Raport o pierwszym wejściu na wierzchołek Oddzielna nową trasą 2A kategorii trudności przez zespół Orłowa 29 października 2023 r.
I. Dane obiektu
| Lp. | 1. Informacje ogólne | |
|---|---|---|
| 1.1 | Nazwisko i imię, stopień sportowy kierownika | Orłow Dmitrij Siergiejewicz, 2. sp. stopień w alpinizmie |
| 1.2 | Nazwisko i imię, stopień sportowy uczestników | Mienszikow Dmitrij Leonidowicz, 3. sp. stopień w alpinizmie |
| 1.3 | Nazwisko i imię trenera | Stukałow Michaił Michajłowicz |
| 1.4 | Organizacja | |
| 2. Charakterystyka obiektu wspinaczki | ||
| 2.1 | Region | Płaskowyż Putorana |
| 2.2 | Dolina | Góry Charaelach |
| 2.3 | Numer w klasyfikacji 2013 roku | 9 |
| 2.4 | Nazwa i wysokość wierzchołka | Gora Oddzielnaja 607 m |
| 2.5 | Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), GPS | Szerokość 069,50741°N, Długość 088,47802°E |
| 3. Charakterystyka trasy | ||
| 3.1 | Nazwa trasy | Orłowa przez Północno-Zachodni żleb |
| 3.2 | Proponowana kategoria trudności | 2A zimowa |
| 3.3 | Stopień rozpoznania trasy | Pierwsze wejście |
| 3.4 | Charakter ukształtowania trasy | Lodowo-śnieżny |
| 3.5 | Różnica wysokości trasy (wg danych wysokościomierza lub GPS) | 601 m wg wysokościomierza (pomiary Suunto 9 Baro) |
| 3.6 | Długość trasy (w m) | 2115 |
| 3.7 | Elementy techniczne trasy (sumaryczna długość odcinków o różnej kategorii trudności z podaniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalny)) | 1 kat. trud. — lodowo-śnieżny — 195 m. 2 kat. trud. — lodowo-śnieżny — 340 m. 3 kat. trud. — lodowo-śnieżny — 66 m. |
| 3.8 | Zejście z wierzchołka | Sąsiednim dużym żlebem |
| 3.9 | Dodatkowe charakterystyki trasy | |
| 4. Charakterystyka działań zespołu | ||
| 4.1 | Czas przemarszu (godzin marszu zespołu, w godzinach i dniach) | 3 godz. 52 min (od punktu startowego do tego samego punktu) |
| :--: | :----------------------------------------------------------------------------------------------------: | :--------------------------------: |
| 4.2 | Biwaki | Bez biwaku |
| 4.3 | Wyjście na trasę | 29 października 2023 r. 8:30 |
| 4.4 | Wyjście na wierzchołek | 29 października 2023 r. 10:42 |
| 4.5 | Powrót do bazy | 29 października 2023 r. 12:22 |
| 5. Osoba odpowiedzialna za raport | ||
| 5.1 | Nazwisko i imię, e-mail | Orłow Dmitrij Siergiejewicz, mr.dmitriiorlov@yandex.ru |
II. Opis wejścia
1. Charakterystyka obiektu wspinaczki
1.1. Zdjęcie ogólne wierzchołka
Zdjęcie № 9

1.2. Zdjęcie profilu
Zdjęcie № 1

1.3. Fotopanorama
Zdjęcie № 2

1.4. Mapa rejonu w skali

2. Charakterystyka trasy
2.1. Zdjęcie techniczne trasy

2.2. Numery uczestników na zdjęciu technicznym
Zdjęcie № 4.

Uczestnik № 1 na R0–R1 na osypiskowym stoku na początku trasy.
Zdjęcie № 5

Uczestnik № 1 na odcinku R1–R2 porusza się po śniegu.
Zdjęcie № 6

Uczestnik № 1 na odcinku R2–R3 porusza się po «baranich łbach» z naniesionym lodem.
Zdjęcie № 7

Uczestnik № 1 na odcinku R3–R4 podchodzi do kluczowego odcinka trasy.
Zdjęcie № 8

Uczestnik № 1 na odcinku R4–R5 przed wyjściem na wierzchołek.
2.3. Charakterystyka techniczna odcinków trasy
| Nr odcinka | Charakter ukształtowania | Kategoria trudności | Długość, m | Rodzaj i liczba haków |
|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | Śnieżno-lodowy | 1 | 135 | brak |
| R1–R2 | Śnieżno-lodowy | 2 | 158 | brak |
| R2–R3 | Śnieżno-lodowy | 2 | 162 | brak |
| R3–R4 | Śnieżno-lodowy | 3 | 66 | Śnieżny zakotwienie |
| R4–R5 | Śnieżno-lodowy | 2 | 80 | brak |
3. Charakter działań zespołu
3.1. Krótki opis przejścia trasy
| Nr odcinka | Opis | Numer zdjęcia |
|---|---|---|
| R0–R1 | Zafirniany śnieg, drobna osypisko, kąt nachylenia od 20° do 30°, ubezpieczenie jednoczesne, ruch w raczkach z lodowcami. Dochodzimy do wyciętej wyraźnie zaznaczonej półki. | № 4 |
| R1–R2 | Zafirniany śnieg, kąt nachylenia 30°. Ubezpieczenie jednoczesne. | № 5 |
| R2–R3 | Zafirniany śnieg, zalanymi lodem «baranimi łbami». Kąt nachylenia 35–40°. Ubezpieczenie jednoczesne. | № 6 |
| R3–R4 | Poruszamy się wzdłuż żlebu, wchodząc w prawo przez firn, droga jest oczywista. Kąt nachylenia 45–60°, ubezpieczenie na przemian, stanowisko na lodorubie, jako punkt pośredni używamy śnieżnego zakotwiczenia. Klucz trasy charakteryzuje się nagłą zmianą kąta wzniesienia między skałami. | № 7 |
| R4–R5 | Kontynuujemy ruch wzdłuż firnu w stronę wierzchołka, kąt nachylenia 25°. Ubezpieczenie jednoczesne. Pomiary kąta nachylenia stoku przeprowadzono inklinometrem Pieps 30 Plus XT. | № 8 |
3.2. Zdjęcie zespołu na wierzchołku
Zdjęcie № 10

3.3. Ocena bezpieczeństwa trasy
Trasa jest dobrze widoczna, logiczna w orientacji. Z powodu północnej orientacji stoku i silnych norilskich wiatrów bardzo mocno firnuje się i jest stosunkowo bezpieczna od lawin. Jest bardzo dobra dla kształtowania cech moralno-wolicjonalnych. Odnosi się do lodowo-śnieżnych tras szkoleniowo-sportowych 2A kat. trud. Pozwala na wypracowanie z zespołem szkoleniowym przemieszczania się po śnieżno-lodowym terenie górskim. Dla tej trasy wymagana jest dobra przygotowanie do poruszania się po śnieżno-lodowym terenie.
Góry Tałnachskie — to przedgórza płaskowyżu Putorana, u podnóża których położony jest Tałnach. Na współczesnych mapach pasmo górskie nazywa się górami Charaelach (na niektórych mapach góry Charyłłach), co w tłumaczeniu z języka dolganskiego oznacza «kamień jodłowy». Góry zaczęto nazywać Tałnachskimi w latach 1960., po odkryciu Tałnachskiego złoża miedziowo-niklowego i rozpoczęciu aktywnego budownictwa w Tałnachu.
Jak dostać się na trasę
Od dworca autobusowego rejonu Tałnach za pomocą transportu publicznego dojechać do przystanku «trest» znajdującego się na 5. mikrorejonie rejonu Tałnach. Od przystanku pieszo kierować się w stronę góry Oddzielnaja, na teren platformy lotniska rudnika Komsomolskij. Tam też można dojechać od dworca autobusowego taksówką. Na platformie można od razu założyć sprzęt.
Trasa
Trasa zaczyna się od podjazdu po drobnym osypisku w stronę Północno-Zachodniego żlebu. Żleb jest wyraźnie widoczny, od platformy lotniska od razu zaczyna się nabór wysokości z zacięciem w lewo. Od strefy z drzewami po osypiskowym stoku wznosimy się do wyciętej półki pod żlebem (dawniej była to droga dla maszyn górniczych). Od wyciętej półki poruszamy się wzdłuż linii spadku wody w stronę skał. Między skałami, w zależności od pokrywy śnieżnej, znajdują się zalanymi lodem «baranimi łbami», dla osób pewnie poruszających się w raczkach, nie stanowią one szczególnej trudności technicznej. Po przejściu między skałami bierzemy w prawo według oczywistej drogi. Dalej kąt wzniesienia staje się bardziej stromy i lepiej poruszać się w trzech taktach. Jako punkt pośredni można użyć śnieżnego zakotwiczenia lub lodoruba. Po przejściu najbardziej stromego odcinka, kąt łagodnieje i jednocześnie poruszamy się do wierzchołka oznaczonego wystającym z niego kominem.
Zejście z wierzchołka odbywa się sąsiednim żlebem, który znajduje się po lewej (patrząc w dół z wierzchołka) stronie żlebu, którym odbywał się podjazd. Na niektórych odcinkach podczas schodzenia można zawieszać liny zjazdowe na progach.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz