Sprawozdanie

Wejście na szczyt Matterhorn (4478 m) Granią Furggen (SE), 5A kat. trudn. Alpy, region Cervinia, Wal d'Aosta, Włochy

Paszport wejścia

1. Alpy Wallińskie, Włochy/Szwajcaria, region Wal d'Aosta, Cervinia. Rozdział № 10.3 (wg КГВМ 2013)
2. Szczyt Matterhorn/Monte Cervino [Matterhorn/Monte Cervino] 4478 m. Grają Furggen (SE) (M. Piacenza, J. Carrel, G. Giesper, 1911)
3. Kategoria trudności — 5A (TD (wł.))
4. Charakter marszrutu: skalny
5. Różnica wysokości: 1100 m Długość marszrutu: 1800 m. Długość odcinków: 5 kat. trudn. – 75 m, 6 kat. trudn. – 50 m. Średnie nachylenie: głównej części marszrutu (wieży) — 60°; całego marszrutu — 45°
6. Pozostawiono (użyto) „haków” na marszrucie: ogółem 0; w tym haków wbitych na state 0
7. Czas przejścia zespołu: 12 godz. (bez uwzględnienia zejścia)
8. Kierownik: wejście we dwójce: Jurkin A.W. MS. Fiodorow W.W. КМС
9. Trener: Fiodorow W.W. Jurkin A.W.
10. Wyruszyli na marszrutę z noclegu w schronisku „Bossi”: 4:00, 4 sierpnia 2016 r. Doszli do wierzchołka: 16:00, 4 sierpnia 2016 r. Zejście z wierzchołka: granią NW (grzebień Lion) 4A kat. trudn.
11. Organizacja: CSKA im. Demczenko (Moskwa), Turklub „Abrys” (Iwanowo)
12. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie: Jurkin A.W. Adres e-mail: s2aleks@mail.ru

Ogólne informacje o rejonie wejścia

Szczyt Matterhorn, na który odbyło się wejście, znajduje się w Europie Zachodniej, w Alpach Wallińskich na granicy Włoch (region Wal d'Aosta) i Szwajcarii (region Zermatt). Na górę prowadzą około 25 tras o różnej kategorii trudności. Klasyczne trasy prowadzą z obu krajów.

Główne trasy prowadzą głównymi 4 graniami:

• Grań Furggen (SE)
• Grań Lion lub Cresta del Leone (SW)
• Grań Zmutt
• Grań Hörnli

Podejście na wejście z włoskiej strony zaczyna się z miejscowości Breuil-Cervinia. Bezpośredni wyjazd na trasę, którą przebył zespół granią Furggen, odbywał się z chaty (schroniska) „Bossi”. Główny sezon wspinaczkowy na Matterhorn przypada na miesiące letnie.

Widok na Matterhorn z miejscowości Breuil-Cervinia

Fotopanorama rejonu

Fotopanorama szczytu Matterhorn. Zdjęcie oryginalne S. Egorin. Oznaczenia na zdjęciu:

1. Schronisko Abruzzi (Rifugio Duca Degli Abruzzi All'Orionde) 2810 m.
2. Schronisko Carrela (biv. Jean A. Carrel) (3830 m)
3. Schronisko Solvay (Solvay) 4003 m
4. Schronisko Bossi (Biv. Bossi) 3325 m
5. Schronisko Hörnli (Hörnli), 3260 m.

Mapa rejonu

Mapa rejonu Cervino-Matterhorn. Ministerstwo Turystyki Wal d'Aosty (Włochy)

Podejście do początku trasy

Schemat podejścia do biwaku „Bossi” od schroniska „Abruzzi”. Zdjęcie oryginalne S. Egorin

Z miejscowości Breuil-Cervinia udać się do schroniska Abruzzi, 2810 m. Początek szlaku znajduje się w górnej części miejscowości na lewo od wyciągu krzesełkowego (patrz znaki drogowe). Wejście pieszo — 3–4 godz. Możliwy jest również podjazd samochodem terenowym do schroniska (30–40 min).

Dalej od Abruzzi iść w górę szlakiem w kierunku grani Lion, do pierwszego wzniesienia (500–600 m). Tu po dużej terasie przejść na łagodną część morenową południowych stoków Matterhorn (moreny, piargi, miejscami śnieg). Poruszać się w kierunku przełęczy na początku grani Furggen. Tam znajduje się biwak „Bossi” (3325 m), z którego zwykle odbywają się wejścia trasą południowo-wschodnią i granią Furggen.

Ostatnie wzniesienie przed granią idzie po stromym śnieżniku (wczesnym rankiem możliwy firn — raki). „Baranie łby” ominąć lewo lub na prawo. Punkt orientacyjny na skały — granica białych i szarych pasów skalnych. Wzdłuż tej granicy w lewo do góry, do niewielkiego żlebu, który prowadzi do schroniska. Skały I–II kat. trudn., miejscami piargi, możliwy śnieg i lód. Przy złym stanie stoku (duże zaśnieżenie, lód na skałach itp.) — stosować asekurację. Czas w drodze od schroniska Abruzzi — 2–2,5 godz.

Drugi alternatywny sposób podejścia do biwaku „Bossi”:

• Ruch z miejscowości Breuil-Cervinia wzdłuż wyciągu krzesełkowego po trasach narciarskich.
• On jest krótszy, ale przy podjeździe można się zgubić w wielu drogach i trasach.
• Dlatego ta droga jest dobra do szybkiego zjazdu do miejscowości.
• Jeśli używać do podjazdu, zaleca się iść przy dobrej zdolności zespołu do orientowania się (orientować się według tabliczek trekkingowych i mapy) i przy dobrej widoczności.

Możliwe jest również podejście do „Bossi” od strony szwajcarskiej — z Zermatt.

Biwak „Bossi” to metalowy kontener na 9 osób. W schronisku jest:

• materace
• kołdry
• poduszki
• niewielki zestaw lokalnych naczyń

Wody w biwaku nie ma, trzeba topić śnieg. W 2016 r. pieniędzy za pobyt nie pobierano.

Górna część podejścia do biwaku „Bossi”. Zdjęcie 3 sierpnia 2016 r.

Ogólne zdjęcie wierzchołka

Ogólne zdjęcie wierzchołka. Zdjęcie oryginalne S. Egorin.

Oznaczenia marszrut na zdjęciu:

Profil marszrutu

Profil marszrutu. Zdjęcie oryginalne S. Egorin.

Rysunkowy profil marszrutu

Zdjęcie techniczne marszrutu

Zdjęcie techniczne dolnej części marszrutu. Zdjęcie 3 sierpnia 2016 r.

Środkowa i widoczna część góry marszrutu.

Opis trudności poszczególnych odcinków marszrutu

Krótki opis przejścia poszczególnych odcinków marszrutu

R0–R1 Od biwaku „Bossi” do góry, do początku grani SE, przejście po śniegu, miejscami po piargach. 200 m 15–30° I.

R1–R2 W prawo i do góry po skośnej półce za róg i dalej w górę po drobnych ściankach-półkach. 30 m 60° IV.

R2–R3 Od stacji 2–3 m najpierw po wewnętrznym narożniku, a następnie prześlizgnąć się przez żebro na niewielką ściankę. Po niej w górę do dużego mokrego narożnika wewnętrznego, idącego od samego dołu (w nim widać wiele śmieci alpinistycznych — resztki linek i pętli. Tam zawsze jest mokro, płynie woda). W szczelinach możliwy lód. Po narożniku wewnętrznym w górę do przegubu, i dalej prześlizgnąć się na prawą stronę SE grani. 40 m 70° IV.

R3–R4 Po prawej stronie SE grani poruszać się w górę, nie za bardzo zbaczając w prawo na ścianę E. Relief — ukośne skalne półki, piargi, „baranie łby”. Miejscami możliwy śnieg. 500 m 40° II.

R4–R5 Od przełęczy w górę granią, kontynuować trzymanie się prawej strony. Wdrapać się do śnieżnej przełęczy. Stąd widać początek wieży szczytowej. Na prawo od przełęczy na śc. E znajduje się duży ostry „gendarme”. 500 m 50° III.

R5–R6 Po prawej części łagodnej przełęczy do początku wzniesienia. Skały, miejscami śnieg/lód. 40 m 20° II.

R6–R7 W prawo i do góry po szerokiej grani. Relief — łagodne półki z resztkami śniegu/lodu. Uwaga! Z górnej części wieży mogą padać kamienie, dlatego z tego miejsca i do odejścia na lewą stronę pod wieżę szczytową (300 m) — zaczynają się potencjalnie kamieniożerne miejsca!!! 40 m 30° II.

R7–R8 Poruszać się w górę w prawo. Przez śnieżnik dostać się na ukośne wygładzone płyty pochyłe, dalej orientować się na niewielką przełączkę między ostrym „gendarme” a głównym stokiem. 50 m 40° III.

R8–R9 Dalej w górę na niewielki kontrfor i po skałach średniej trudności dostać się pod podstawę wieży szczytowej. 50 m 50° III.

R9–R10 Trawers w lewo i do góry po ukośnych wygładzonych półkach skalnych. Możliwe spadanie kamieni i lodu z góry! 50 m 45° III.

R10–R11 Kontynuować ruch w lewo i do góry w stronę barku grani SE. Na barku dobra duża półka. Hak. 50 m 50° III.

R11–R12 Dalej w prawo i do góry po ukośnym zniszczonym narożniku wewnętrznym. Stacja na półce. 40 m 60° III.

R12–R13 W górę w prawo po pochyłych półkach, zasypanych „żywymi kamieniami”, lodem, śniegiem. Wyjść do podstawy stromego wzniesienia. Stacja na prawej stronie dużego pionowego narożnika wewnętrznego na wygodnej półce (na stacji hak + stare haki). 40 m 50° II.

R13–R14 Od stacji w lewo i do góry praktycznie trawersem do narożnika wewnętrznego, przechodzącego miejscami w kominy. W drodze znajdują się punkty kotwiczne (3 szt.) i stare haki. Od ostatniego haka (pod przewieszka) w lewo i do góry na grań na półkę. Stacja — hak i haki (stare). W kominie mogą być lód i sopli. 50 m 80° VI.

R14–R15 W prawo, w obejście przewieszki dostać się za załom na niewielkie wypłaszczenie i dalej w lewo i do góry pod duży narożnik wewnętrzny. 25 m 70° V.

R15–R16 Po stromym narożniku wewnętrznym w górę do półki i dalej na prawo po ukośnym narożniku wewnętrznym w górę. Stacja na załomie grani. 50 m 80° V.

R16–R17 Po skałach średniej trudności w górę granią. Miejscami śnieg, lód. 40 m 50° III.

R17–R18 Kontynuować ruch granią. Wyjść na niewielką (5 m) śnieżną przełączkę przed ostatnim wzniesieniem. Stacja na półce za przełączką na haku i „własnym żelazie”. 30 m 45° III.

R18–R19 W prawo i do góry na ukośną półkę, następnie w lewo, ominąć przewieszkę i poruszać się w górę. Stacja na dobrej półce przed wyrównaniem szczytowym. Miejscami znajdują się stare haki i resztki linek. 40 m 70° IV.

R19–R20 Przeleźć pozostałe 5 m pionu i przejechać na śnieżną grań, która wyprowadza na wierzchołek. Tu również dochodzi szwajcarski marszruta z Hörnli (stał posąg św. Bernarda). Po poziomym śnieżniku poruszać się do wierzchołka (oznaczony dużym krzyżem). 70 m 20° II.

Zejście z marszrutu

Zejście można przeprowadzić zarówno na stronę włoską (granią Lion), jak i szwajcarską (granią Hörnli) w zależności od obranego planu. Na zejściu można przenocować w schronisku „Carrela” (wł.) lub „Solvay” (szwajc.).

Rekomendacje co do marszrutu

Marszruta w sumie logiczny i ciekawy. W związku z tym, że jest długa i mało wyposażona dla masowego zwiedzania (wg europejskich standardów), przed wejściem należy przemyśleć taktykę podjazdu i zejścia.

Dobrze przygotowany zespół przechodzi marszrutę w „lekkim stylu” i przy dobrym stanie reliefu w ciągu jednego dnia, z noclegiem na zejściu w schroniskach na graniach, lub jeśli zespół jest bardzo szybki, możliwy jest nocleg już w miejscowości.

Pożądane jest przed wejściem zapoznać się z prognozą pogody na najbliższe dni.

Na całej górze i okolicy działa telefonia komórkowa (możliwe podłączenie do operatorów Szwajcarii i Włoch). Telefon alarmowy — 118 (wł.).

Niebezpieczne odcinki marszrutu:

• Pas skalny pod wieżą szczytową — przechodzić bez długich opóźnień i z obserwacją.

Na zejściu brać pod uwagę to, że w sezonie schroniska „Carrela”, „Solvay” i „Hörnli” mogą być przepełnione.

Do przejścia marszrutu potrzebny jest zestaw sprzętu dla marszrut 5A kat. trudn. (zestaw friendów, закладок itp.).

Według długości i nakładu pracy marszruta może być porównana z:

• 5A Kapkowa na w. Zamek (Góry Fanckie);
• 5A na w. Passionaria (marszruta Polevoj) — ten marszruta jest krótszy, ale według trudności podobny;
• 5A Kalinkina (CKF) na w. Zamek (Uzunkol).

Ilustracje do sprawozdania

Odcinek R1–R3

Odcinek R4–R6

Odcinek R8–R9

Odcinek R10–R11 — wyjście na bark

Odcinek R13–R14. Klucz marszrutu

Odcinek R15–R16. Rękawica została pozostawiona przez lidera w celu ułatwienia przejścia odcinka

Odcinek R19–R20. Grzebień szczytowy

Na wierzchołku

Zdjęcia użyte w sprawozdaniu:

• S. Egorin
• A. Jurkin
• W. Fiodorow