Sprawozdanie
Z pierwszego wejścia na szczyt Możliwość trasą północno-zachodniego grzbietu 1Б kat. trudn., zespołu Magadańskiego Miejskiego Klubu Turystycznego w okresie od 12 września 2020 r. do 12 września 2020 r.
2020 r.
I. Paszport wejścia
| Lp. | 1. Informacje ogólne | |
|---|---|---|
| 1.1 | Imię, nazwisko, stopień sportowy lidera | Kergin Iwan Wasiljewicz — 2-й sp. разряд |
| 1.2 | Imię, nazwisko, stopień sportowy uczestników | Leuchin Jakow Aleksiejewicz — Значок Kasumow Atabała Rowszanowicz — Нет разряда |
| 1.3 | Imię, nazwisko trenera | Kergin Iwan Wasiljewicz |
| 1.4 | Organizacja | Magadański Miejski Klub Turystyczny |
| 2. Charakterystyka obiektu wejścia | ||
| 2.1 | Region | Obwód magadański, góry Döl-Urekczen (międzyrzecze rzek Armani i Oła) |
| 2.2 | Dolina | Dolina Ağan |
| 2.3 | Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku | — |
| 2.4 | Nazwa i wysokość szczytu | szczyt Możliwość, 1519 m |
| 2.5 | Współrzędne geograficzne szczytu (szerokość/długość), współrzędne GPS | 60°21′04″ N 150°49′03″ E |
| 3. Charakterystyka trasy | ||
| 3.1 | Nazwa trasy | Grzbietem północno-zachodnim |
| 3.2 | Proponowana kategoria trudności | 1Б |
| 3.3 | Stopień rozpoznania trasy | Pierwsze wejście |
| 3.4 | Charakter rzeźby terenu trasy | Skalny |
| 3.5 | Różnica wysokości trasy (wg danych wysokościomierza lub GPS) | 319 m |
| 3.6 | Długość trasy (w metrach) | 630 m |
| 3.7 | Techniczne elementy trasy (sumaryczna długość odcinków o różnej kategorii trudności z podaniem charakteru rzeźby terenu (lodowcowo-śnieżny, skalny)) | 1 kat. trudn. lód/skały/kombinacja — 540 m. 2 kat. trudn. lód/skały/kombinacja — 90 m. 3 kat. trudn. lód/skały/kombinacja — 0 m. 4 kat. trudn. lód/skały/kombinacja — 0 m. Przejście po zamkniętym lodowcu — 0 m Dylfer po zejściu — 7 m |
| 3.8 | Zejście ze szczytu | Ścieżką wejściową |
| 3.9 | Dodatkowe charakterystyki trasy | Brak wody. Z północnego wschodu wieje silny zimny wiatr. |
| 4. Charakterystyka działań zespołu | ||
| 4.1 | Czas przemarszu (godzin marszu zespołu, w godzinach i dniach) | 1 dzień, 5,5 godz. |
| 4.2 | Nocy | Nie |
| 4.3 | Wyjście na trasę | 11:00 |
| 4.4 | Wyjście na szczyt | 14:30 |
| 4.5 | Powrót do bazy | 16:30 |
| 5. Osoba odpowiedzialna za raport | ||
| 5.1 | Imię, nazwisko, e-mail | Kergin Iwan Wasiljewicz, ivan.kergin@mail.ru |
II. Opis wejścia
1. Charakterystyka obiektu wejścia
Rys. 1. Widok ogólny szczytu. Zdjęcie z traktorskiego traktu ze wschodu. 12 września 2020 r.
Autor zdjęcia: Iwan Kergin
1.2. Zdjęcie profilu trasy
Rys. 2. Zdjęcie profilu trasy. Nieopodal bazy. Zdjęcie ze wschodu. 12 września 2020 r.
Autor zdjęcia: Iwan Kergin
1.3. Fotopanorama okolicy
Rys. 3. Zdjęcie ze szczytu 1243 m. Zdjęcie ze wschodu. 22 sierpnia 2020 r.
Autor zdjęcia: Iwan Kergin
1.4. Położenie geograficzne okolicy
Obiekt wejścia — szczyt Możliwość, o wysokości 1519 m, znajduje się w rejonie Chasyńskim, w obwodzie magadańskim, w masywie Döl-Urekczen (Дэл-Урэкчен, Джел-Урэкчен) na Wyżynie Kołymskiej. Jego położenie — górny bieg rzeki Nelkandi, w dolinie rzeki Ağan. Szczyt Możliwość — lekko wystająca, górująca formacja, która opada stromą ścianą na północny wschód, a na przeciwległej stronie — południowo-zachodniej — łagodnym, osypiskowym zboczem z dużą, średnią i małą osypią.
„Góry Döl-Urekczen — to niewielki granitowy masyw, leżący w dorzeczu Armani i ograniczony od południa nizinnym obszarem Kawa-Tauja, a od północy — rzekami Magadaven i Oła. Charakteryzują się znacznym nagromadzeniem śniegu i cechami alpejskimi. Średnio góry wznoszą się na wysokość 1100 m. Szereg szczytów o wysokości około 1500 m wieńczą grzbiety cyrków. Najwyższym punktem jest góra Ağan (1718 m). Góry Döl-Urekczen mają mocno rozczłonkowany relief. Znajduje się w nich niemało karów i wąskich, rozczłonkowanych grzbietów. Północno-zachodnia część masywu jest rozcięta dopływami Armani. Z południowej strony z wysokich szczytów płyną dopływy Nelkandi. Góry są bezleśne, a tylko w dolinach rzeczek w nie głęboko wnikają lasy”1.
Wejście zostało dokonane od strony doliny rzeki Ağan, prawego dopływu strumienia Trog. Baza znajdowała się na jego lewym brzegu.
Z miasta Magadan można dojechać samochodami do osiedla Pałatka (86 km, 1 godz.), od osiedla Pałatka wyjechać na federalną trasę Р-504 „Kołyma”, dojechać do strefy kontroli celnej (ЗТК) i skręcić na gminną trasę Tenkińską „Pałatka-Kułu-Nieksikan”. Od początku ЗТК przejechać do 29 km trasy Tenkińskiej do rzeki Ağan i mostu o tej samej nazwie (29 km, około 30–35 min). Po moście skręcić w lewo i dostać się na starą traktorską drogę. Tam pozostawić samochody i udać się w górę rzeki Ağan, pieszo drogą leśną, która doprowadzi do prawego dopływu Ağan — strumienia Trog i do bazy (14 km, 5–6 godz.), znajdującej się u podnóża góry. (Tę trasę od rzeki Ağan do podnóża góry Trog (Główny) i szczytu Możliwość można przebyć samochodem o dużym prześwicie, aby zaoszczędzić siły i czas. Podróż zajmie około 2–3 godz.).
Od bazy kierować się traktem, od niego zacząć trawersować zbocze w kierunku przełęczy Łuna. Tutaj zaczyna się trasa na szczyt Możliwość.
Najbliższa osada z regularnym połączeniem autobusowym — osiedle Pałatka, 86 km od miasta Magadan, a od bazy — 43 km.
Rys. 4. Mapa okolicy
Rys. 5. Szkic mapy okolicy
2. Charakterystyka trasy
2.1. Fotografia techniczna trasy
Rys. 6. Fotografia techniczna trasy 12 września 2020 r.
Autor zdjęcia: Atabała Kasumow
2.2. Numery odcinków
Rys. 7. Odcinek R0–R2
Autor zdjęcia: Atabała Kasumow
Rys. 8. Odcinek R2–R3
Autor zdjęcia: Atabała Kasumow
Rys. 9. Odcinek R3–R4
Autor zdjęcia: Atabała Kasumow
Rys. 10. Odcinki R3–R5
Autor zdjęcia: Iwan Kergin
Rys. 11. Odcinek R4 (Zdjęcie z przełęczy przed R5)
Autor zdjęcia: Iwan Kergin
Rys. 12. Odcinek R5 (Przejście żandarma „Skrzydło”)
Autor zdjęcia: Atabała Kasumow
Rys. 13. Odcinek R5 (Dylfer z żandarma „Skrzydło”)
Autor zdjęcia: Atabała Kasumow
Rys. 14. Odcinek R5–R6 (Zdjęcie z żandarma „Skrzydło”)
Autor zdjęcia: Iwan Kergin
2.3. Charakterystyka techniczna trasy
| Nr odcinka | Charakter rzeźby terenu | Kat. trudn. | Długość, m | Nachylenie | Rodzaj i ilość haków |
|---|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | Średnia i mała osypisko, żandarm | 1 | 280 m | 5°–20° | |
| R1–R2 | Grzbiet, osypisko, żandarm | 1 | 35 m | 15° | 0 |
| R2–R3 | Grzbiet. Osypisko. Żandarm | 1 | 155 m | 20° | 0 |
| R3–R4 | Grzbiet. Osypisko. Żandarm | 1 | 40 m | 25° | 0 |
| R4–R5 | Żandarm, grzbiet, osypisko | 1 | 30 m | 20° | 0 |
| R5–R6 | Grzbiet, zniszczone skały | 2 | 90 m | 20°–45° | Stopper — 1, Friend — 1 |
2.4. Charakterystyka techniczna trasy w symbolach UIAA
Rys. 15. Symbole UIAA
3. Charakterystyka działań zespołu
3.1. Krótki opis przejścia trasy
| Nr odcinka | Opis | Numer zdjęcia |
|---|---|---|
| R0–R1 | Od przełęczy trawersować osypiskowe zbocze i wyjść na grzbiet, podejść do pierwszego żandarma. Ubezpieczenie przez rzeźbę terenu. Ruch równoczesny. | Rys. 7 |
| R1–R2 | Od żandarma nr 1 przejść wzdłuż grzbietu do żandarma nr 2. Osypisko. Ubezpieczenie przez rzeźbę terenu. Ruch równoczesny. | Rys. 7 |
| R2–R3 | Od żandarma nr 2 przejść wzdłuż grzbietu do żandarma nr 3. Trzeci żandarm jest obchodzony po prawej stronie po niewielkiej skalnej półce. Od półki — niewielka przełączka. Ubezpieczenie przez rzeźbę terenu. Ruch równoczesny. | Rys. 8 |
| R3–R4 | Po żandarmerze nr 3 — przełączka. Od niej od razu niewielki podjazd na żandarma nr 4. Ten żandarm idzie się „w лоб” po prostych skałach. Ubezpieczenie przez rzeźbę terenu. Ruch równoczesny. Osypisko. | Rys. 9, Rys. 10, Rys. 11 |
| R4–R5 | Od żandarma nr 4 przejść wzdłuż grzbietu do żandarma „Skrzydło”, przejść go po lewej stronie po lekkich skałach (klucz trasy), wspiąć się w górę i zorganizować stanowisko asekuracyjne. Wygodna „buława” dla stanowiska — pętla. Pierwszy organizuje górną asekurację drugiemu, drugi organizuje górną asekurację trzeciemu. Dalej dylfer na przełączkę — 5–7 m. | Rys. 10 |
| R5–R6 | Od przełączki wyjść po przedwierzchołkowym grzbiecie na wierzchołek po lekkich, zniszczonych skałach. Ubezpieczenie przez rzeźbę terenu. Ruch równoczesny. | Rys. 12, Rys. 13, Rys. 14 |
3.2. Zdjęcie zespołu na szczycie przy znaku wierzchołkowym
Rys. 16. Zdjęcie na szczycie przy znaku
Autor zdjęcia: Atabała Kasumow
3.3. Ocena bezpieczeństwa trasy
Trasa jest bardzo prosta i logiczna. Doskonale nadaje się do szkoleniowo-treningowych zajęć i pierwszego kontaktu z górowspinaczką.
Na samym szczycie jest zasięg komórkowy, ale jest on słaby. Lepiej używać przenośnych radiostacji, za pomocą których wygodnie utrzymywać łączność między sobą. Dużym plusem mogą być kierowcy-dalekobieżni jadący obok doliny Ağan, z którymi również można utrzymywać kontakt, i w przypadku nieprzewidzianej sytuacji, przekazać informację do najbliższej osady — osiedla Pałatka.
Zalecenia dla kolejnych wspinaczy: nie zbliżać się do urwiska, ponieważ osypisko jest średnie i słabo zbite, kamienie mogą się stoczyć spod nóg. Należy zabrać ze sobą rękawice, ponieważ kamienie są ostre. Od strony ściany może wiać silny, porywisty wiatr. Z bazy doskonale widać trasę. Nie należy schodzić pod ścianę NE, ponieważ bardzo często zrzuca ona kamienie w dół, do podstawy góry.
Zejście ze szczytu — ścieżką wejściową. Żandarm „Skrzydło” można obejść po skalnej półce po lewej stronie idąc w dół.
Trasa ta została pokonana 12 września 2020 r. Na szczycie nie znaleziono żadnych śladów obecności człowieka: ani kopca, ani puszki po konserwach z notatką, ani innych charakterystycznych znaków. Dlatego wywnioskowaliśmy, że nasz zespół jako pierwszy wszedł na szczyt Możliwość.
Biorąc pod uwagę obiektywną trudność technicznej części trasy na szczyt Możliwość, i porównując ją z innymi trasami, przebytymi wcześniej przez Kergina I. i Leuchina J., proponujemy sklasyfikować ją jako 1Б kat. trudn.
Footnotes
-
R. Siedow, „Góry Wybrzeża Ochockiego”. ↩
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz