SPRAWOZDANIE Z WYPRAWY NA SZCZYTE MONBLAN DU TACUL PRZEZ GRZBIET POŁUDNIOWO-ZACHODNI PRZEZ IGŁY DIABŁA 4B kat. trudn. DRUŻYNY AK POLITECHNIK Z SANKT-PETERSBURGA 5 sierpnia 2018 r.

I. Paszport wyprawy

1. Informacje ogólne 1.1. Kierownik: Bielajew Jewgienij Walerjewicz, 2. sp. kat. 1.2. Uczestnicy: * Wigurski Jewgienij Siergiejewicz, 2. sp. kat. * Chromczenko Natalja, 2. sp. kat. 1.3. Trener: Mołodożen W. A., MS 1.4. Organizacja: AK Politekhnik

2. Charakterystyka obiektu wspinaczki 2.1. Region: Alpy, Francja 2.2. Dolina Chamonix 2.3. Numer rozdziału КМGW: 10.3 2.4. Szczyt: Mont Blanc du Tacul, 4248 m 2.5. Współrzędne szczytu: 45.857753, 6.887819

3. Charakterystyka trasy 3.1. Trasa: przez grzbiet południowo-zachodni (przez Igły Diabła) 3.2. Proponowana kat. trudn.: 4B 3.3. — 3.4. Charakter ukształtowania trasy: skalisty 3.5. Różnica wysokości trasy: 600 m 3.6. Długość trasy: 1050 m 3.7. Elementy techniczne trasy: * śnieg 30–40° — 150 m * 1 kat. trudn. skały — 50 m * 2 kat. trudn. skały — 490 m * 3 kat. trudn. skały — 230 m * 4 kat. trudn. skały — 80 m * 5 kat. trudn. skały — 40 m * Przemieszczanie się po zamkniętym lodowcu — 1000 m. * Düłfer: 150 м. 3.8. Zejście ze szczytu: trasą "Ściana Północna" 2А kat. trudn. 3.9. Dodatkowe charakterystyki: brak wody na trasie

4. Charakterystyka działań drużyny 4.1. Czas przemieszczania się: podejście — 1 godz., trasa — 10 godz., zejście z trasy — 1,5 godz. 4.2. Noclegi: brak 4.3. Wyruszenie na trasę: 2:00 26 sierpnia 2018 r. 4.4. Wyruszenie na szczyt: 13:20 26 sierpnia 2018 r. 4.5. Powrót na noclegi: 16:30 26 sierpnia 2018 r.

5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie: Wigurski J.S.: peanutwolf@bk.ru

II. OPIS WYPRAWY

1. Charakterystyka obiektu wspinaczki 1.1.

   Rys. 1. Grzbiet południowo-wschodni Mont Blanc du Tacul

   1.2. Dolina Chamonix znajduje się we francuskich Alpach na wschodzie Francji na granicy ze Szwajcarią i Włochami. Trasa zaczyna się na lodowcu Gigante.

   Na lodowiec Gigante można dostać się koleją linową. Albo od strony Francji, albo od strony Włoch. Możliwe jest również podejście pieszo z doliny Chamonix, ale ta droga zajmie 2 dni. Grupa skorzystała z opcji z podnośnikiem od strony Włoch. Do kolejki linowej Skyway można dostać się autobusem z centrum Chamonix. Następnie, po wjechaniu na lodowiec Gigante, poruszać się w stronę góry Grand Capucin. Noclegi na śniegu, na płaskowyżu pod Grand Capucin. Droga od kolejki linowej do noclegów zajmuje około 1 godz.

   Podejście pod trasę od noclegów:

   • Poruszać się po lodowcu obok Grand Capucin w stronę Mont Maudit.
   • Następnie, gdy rozpocznie się podjazd, skręcić w cyrk Mont Maudit.
   • Pośrodku cyrku poruszać się w stronę południowej ściany Mont Blanc du Tacul.

   Przemieszczanie się po lodowcu w wiązce, zamknięty lodowiec. Znaleźć SW-komin, który prowadzi od podnóża do przełęczy Diabła. Komin i droga prowadząca na przełęcz są dobrze widoczne w dzień.

   

   Rys. 2. Trasa podejścia do noclegów i pod trasę.

   Rys. 3. Panorama. Widok ze szczytu Mont Blanc.

2. Charakterystyka trasy

   2.1. Fotografia techniczna trasy — rys. 4.

   Rys. 4. Trasa przez grzbiet południowo-wschodni Mont Blanc du Tacul (Igły Diabła), 5 sierpnia 2018 r.

   2.2. Charakterystyka techniczna odcinków trasy.

   Nr odcinka	Długość	Charakterystyka odcinka	Kategoria	Liczba haków
   R0–R1	150 m	śnieżny stok 30–40°
   R1–R2	250 m	skały	1–2	0 szt.
   R2–R3	100 m	skały	2	0 szt.
   R3–R4	50 m	skały	4+	8 szt.
   R4–R5	60 m	dülfer
   R5–R6	40 m	skały	2	3 szt.
   R6–R7	40 m	skały	5+	12 szt.
   R7–R8	40 m	skały	3	3 szt.
   R8–R9	30 m	dülfer
   R9–R10	40 m	skały	3+	5 szt.
   R10–R11	30 m	skały	4	4 szt.
   R11–R12	60 m	dülfer
   R12–R13	300 m	skały	2–3	0 szt.

   2.3. Schemat trasy w symbolach UIAA

3. Charakterystyka działań drużyny

   3.1. Opis trasy.

   R0–R1. Podchodzić po śnieżnym stoku na lewo od komina. Pokonać bergschrund. Poruszać się w prawo do góry w stronę komina.

   R1–R2. Przejść na proste skały i, trzymając się lewej części komina po osypiskowych półkach i krótkich ścianach, podnieść się na przełęcz Diabła.

   R2–R3. Poruszać się w lewo do góry w stronę żandarma Corne du Diablo. Żandarm obejść z lewej strony i podnieść się do przełęczy pod pikiem Chaubert.

   

   Rys. 5. R2–R3. Widok na żandarm Corne du Diable.

   Rys. 6. R2–R3. Widok na przełęcz pod pikiem Chaubert. R3–R4. Po wschodnim grzbiecie wydostać się na wierzchołek piku Chaubert. Z dołu wydaje się, że ściana jest gładka, ale w rzeczywistości:

   • są zacięcia
   • są możliwości organizacji asekuracji

   Na wierzchołku znajdują się dwa sztyfty.

   Rys. 7. R3–R4. Odcinek wspinaczki na pik Chaubert. R4–R5. Zrobić dwa dülfery po 30 m po północno-zachodniej ścianie piku Chaubert do przełączki pod pik Mediane.

   

   Rys. 8. R4–R5. Dülfer z piku Chaubert. R5–R6. Przejść po przełączce w kierunku północy i po prostych skałach w prawo do góry dostać się do wewnętrznego kąta na zachodniej ścianie piku Mediane.

   

   Rys. 9. R5–R6. Widok z przełączki na dolny odcinek piku Mediane. R6–R7. Przedostać się po wewnętrznym kącie 40 m do niewielkiej półki po prawej stronie.

   Rys. 10. R6–R7. Kluczowa lina na piku Mediane. R7–R8. Po prostych skałach wydostać się na górę piku Mediane. Na wierzchołku skały tworzą igiełkowate ucho. R8–R9. Przez igiełkowate ucho zrobić dülfer 30 m na przełączkę między pikiem Mediane i pikiem Carmen.

   Rys. 11. R8–R9. Dülfer z piku Mediane. R9–R10. Od przełączki w górę po szczelinach po prawej stronie wschodniego grzbietu piku Carmen. Wydostać się na półkę.

   

   Rys. 12. R9–R10. Widok na pik Carmen i pik Mediane z piku Chaubert. R10–R11. Po ścianie i szczelinach wydostać się na wierzchołek piku Carmen. R11–R12. Zrobić dwa dülfery po 30 m na przełączkę między pikiem Carmen i pikiem Isolee.

   

   Rys. 13. R11–R12. Dülfer z piku Carmen. R12–R13. Ominąć pik Isolee z prawej strony. Poruszać się w prawo do góry po grzbiecie w kierunku wierzchołka. Trudne miejsca omijać z prawej strony. Białą ścianę z trudną wspinaczką omijać z lewej strony. Po śnieżnym grzbiecie wydostać się na wierzchołek.

   

   Rys. 14. R12–R13. Widok na pik Isolee i przedwierzchołkowy grzbiet.

   

   Rys. 15. R12–R13. Widok na przedwierzchołkowy grzbiet.

   Rys. 16. Zdjęcie drużyny na wierzchołku.