FEDERACJA ALPINIZMU W SANKT-PETERSBURGU

Wysokogórski Puchar Sankt-Petersburga w alpinizmie 2013 r.

OPIS WSPINACZKI NA WIERZCHOŁEK LHOTSE MAIN (8516 m) PRZEZ ŻLEB ŚCIANY PÓŁNOCNO-ZACHODNIEJ, 56 kat. tr.

Sankt-Petersburga

Kapitan zespołu — Kowal Wiktor Aleksandrowicz

Trenerzy zespołu:

• Tymoszenko Tatiana Iwanowna
• Kapitanow Oleg Wiktorowicz

Paszport wspinaczki

1. Himalaje, sekcja nr 10.1 klasyfikatora tras na górskie szczyty
2. Nazwa szczytu: Lhotse Main (8516 m), nazwa trasy: przez żleb ściany pół­nocno-za­chod­niej (Ernst Reiss i Fritz Luchsinger, 1956)
3. Kat. tr.: 5Б
4. Charakter trasy: kombinowana
5. Różnica wysokości trasy: 3200 m

Długość trasy: 9000 m. Długość odcinków: V kat. tr. — 600 m. Średnie nachylenie trasy (od początku Zachodniej ściany na 6900): 40°. Odcinek kluczowy trasy (żleb): 50°

6. Wbijanych haków (w mianowniku dla ITO):

skałkowych: 0, elementów osadzonych: 0, lodowych: 25, śrubowych: 0. Użyto wszystkich sztucznych punktów podparcia (ITO): 0

7. Godzin marszowych zespołu: 28 h, 4 dni
8. Kierownik: Kowal Wiktor Aleksandrowicz, KMS.

Uczestnicy:

• Kondrashkin Siergiej Władimirowicz, KMS
• Borodenkov Aleksiej Nikiticz, KMS

9. Trenerzy: Tymoszenko Tatiana Iwanowna (MS), Kapitanow Oleg Wiktorowicz (MS)
10. Wyjście na obróbkę i usta­no­wie­nie obozów: 21 kwietnia 2013 r.

Wyjście na trasę: 5:00 13 maja 2013 r. Wyjście na wierzchołek: 13:00 16 maja 2013 r. Powrót do BL: 12:00 18 maja 2013 r.

Opis trasy i działania taktyczne zespołu

Lhotse — wierzchołek w Himalajach, czwarty pod względem wysokości ośmiotysięcznik świata (8516 m). Znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Everestu, oddzielony od najwyższego szczytu świata przełęczą, tzw. „South Col” — 7906 m.

Lhotse ma 4 wierzchołki. Na główny wierzchołek prowadzą tylko dwie trasy:

• przez zachodnią ścianę (droga pierwszych zdobywców)
• przez południową ścianę (Drużyna ZSRR, 1990)

Idealny sezon na wspinaczkę: kwiecień — maj.

Do wysokości 7700 m trasa pokrywa się z klasyczną trasą na Everest. Trasa na Lhotse zaczyna się od lodowca Khumbu, na morenie którego na wysokości 5300 m znajduje się bazowy obóz ekspedycji, które atakują zarówno Lhotse, jak i Everest.

Dalej trasa prowadzi przez lodospad Khumbu — jeden z największych lodospadów świata. Lodospad został obrobiony przez szerpów w ramach komercyjnych ekspedycji.

• Na wysokości 6100 m u podstawy Zachodniego cyrku znajduje się obóz 1. Pierwszy obóz zespół wykorzystał do noclegu tylko podczas pierwszego aklimatyzacyjnego wyjścia. Wszystkie dalsze wyjścia zespół z BL szedł od razu do obozu 2 na wysokości 6500 m.
• Od obozu 2 droga prowadzi pod podstawę Zachodniej ściany Lhotse. Przez bergrschrund i z lewej strony lodowych zrzutów, idących wzdłuż całej prawej części ściany, podjazd po lodowym stoku o nachyleniu ok. 40°. Zimowy lód. Podczas pierwszego wyjścia użyto starych poręczowych lin i jednoczesnego ubezpieczenia. W dalszym ciągu przez przewodników komercyjnych ekspedycji po lodowej ścianie zostały przeprowadzone liny poręczowe.
• Obóz 3 znajduje się na lodowych półkach z prawej strony linii podjazdu na wysokości 7200 m.
• Od obozu 3 droga idzie w górę, potem trawersem w lewo w kierunku charakterystycznego żółtego skalnego pasa. Podjazd po skałach żółtego pasa (4–5 wyciągów), następnie w prawo w górę w kierunku skalnej wyspy. Trasa na Everest po żółtym pasie schodzi trawersem w lewo w kierunku South Col.
• Z lewej strony skalnej wyspy wyrąbujemy w lodzie miejsce na namiot 4 obozu (7850 m), który jest wykorzystywany przez nas jako obóz szturmowy.
• Dalej droga w górę po stromym śnieżnym stoku pod skały wierzchołka Lhotse. Od wysokości 8000 m podczas szturmowego wyjścia używamy tlenu.
• Na wysokości ok. 8100 m zaczyna się wyraźnie zaznaczony żleb, o szerokości ok. 10–15 metrów, który stopniowo się zwęża i przechodzi we wnętrze kąta. Nachylenie żlebu wynosi ok. 50 stopni. Na lewej ścianie żlebu — stare liny poręczowe. Dolna część żlebu jest śnieżna, potem lód, krótkie skalne ścianki i płyty, po których wychodzimy na półkę 10 metrów od wierzchołka.
• Od półki po stromej skalnej ściance o nachyleniu ok. 65 stopni — wyjście na wierzchołek. Wierzchołek opada na południe śnieżnym gzymsem.

Schodzenie tą samą drogą.

Działania taktyczne zespołu: zastosowano „himalajski styl” ze stopniową aklimatyzacją i ustanowieniem wysokościowych obozów.

Pomimo faktu, że wszystkie aklimatyzacyjne wyjścia do wysokości 7950 i noclegi, w tym nocleg w 4 obozie na wysokości 7850, odbyły się bez użycia tlenu i uczestnicy czuli się normalnie, w celu minimalizacji ryzyka podczas szturmowego wyjścia z wysokości 8000 zostało podjęte decyzja o użyciu tlenu z następujących powodów:

• Nikt z uczestników nie miał doświadczenia wspinaczki powyżej 8000 m.
• Lhotse jest uważany za jeden z „trudnych” ośmiotysięczników.

Wyniki szturmu:

• W. Kowal i S. Kondrashkin osiągnęli wierzchołek.
• A. Borodenkov doszedł do wysokości ok. 8300 m i zawrócił z powodu braku czasu.

Na szturm zużyto po 1,5 butli na osobę przy minimalnym zużyciu.

Podczas schodzenia zespół samodzielnie usunął i ewakuował sprzęt:

• 3 wysokościowe obozy
• śmieci
• butle tlenowe
• pozostałe

Nie korzystano z pomocy tragarzy, szerpów itp. na trasie.

Harmonogram ekspedycji:

• 1–7 dzień: trekking Lukla (2800 m) — Bazowy Obóz (BL) na lodowcu Khumbu (5300 m)

8 dzień: odpoczynek w BL

9–11 dzień: BL — obóz 1 (6100 m) — obóz 2 (6500 m) — BL

12–13 dzień: odpoczynek w BL

14–17 dzień: BL — obóz 2 (6500 m) — obóz 3 (7200 m) — BL

17–20 dzień: odpoczynek w BL

21–25 dzień: BL — obóz 2 (6500 m) — obóz 3 (7200 m) — obóz 4 (7850 m) — BL

26–29 dzień: BL — Periche (4300 m) — BL (zejście na odpoczynek)

30–34 dzień: BL — obóz 2 (6500 m) — obóz 3 (7200 m) — obóz 4 (7850 m) — szturm wierzchołka

35–36 dzień: schodzenie do BL

37–40 dzień: trekking BL (5300 m) — Lukla (2800 m)

Zdjęcia techniczne

Widok na Zachodnią ścianę Lhotse z Zachodniego cyrku z obozu 2

Na fotografii zaznaczono:

• Obóz 2 (6500 m)
• Obóz 3 (7300 m)
• Obóz 4 (7850 m)

Podczas podchodzenia do „żółtego pasa” skała na wysokości 7700 m

Na półce 10 metrów od wierzchołka:

• S. Kondrashkin (u góry)
• W. Kowal (u dołu)

16 maja 2013 r.

W tle — Everest