Trasa na szczyt Mont Blanc 4810 m północno-zachodnim zboczem. Przyp. kat. trudn. 2Б

Pas­zport tras­y

1. Mont Blanc po Pół­nocno-Za­chod­nim zbo­czu, Cha­mo­nix, Sa­wo­ja, Fran­cja 4810 m.
2. Prze­wi­dy­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści 2Б.
3. Cha­rak­ter tras­y: śnie­żno-lo­do­wy
4. Prze­pa­d wy­soko­ści tras­y: 1278 m

Prze­cią­gnię­cie: 1800 m

5. Go­dzi­n chod­zo­wych ze­spo­łu (do szczy­tu): 8 godz. Spu­sz­cza­nie — 4 godz.
6. Kie­row­ni­cy ze­spo­łu: Wol­kow An­drej Ew­ge­nje­wicz, MSМК, 3 sp. roz­r.; Ma­ri­jew An­drej, MSМК
7. Wy­jazd na trasę: 3:00

Wy­jazd na szczyt: 11:00. Po­wrót ca­łe­go ze­spo­łu do BL: 15:00, 19 sierp­nia 2008 r.

8. Skład uczest­ni­ków: Ani­ki­na Jew­ge­ni­ja Wła­di­mi­row­na, War­ła­mo­wa Na­ta­lia Wła­di­mi­row­na, Gał­kin Wła­di­mir Wła­di­sła­wo­wicz, Du­sza­rin Alek­sej Iwa­no­wicz, Kaj­sin Di­tri J Wyaczes­la­wo­wicz, Ka­ju­mo­wa Di­ana Al­ma­sow­na, Mi­chaj­li­cz­en­ko Alek­san­dra An­to­lijew­na, So­ro­ki­na Wie­ro­ni­ka

Kr­ót­ki prze­gląd re­jo­nu

Cha­mo­nix — to naj­pięk­niej­sze miej­sce we Fran­cu­skich Al­pach, w któ­rym, jak wia­do­mo, za­ro­dził się al­pi­ni­zm. Oprócz Mont Blanc w Cha­mo­nix znaj­du­je się ol­brzy­mie wie­le zna­ko­mi­tych trud­nych szczy­tów, ta­kich jak:

• G­rand Jo­ras
• P­tit Dru
• G­rand Ca­pu­cin
• Mont Blanc du Ta­c­ul
• Den de Jo­uan
• Ai­g­u­ille du Mi­di
• Ai­g­uille Ver­te
• i wie­le in­nych.

W re­jo­nie bar­dzo roz­wi­nię­ta jest in­fra­struk­tu­ra — szał­asy, ko­le­je lin­owe, via fer­ra­ta, prze­bi­ty­mi wie­lo­liny­owy­mi tras­ami itd. To po­zwala wspin­aczom:

• szyb­ko i wy­god­nie do­bie­rać się pod róż­ne szla­ki,
• prze­pro­wa­dzać trek­kin­gi,
• jeż­dzić na na­rach,
• prze­pro­wa­dzać pie­sze spa­ce­ry itd.

Chcia­ło­by się za­uwa­żyć, że nie­zwy­kle wy­soko, prze­pa­dy czę­ści tras czę­sto osią­ga­ją wię­cej niż ty­siąc me­trów.

Cha­mo­nix — pięk­ne miej­sce dla za­jęć al­pi­ni­zmem sport­sme­na­mi każ­de­go po­zio­mu.

Opis trasy na czę­ściach

1. na pra­wo ominać stoż­ka la­wi­no­we­go od wi­sza­ące­go lo­do­spa­du obok ska­li­ste­go «tró­ką­ta». I–II, 250 m, 30–35°
2. omina­jąc szczel­iny i stro­me lo­do­we pro­gi dojść do stro­mych zbo­czy, wy­pro­wa­dza­ją­cych na pod­szczyt­ny gra­bi­en. II, 250 m, 30–35°
3. po zbo­czach śred­niej stro­mo­ści wy­leźć na sze­ro­ki gra­bi­en, II–III — 150 m, 35–45°
4. gra­biem w pra­wo do stro­me­go wzn­nie­sie­nia w gra­bie­ni­u mię­dzy wy­cho­da­mi skał
5. po prze­ko­na­niu się o wzn­nie­sie­niu „wprost” wy­leźć na prze­łęcz. III — 80 m, 45°
6. po śnież­nych po­lach i nie­wy­raź­nie wy­ra­żo­nych gra­bi­en­iach do pod­szczyt­nej ko­pu­ły.
7. wy­raź­nym gra­biem na szczyt. II — 150 m, 35°

S­che­mat re­jo­nu

Nit­ka trasy 1 część

Nit­ka trasy 2 część