Paszport wejścia

Region — Karakorum, Grupa Trango.
Szczyt — Wielka Trango (SW), 6237 m według bastionu północno-zachodniej ściany.
Zaproponowano — 6B kat. trudn. (ED VI+, 7a, A3), pierwsze wejście.
Charakter trasy — kombinowany.

5. Charakterystyka trasy

różnica wysokości w części ściennej trasy — 1830 m, długość trasy — 2100 m, długość odcinków 6B kat. trudn. — 1050 m, 5 kat. trudn. — 530 m, średnie nachylenie części ściennej trasy — 69°.

Pozostawiono na trasie: haków — 18, w tym haków wbitych na stałe — 12; "zakładek" — 1.

Użyto haków na trasie: haków wbitych na stałe — 12, w tym dla instalacji platformy — 7; użyto ogółem ITO — 500.

Liczba godzin marszu — 113, dni — 13 (w tym przygotowanie).
Kierownik — Oleg Walerjewicz Chwostenko, MS

Uczestnicy:

Siergiej Władimirowicz Czeriezow, MSMK
Władimir Aleksiejewicz Archipow, MS
Jurij Jewgieniewicz Głazyrin, MS
Andriej Dmitrijewicz Litwinow, MS
Aleksandr Arturowicz Januszewicz, KMS

Trenerzy drużyny: Nikołaj Nikołajewicz Zacharow, MSMK, ZTr

Walery Wiktorowicz Balezin, MSMK

10. Data rozpoczęcia

na przygotowanie — 4 lipca 2007 r. o godz. 8:00, na trasę — 6 lipca 2007 r. o godz. 8:00, na wierzchołek — 16 lipca 2007 r. o godz. 11:00, powrót — 17 lipca 2007 r. o godz. 20:00.

Organizacja: Agencja Kultury Fizycznej i Sportu Administracji Kraju Krasnojarskiego

Wielka Trango SЗ 6237 m. Great Trango Tower SW

O. Chwostenko 2007
Niemcy 1999
USA (A. Lou) 1999
A. Michalicyn 2007
A. Odincow 1999
USA 2004

Zdjęcie z lodowca Trango, lipiec 2007

Panorama regionu

Bezimienna wieża, 6239
Mała wieża Trango
Wielka wieża Trango SW, 6237

Zdjęcie z lodowca Trango, lipiec 2007

Profil trasy po prawej

Schemat UIAA

№	Zakładki	Haki, śruby	Charakterystyka
16	3	5	80 m, 60°, V
14	3	6	120 m, 60°, V, А1
11	18/10	22/15	80 m, 70°, VI, А1
9	32/20	40/25	80 m, 60°, V, А1
7	30/8	25/10	120 m, 60°, V, А1
4	18	18	160 m, 60°, IV
0

Skala 1:2500

№	Zakładki	Haki, śruby	Haki wbite na stałe	Charakterystyka
32	9	3		40 m, 75°, VI
31	8	7/6		30 m, 75°, VI, А1
30	18/9	28/15		160 m, 80°, VI, А2
26	10/2	12/8	2	45 m, 75°, VI, А1
25	13/9	6/5		40 m, 85°, VI, А2
24	8/6	12/11		50 m, 75°, V, А1
23	18/9	42/33		120 m, 80°, VI, А2
20	10/8	18/14		45 m, 85, VI, А3
19	2	3	2	40 m, 60°, IV
18	4	8		80 m, 60°, V
16

Skala 1:2500

№	Zakładki	Haki, śruby	Haki wbite na stałe	Charakterystyka
51				30 m, III
50	12/9	25/16	2	80 m, 65°, VI, А1
48	6	12/5	2	40 m, 70°, VI, А2
47	32/24	40/28		160 m, 80°, VI, А2
43	9	2		150 m, 55°, IV
40	14	12		150 m, 45°, IV
37	12/8	22/15	1	80 m, 65°, VI, А2
35	6	11/8		45 m, 70°, VI, А1
34	10/6	12/7	2	40 m, 80°, VI, А3
33	8/4	11/7		40 m, 80°, VI, А3
32

Skala 1:2500

Pierwsza próba przejścia trasy została podjęta przez drużynę alpinistyczną "Odessa", kier. W. Mohiły w 2003 roku. Przez 21 dni Ukraińcy przeszli większą część trasy. Osiągnąwszy punkt R47, zostali zmuszeni do odwrotu z powodów obiektywnych. Podczas wspinaczki korzystaliśmy z technicznego zdjęcia trasy Ukraińców. Faktycznie przez nas zostały pokonane tylko trzy nowe odcinki R47–R50 (około 150 metrów). Pogoda początkowo nam sprzyjała. Przez pierwszych siedem dni był jeden opad śniegu trwający pół dnia. Ósmego dnia pogoda się popsuła, zaczął się ciągły opad śniegu. Dwa dni 13, 14 lipca obrabialiśmy trasę w niepogodę. 15 lipca był dzień oczekiwania na platformach. 16 lipca po obrobionych poręczach wyszliśmy na wierzchołek. Notatek na wierzchołku nie znaleziono.

Podejście od obozu bazowego Trango do początku trasy — 1 godz. Początek trasy według niewielkiego kontrforsu (lapy) na prawo od dużego żlebu, odchodzącego w stronę północnego grzbietek. Wszystkie noclegi na ścianie były zorganizowane na platformach. Zejście tą samą drogą, którą weszliśmy. Podczas schodzenia wszystkie stacje były wyposażone w pętle. Możliwe jest przejście większej części trasy wolnym wspinaniem, przybliżony poziom trudności F7a–7c, M7.

Opis trasy według odcinków

Odcinek R0–R4. Następstwo półek, ścianek i wewnętrznych narożników. Wspinaczka po kontrforsie 160 m. Nieskomplikowane wspinanie.

Odcinek R4–R7. Pionowy komin, dalej znowu system ścianek i narożników — 120 m. Zniszczony relief, dużo żywych bloków! Wyjście na dobrą półkę.

Odcinek R7–R9. Po półce w lewo za róg, dalej kominem. Po kominie — wyjście na monolitne płyty ze szczelinami — 80 m.

Odcinek R9–R11. Płyty ze szczelinami — 80 m. Trudne wspinanie, czasami ubezpieczenie utrudnione. Ruch w stronę dużego gzymsu. Pod gzymsem — wygodna półka.

Odcinek R11–R14. Gzyms obchodzony z prawej strony. Dalej znowu po monolitycznych płytach z dobrym reliefem — 120 m. Niezbyt trudne wspinanie. Na dużej zielonej półce został zorganizowany Oboz 1.

Odcinek R14–R16. Po monolitycznych płytach, dalej po wewnętrznym narożniku za załamanie — 80 m.

Odcinek R16–R18. Po monolitycznych płytach z czarnymi zaciekami — 80 m. Ku górze — stopniowe spłycanie, wyjście na dużą osypną półkę.

Odcinek R18–R19. Po osypnej półce, dalej — ścianka z dobrymi szczelinami — 40 m. Podejście pod główny bastion. Tutaj został zorganizowany Oboz 2.

Odcinek R19–R20. Początek bastionu — po pionowym wewnętrznym narożniku, dalej przez gzyms po szczelinie — 45 m. Ubogi relief!

Odcinek R20–R23. Wewnętrzny narożnik przechodzący w komin — 120 m.

Odcinek R23–R24. Kontynuacja komina, wyjście na niewielką półkę, dalej po wewnętrznym narożniku — podejście pod gzyms — 50 m.

Odcinek R24–R25. Przez niewielki gzyms i dalej po szerokiej, ku górze zwężającej się, szczelinie — 40 m.

Odcinek R25–R26. Kontynuacja szczeliny, przejście w Duży narożnik — 45 m. Dużo żywych kamieni! Na początku Dużego narożnika został zorganizowany Oboz 3.

Odcinek R26–R30. Duży narożnik. Po globalnym wewnętrznym narożniku — 160 m. Trudne ITO. Dużo żywych bloków (odłupków)!

Odcinek R30–R31. Zakończenie Dużego narożnika, wyjście w prawo na niewielką półkę — 30 m.

Odcinek R31–R32. Po ściance wspinaniem swobodnym, dalej po wewnętrznym narożniku — 40 m.

Odcinek R32–R33. Kontynuacja wewnętrznego narożnika, trudne ITO — 40 m.

Odcinek R33–R34. Wewnętrzny narożnik z głuchymi szczelinami, trudne ITO. Dalej przejście w lewo i po szczelinie za załamanie — 40 m.

Odcinek R34–R35. Kontynuacja szczeliny, podejście pod gzyms. Pod gzymsem — wahadłowe przejście w lewo w sąsiedni wewnętrzny narożnik — 45 m.

Odcinek R35–R37. Wewnętrzny narożnik w kierunku grzbietu — 80 m. Ogólne nachylenie zmniejsza się. Na prawo od narożnika na kosych śnieżnych półkach został zorganizowany Oboz 4.

Odcinek R37–R40. Po grzbiecie bastionu — 150 m. Nieskomplikowane wspinanie.

Odcinek R40–R43. Śnieżno-lodowy stok — 150 m. Podejście pod wieżę wierzchołkową. U podstawy wieży został zorganizowany Oboz 5.

Odcinek R43–R47. Wewnętrzny narożnik przechodzący w komin — 160 m. Trudne wspinanie. W głębi komina — lód.

Odcinek R47–R48. Szczelina odchodząca za załamanie — 40 m. Wyjście na "dach".

Odcinek R48–R50. Zlodowaciałe kominy i narożniki — 80 m. Mikstowe wspinanie. Wyjście na grzbiet.

Odcinek R50–R51. Śnieżny grzbiet — 30 m do wierzchołka.