Pasport wejścia

System górski: Karakorum Dolina: Nангма (Nangma). Nazwa szczytu: Shingu Charpa (W klasyfikacji z 2001 r. wierzchołek jest nieobecny).
Nazwa trasy: "Never More" przez Centralną Wschodnią ścianę
Przypuszczalna kategoria trudności: 6B pierwsze wejście
Charakter trasy: kombinowana
Charakterystyka trasy: Różnica wysokości na trasie: 1600 m Długość trasy: 2360 m Długość odcinków: V kategoria trudności: 307 m VI kategoria trudności: 1222 m Średnie nachylenie: głównej części trasy: 78° całej trasy: 67°
Użyto haków na trasie: Śrubowych stacjonarnych: 0 szt. Śrubowych zdejmowanych: 4 szt. na drugim biwaku wszystkich: 4 sztuki Użyto wszystkich punktów sztucznych (ITO): 546 sztuk Pozostawiono "haków" na trasie: skałkowych: 2 sztuki śrubowych: 0 sztuk lodowych: 0 sztuk śnieżnych: 0 sztuk
Czas przejścia drużyny na trasie: 165,5 godz. (21 dni)
Kierownik: Dewi Michaił Marenglenowicz, sport. kwalifikacja: ZMS, MSMK Uczestnicy: Klenow Aleksander Walerjewicz, ZMS, MSMK Szabunin Aleksander Anatoljewicz, MS
Trener: Klenow Aleksander Walerjewicz, sport. kwalifikacja: ZMS, MSMK
Wyjście na trasę: 10:00, 4 sierpnia 2007 r. Wyjście na wierzchołek: 16:00, 24 sierpnia 2007 r. Powrót do BL: 18:00, 27 sierpnia 2007 r.

Zdjęcie ogólne wierzchołka

Na czerwono – trasa drużyny Na niebiesko – trasa Czaplińskiego (2006 r.) Zdjęcie z 29 sierpnia 2007 r. Miejsce zdjęcia – obóz bazowy.

Opis rejonu wejścia

Wierzchołek Shingu Charpa (Shingu Charpa 5800) znajduje się w malowniczej i dość rzadko odwiedzanej dolinie Nangma. Ściany doliny zawierają, jak się wydaje, nieskończony potencjał skałkowy dla wejść we wszystkich stylach alpinistycznych. Zainteresowanie tym rejonem powstało około 10 lat temu i z każdym rokiem tylko rośnie. Najbardziej znane wierzchołki to Amin Brakk i Shingu Charpa, ale jest również wiele skalnych szczytów ze ścianami o długości 10–20 lin, które każdego roku przyciągają wspinaczy i alpinistów z całego świata.

Najbardziej korzystna pora roku dla wejść to czerwiec–sierpień.

Początek wypraw, jak i do większości wierzchołków Karakorum, wiedzie od Skardu:

Na dżipach do osiedla Kande (4–5 godz.)
Następnie pieszo przez dolinę Nangma, z jedną noclegiem w drodze.

Przejścia są krótkie i w zasadzie z niewielkim bagażem za plecami można dotrzeć do obozu bazowego (BL) w jeden dzień (z powrotem tak samo).

BL znajduje się w pięknym zielonym oazie na wysokości 3900 m. Obok znajduje się gaj brzozowy i wierzbowy, źródło wody. Podejście pod początek trasy od BL zajmuje 2–3 godz., w zależności od aklimatyzacji i stanu lodowca.

Przy ograniczonym budżecie możliwe są alternatywy:

Dojazd transportem publicznym (autobusem) do dość dużego osiedla Kanni (Haplu) ze wszystkimi rodzajami usług i zakwaterowania.
Od Kanni do Kande codziennie kursuje publiczny dżip dla lokalnej ludności, na który można wsiąść za niewielką opłatą.

Historia zdobycia wierzchołka

Według rozpowszechnionej wersji, pierwsze wejście zostało dokonane w 2000 roku przez koreańską drużynę w składzie: Szyn Don Cchol, Bjong Jung Ho i Hwang Jang Cchol. Koreańczycy planowali zawiesić liny na Północnym żebrze i przejść do wierzchołka, ale wkrótce, uświadomiwszy sobie skalę przedsięwzięcia, zmienili plany i skierowali się na kamienio niebezpieczny śnieżno-lodowy żleb po prawej stronie. Zawiesiwszy 700 m liny do wysokości 4800 m, utknęli na siedem dni w górnej części zachodniej ściany, następnie wyszli na wierzchołek. Jednak fakt wyjścia tej drużyny na wierzchołek jest kwestionowany przez niezależnych obserwatorów znajdujących się w dolinie (jeden z najbardziej znanych i szanowanych świadków to Wojciech Kurtyka).

W każdym razie, my, będąc na wierzchołku, z całą pewnością możemy powiedzieć, że górne pętle Amerykanów i Ukraińców znajdują się w znacznej (co najmniej 6–7 lin) odległości od wierzchołka, i innych śladów obecności innych ludzi w jego rejonie nie odkryliśmy. Jesteśmy skłonni przypuszczać, że dokonaliśmy pierwszego wejścia na ten szczyt.

Jeszcze z historii: w 2001 roku Todd Offenbacher, Nils Devis, Brian McCray i Bryton Waren podjęli próbę przejścia Północnego żebra. Pracując w stylu kapsułowym, przez pięć dni przeszli ponad 20 pitchy trasy, po czym zrezygnowali z powodu kontuzji jednego z uczestników.

Czasopismo "Montagne" umieściło Shingu Charpę na liście najbardziej interesujących nieprzejśćych tras świata. Światowej sławy firma "Polartec" w 2006 r. przyznała grant "Polartec Challenge" na ekspedycję w celu przejścia żebra Shinguiając szczyt Shingu Charpa. Za realizację tego projektu wzięli się Amerykanie Kelly (Kelly Cordes) i Josh (Josh Wharton), ale Ukraińcy ich wyprzedzili i pierwsi wyszli na żebro Shingu Charpy. Latem 2006 r. Igor Czapliński, Andrij Rodioncew, Orest Werbycki zgłosili przejście północnego żebra w stylu alpejskim w ciągu 5 dni; trasa została nominowana do nagrody "Złoty Lodorub".

Niestety, ich wyjście na wierzchołek zostało podważone zarówno przez obserwatorów, jak i później przez samych uczestników drużyny. Następujący po nich Amerykanie również nie zdołali osiągnąć wierzchołka i uczciwie w tym się przyznali. Elementarny brak sprzętu lodowego u wszystkich uczestników nie pozwolił tym drużynom osiągnąć zawołanej celu.

Również w różnych latach wierzchołek z różnych stron próbowali zdobyć silni alpiniści: Kanadyjczycy, Słoweńcy, Polacy, Rosjanie, Austriacy.

Nasza drużyna jest dumna, że nie tylko osiągnęła wierzchołek, ale również przeszła nową, najtrudniejszą jak dotąd trasę po wschodniej ścianie tego niełatwego wierzchołka.

Mapa rejonu Nangma (Nangma), Pakistan.

C: CHANGI TOWER około 5300 m
M: MARPO BRAKK około 5300 m
B: KORADA PEAK
S: ZING (FATHER) AND SON
J: JONONO TOWERS
M: MARTHAK PEAK około 5600 m
GT: GREAT TOWER: SHINGU CHARPA około 5800 m
GRT HEEN TOWER około 4500 m
NN NO NAME WALL około 4500 m
Z: ZANG BRAKK 4800 m
L: LOBSANG PEAK około 5700 m
A: AMIN BRAKK około 5800 m
N: NAWAS BRAKK około 5700 m
K: KARKOM BRAKK około 4900 m
DENBOR BRAKK około 4800 m

Schemat z raportu słoweńskiej ekspedycji rozpoznawczej 2004 r. http://www.gore-ljudje.net/objave/brankoi/nangma/nangma-skica.jpg ↗

Wykres wejścia

Dni wejścia Warunki pogodowe: kolor żółty – bez opadów, kropelki – deszcz, kolor niebieski – mokry śnieg, kolor biały – śnieg.

Działania taktyczne i techniczne drużyny

Zgodnie z planem, drużyna spędziła tydzień po przyjeździe do BL na aklimatyzacji i dokładnym rozpoznaniu podejść pod planowaną trasę Shingu Charpy. W tym samym czasie obserwowaliśmy stan ściany i grafik kamienio padów w rejonie, podнеслиśmy pod ścianę główną część sprzętu, a także dokonaliśmy rozgrzewkowego wejścia na ścianę niewysokiego (4500 m) skalnego wierzchołka naprzeciw wschodnich stoków Shingu Charpy. Rozgrzewkowe wejście pozwoliło odczuć wiele przyszłych trudności wejścia w tym rejonie, a także zrobić jakościowe zdjęcia naszego głównego celu ekspedycji.

Wyjście na trasę nastąpiło 4 sierpnia 2007 r. Szybko przeszedłszy nie najtrudniejszą część początku trasy, ustawiliśmy platformę pod główną częścią ściany w wcześniej obranym miejscu, dobrze zabezpieczonym dużymi nawisa-mi przed spadającymi kamieniami. W związku z dużymi kamienio padami, uwarunkowanymi ostrymi zmianami temperatur na wschodniej ścianie i złą pogodą w rejonie, wybór miejsca noclegu był jednym z najważniejszych momentów wejścia. Umacnialiśmy platformę tylko na znacznie nawisających miejscach lub pod nawisa-mi, co pozwoliło uniknąć wypadków, choć oczywiście nieco spowalniało tempo awansu drużyny. Codzienne przesuwanie platformy było konieczne z powodu braku w pobliżu miejsc noclegowych, spełniających wszystkie nasze wymagania. Dlatego czasami przesuwaliśmy się tylko o jedną linę, a czasami obrabialiśmy trzy odcinki, aby na następny dzień zdążyć do widzianego dalej bezpiecznego miejsca na ścianie.

Główne kamienio pady na wschodniej ścianie występują po zachodzie słońca od 20:00 do 11:00 czasu lokalnego, gdy płynąca po ścianie woda zamarza w szczelinach, odrywając czasem gigantyczne skalne bloki. Wyraźnie zaznacza się również poranny kamienio pad, zaczynający się od oświetlenia ściany słońcem (czyli praktycznie o 6:00), ale rano kamienio pady są mniej intensywne i składają się głównie z padających kawałków lodu.

W związku z obfitością spadających kamieni i wysoką abrazyjnością skał poruszanie się po linach stałych odbywało się tylko po podwójnych poręczach.

Drużyna dysponowała wystarczającym zapasem gazu i produktów na 20 dni wejścia + rezerwa. Na początku wejścia mieliśmy 50 l wody, ale ustabilizowanie się długotrwałej niepogody pozwoliło zrezygnować z taszczenia zapasów wody, ale w przypadku suchej pogody ściana ma bardzo ograniczoną liczbę miejsc do uzupełnienia zapasów wody i śniegu, co z pewnością muszą wiedzieć kolejni wchodzący.

Biorąc pod uwagę doświadczenia poprzednich ekspedycji, które nie osiągnęły wierzchołka, wzięliśmy koty na wszystkich członków drużyny, a także niezbędny sprzęt lodowy do przejścia śnieżno-lodowej części przed wierzchołkiem.

Ruch pierwszego był prowadzony głównie w wolnym stylu z rzadkim użyciem ITO w miejscach, gdzie z powodu zniszczalności skał lub z powodu zatkanych ziemią i kalcytowymi osadami szczelin poruszanie się w wolnym stylu było po prostu niemożliwe do zorganizowania dobrej asekuracji. Zmiana lidera następowała co dzień. Pierwszy szedł z dwoma dynamicznymi linami. Drugi podchodził po poręczach z plecakiem. Ponieważ wyciąganie "boula" na tej ścianie było bardzo niebezpieczne z powodu ryzyka upuszczenia kamienia, trzeci musiał w zasadzie przejść każdy odcinek dwukrotnie (raz z "boulem", drugi raz z platformą).

Współdziałanie z BL i angielską częścią ekspedycji odbywało się za pomocą radia według ustalonego wcześniej grafiku. Obserwacja grupy była prowadzona z obozu bazowego w lornetce. BL z kolei miał łączność z najbliższą osadą, mającą połączenie telefoniczne. Opłacony z góry depozyt na śmigłowiec ratunkowy pozwalał w przypadku sytuacji nadzwyczajnej oczekiwać przybycia śmigłowca w ciągu doby od momentu zdarzenia.

Zespół powyższych działań taktycznych pozwolił drużynie osiągnąć to, czego nie zdołały dokonać od 2000 roku liczne znane drużyny alpinistyczne z różnych krajów, i 24 sierpnia 2007 r. dokonać pierwszego wejścia na wierzchołek Shingu Charpa nową, najtrudniejszą jak dotąd trasą po wschodniej ścianie tego niełatwego wierzchołka.

Schemat trasy w symbolach UIAA

M 1:2000 (Odcinki dłuższe niż 100 m i krótsze niż 10 m są podane bez zachowania skali)

№	Daty, godziny	Opis	Zdjęcie	Kat. tr.	Długość, m	Nachylenie, °
R5	04.08–7 godz.	1 nocleg 4–7 sierpnia	№2	IV	50	50
R6			№1	6C	15	70
R7				6C	10	70
R8		TRAWERS W PRAWO	№3	6B	25
R9				6B	8	80
R10				A3	10	100
R11				6C	8	90
R12				6A	10	75
R13				6B	8	70
R14		TRAWERS W LEWO		6A	8
R15	05.08–10,5 godz.			6B	8	95
R16	06.08–7 godz.	2 noclegi, 8:00		A3	15	100
R17				A2	12	95
R18		TRAWERS W PRAWO		5C	5
R19				6B	20	60
R20			№4	A2	8	80
R21	08.08–8,5 godz.			5C	27	60
R22				5C	5	60
R23				6C+	35	80
R24	09.08–9 godz.	3 noclegi, 9:00		6B	40	80
R25				5C	30	75
R26				6A	45	80
R27		TRAWERS W LEWO POD PŁYTĄ	4 nocleg 10 sierpnia	A3	10
R28		Wahadło w lewo		6B A2	10	80
R29	10.08–11 godz.	UKOSNY TRAWERS W LEWO POD PŁYTĄ		A2	10	90
R30				A2	10	90
R31				6C	20	75
R32			5 noclegów 11 sierpnia	7A	30	80
R33				A2	6	80
R34				6B	10	70
R35	11.08–11 godz.			7A	35	80
R36				6B	25	70
R37				6B	20	75
R38		Punkt kontrolny	6 noclegów 12–13 sierpnia	A2	20	75
R39				A2+	30	75
R40	12.08–10 godz.			6A	10	60
R41				5C	20	70
R42				A2	10	75
R43				5A	10	60
R44			7 noclegów 14–16 sierpnia (odpoczynek)	6A A2	30	60
R45	13.08–7 godz.			6A A1	20	60
R46				A2	40	75
R47	16.08–8 godz.			A1 6A	40	70
R48			8 nocleg 17 sierpnia	5C A1	20	70
R49				A3	20	95
R50	17.08–9 godz.			A2	20	85
R51				A2	20	80
R52		TRAWERS W LEWO POD WODOSPADEM		5	15
R53				A3	20	75
R54				A2	10	75
R55				5C	30	70
R56	18.08–10,5 godz.	TRAWERS W PRAWO	9 noclegów 18 sierpnia	6A	20
R57				A1	5	75
R58				A2	10	95
R59				A3	15	95
R60		TRAWERS PO PÓŁCE W PRAWO		5C	10
R61				6A	20	75
R62				A2–A3	15	85
R63			10 noclegów 19–20 sierpnia	5A	25	70
R64		TRAWERS W LEWO	№7	6A	6
R65	19.08–10 godz.			6B A3	10	70
R66				A3	10	90
R67				A3	30	90
R68		TRAWERS W PRAWO		6A	10
R69			№8	A3	30	80
R70	20.08–8 godz.			A3	10	90
R71				A2	10	80
R72		4 "sky-hooki"		A3	10	90
R73	21.08–10 godz.	11 noclegów 21 sierpnia		6A A3	45	80
R74				6B A1	50	75
R75				6B A1	50	70
R76				6B A1	35	70
R77				6A	15	60
R78			№9	5A	45	60
R79	22 sierpnia – 11 godz.		12 nocleg 22–24 sierpnia	5A	35	70
R80		TRAWERS W PRAWO		5B	15
R81			№10	A2	10	95
R82				5A	5	50
R83				6A	15	60
R84				A2	10	90
R85				II	10	50
R86		Przejście na zachodnią stronę grani	№11	IV	30	45
R87		OBCHÓD PŁYTY Z DOŁU		IV	15
R88				IV	45	45
R89	23 lipca – 10 godz.			IV	45	45
R90				IV	50	45
R91			№12	IV	50	45
R92				V	55	50
R93	24 lipca – 8 godz.		Shingu Charpa 5800 m	№13	IV	45