20: ze skalnego bloku, w lewej części po prostych skałach wznosić się 20 m na półkę u podstawy kluczowego odcinka.

R20–R21: w górę po wewnętrznym kącie (6c (fr) A2).

R21–R22: kontynuować ruch po kącie w górę, i dalej trawers 15 m po starych śrubach (40 m 6c (fr) A2; 15 m A0).

R22–R25: z półki na grani północno-zachodniej ściany poruszać się w górę po północnej ścianie, mniej więcej 50 m od gr teba.

R25–R26: nie zbaczając w lewo poruszać się w górę przez serię ścianek i pęknięć, wyjść na półkę po lewej.

R26–R27: z półki w górę 15 m po cienkiej szczelinie i dalej po wewnętrznym kącie.

R27–R29: po serii wewnętrznych kątów i ścianek poruszać się w górę.

R29–R30: przez kolejny komin dostać się na dużą osypiskową półkę.

R30–R31: po osypiskowej półce w prawej części podejść do wewnętrznego kąta.

R31–R34: po serii kominów wyjść na kwarcową półkę-żyłę i dalej przez przełęcz wyjść na południową ścianę.

R34–R35: na południowej ścianie kontynuować ruch po kwarcowej półce aż do żlebu między Grand Dru i Petit Dru.

R35–R36: po serii prostych wewnętrznych kątów i ścianek wyjść na półkę z dużym kopczykiem kamieni.

R36–R37: od kopczyka w górę przez dwa wewnętrzne kąty wyjść na półkę.

R37–R38: stąd trawersować w prawo po półce i dalej w górę po łagodnym żlebie wyjść na wierzchołek.

Rys. 5: Schemat trasy w symbolach UIAA

Działania taktyczne drużyny

4 sierpnia 2018 r.

Drużyna wyszła z obozu w mieście Chamonix o 11:00, weszła ścieżką w kierunku stacji kolejowej Montenvers i przez lodowiec podeszła do schodów prowadzących do schroniska Charpoua. O 16:00 weszli po schodach i kontynuowali ruch po górnej ścieżce w kierunku Petit Dru. O 18:00 stanęli obozem 100 m powyżej początku zjazdowych dulferów na Mer de Glace.

5 sierpnia 2018 r.

Wyszli o 8:00, o 10:00 podeszli do ostatniego płata śniegu przed trasą, tutaj nabrali wody z obliczeniem 1,5 l na osobę na dzień, w sumie 15 l na 3 dni. (Po obejrzeniu trasy ze stacji Montenvers stało się jasne, że na zachodniej ścianie wody raczej nie będzie, ale po wyjściu na północną ścianę Petit Dru będzie możliwość roztopienia płatów śniegu.)

O 11:00 przeszli płat śniegu i rozpoczęli pracę na trasie. Na pierwszych sześciu linach trudne miejsca są wywiercone śrubami (około co 7–10 m), co pozwala przyspieszyć przejście dolnej, najbardziej zagrożonej kamieniami, części trasy.

O 15:30 stanęli na nocleg na dolnej półce (w prawej części, odcinek R6–R7).

Dwójka Panow — Sierianow kontynuowała obróbkę następnej liny.
Łukaszenko urządzał obóz.

O 16:00 zaczął padać deszcz i drużyna musiała przerwać pracę na trasie.

Lider pracował na dwóch linach, z lekkim rzędem (7 kg), pozostali uczestnicy poruszali się:

wspinaczką na odcinkach do III kat. trudn.;
po zamocowanych poręczach z górną asekuracją na cięższych odcinkach.

Odcinki R0–R6 zostały pokonane przez lidera wspinaczką swobodną.

6 sierpnia 2018 r.

O 8:00 rozpoczęli pracę na trasie, szczeliny i wewnętrzne kąty były miejscami mokre po nocnym deszczu. Ze stacji R7 i dalej ściana "wznosi się", wspinaczka trudna, miejscami ITO. O 17:00 pogoda zaczęła się psuć i o 17:30 zapadła decyzja o przerwaniu pracy (R11). Na stacji R11 drużyna zorganizowała nowe miejsce na nocleg pod jeden namiot (2–3 osoby).

Poruszali się na przemian, na podwójnej linie i po poręczach z górną asekuracją.

Odcinek R9–R10 częściowo został pokonany z użyciem ITO, pozostałe odcinki R6–R11 zostały pokonane przez lidera wspinaczką swobodną.

7 sierpnia 2018 r.

O 7:00 rozpoczęli pracę na trasie, wspinaczka nadal trudna, dużo mokrych wewnętrznych kątów i kominów. Trafiają się duże "żywe" zaklinowane bloki, trzeba pracować ostrożnie, aby nie zrzucić ich na dolnych uczestników. O 18:00 wyszli na skalny blok pod kluczem trasy.

Panow — Łukaszenko zaczęli obrabiać następną linę.
Sierianow — zakładać obóz (R19).

Poruszali się na przemian, na podwójnej linie i po poręczach z górną asekuracją.

Odcinki R11–R19 zostały pokonane przez lidera wspinaczką swobodną.

8 sierpnia 2018 r.

Wstali wcześnie, o 4:00 Łukaszenko — Sierianow zaczęli pracować na kluczu (R20–R21), Panow — pakować obóz. O 10:00 grupa pokonała kluczowe odcinki trasy i wyszła na północną ścianę Petit Dru (R22). O 22:00 wyszli na kwarcową półkę-żyłę, do przełęczy na południową ścianę (R34). Na południowej stronie, zaraz za przełęczą, stanęli na nocleg.

Lider pracował na dwóch linach, z lekkim rzędem (po kluczu, 5 kg), pozostali uczestnicy poruszali się:

wspinaczką na prostych odcinkach;
po zamocowanych poręczach z górną asekuracją na cięższych odcinkach.

Odcinki R20–R22 zostały pokonane z użyciem ITO. Odcinki R22–R34 zostały pokonane przez lidera wspinaczką swobodną.

9 sierpnia 2018 r.

O 8:00 rozpoczęli pracę na trasie, większość sprzętu pozostawiono w obozie, ruch równoczesny (odcinek R36–R37 na przemian na jednej linie). O 13:00 byli na wierzchołku. Następnie wrócili do obozu i rozpoczęli zjazd po południowej ścianie, po 4 dulferach stanęli na nocleg na wierzchołku żandarma. Ostatnie dwa dulfery zostały wykonane pod silnym ulewem.

Poruszali się równocześnie na jednej linie (poza R36–R37). Odcinki R34–R36 i R37–R38 zostały pokonane wspinaczką swobodną równocześnie. Odcinek R36–R37 został pokonany wspinaczką swobodną na przemian.

10 sierpnia 2018 r.

W nocy padał śnieg, o 7:00 kontynuowali zjazd dulferami, i dalej po prostym reliefie z równoczesną asekuracją wyszli po "ścieżce", oznaczonej kopczykami kamieni, do górnego piętra lodowca Charpoua.

Z powodu zniszczenia lodowca i powstałych seraków wyjście na lodowiec z końca "ścieżki" jest niemożliwe. Drużyna musiała:

wejść w górę 30 m (IV);
wykonać trawers 80 m (IV–)

z równoczesną asekuracją, aby dostać się na bardziej płaską część lodowca.

Dalej trawersowali po zamkniętym lodowcu pod stoki góry Le Cardinal (3638 m) i zeszli do ścieżki na schronisko Charpoua. Stąd po ścieżce obok schroniska zeszli na górną ścieżkę wzdłuż lodowca Mer de Glace.

O 18:00 drużyna odebrała zapasy na górnej ścieżce i dulferami zeszła na lodowiec Mer de Glace (3 odcinki: 50 m, 50 m i 25 m, stacje wywiercone śrubami i zблокиowane łańcuchem). O 24:00 grupa zeszła do obozu w mieście Chamonix.

Podczas wspinaczki prowadzona była regularna łączność radiowa z obozem bazowym. Nie było wypadków i kontuzji. Grupa była wyposażona we wszystko niezbędne do noclegów na ścianie, apteczkę, a także zapas żywności i gazu na cały okres wspinaczki.

Fotoreportaż

Rys. 6: Widok na ścianę z podejścia Rys. 7: Sierianow na odcinku R9–R10 Rys. 8: Widok ze stacji R14 (Panow) Rys. 9: Widok z noclegu (R19) na kluczowe odcinki Rys. 10: Widok ze stacji R22 w dół (na skalny blok i klucz)