7. Opisy tras wspinaczkowych na Morion Wschodni (2125 m)

Północnym kontrforsem, 2А kat. trudn.

Od obozu bazowego poruszać się prawym brzegiem rzeki Ułun pod górę Morion. Po 1 godzinie rozpocząć wspinaczkę po żlebie między Morion a Morion Wschodni, trzymając się jego lewej strony. Pierwsze nieskomplikowane skały kontrforsu ominąć z prawej strony, wyjść na kontrfors i po nim kontynuować wspinaczkę aż do skał. Ruch równoczesny.

Dalej:

• Na przemian po zaśnieżonych płytach pod stromą ścianą z pęknięciami w lewej i prawej części — pierwszy kluczowy odcinek trasy.
• Rozpoczęcie przejścia jest możliwe zarówno z prawej, jak i lewej strony — w zależności od stanu trasy.
• Po 15 m oba warianty schodzą się przed 10-metrowym zaśnieżonym wewnętrznym narożnikiem, którego ostrożne przejście wyprowadza nas na lewą stronę kontrforsu, gdzie możliwe jest zorganizowanie asekuracji.

Dalszy ruch na przemian po ostrym, stromym i zaśnieżonym grzbiecie wymaga ostrożności, umiejętności organizowania punktów asekuracyjnych bez przerywania ruchu.

Przed drugim kluczowym odcinkiem — ścianą z pionową szczeliną — konieczne jest wykonanie niezawodnej stacji, ponieważ w przypadku upadku możliwe jest spadnięcie do stromego żlebu po lewej stronie. Ścianę należy przejść pionową szczeliną, w którą dobrze wkładają się elementy zabezpieczające i friendy. Nie zaleca się omijania ściany z lewej strony ze względu na gładkie, zaśnieżone skały, choć o mniejszej stromiźnie, ale z minimalną liczbą uchwytów i szczelin.

Dalej:

• Ostry stromy grzbiet wyprowadza pod wierzchołek, gdzie możliwy jest gęsty pionowy śnieg z nawisem w górnej części.
• Z Morion Wschodni poruszać się jednocześnie w kierunku głównego wierzchołka.
• Zejście z Morion Wschodni odbywa się w kierunku przełęczy Edelweiss.
• Podczas ruchu nie zbliżać się do grzbietu z powodu obecności na nim 5–7-metrowych nawieszeń.
• Zejście z przełęczy rozpocząć, nie dochodząc do najniższego punktu i trzymając się prawej strony.
• Uważać na lawiny.

Ocena bezpieczeństwa trasy

Trasa jest logiczna. Potencjalne niebezpieczeństwo, poza przejściem skalistych kluczowych odcinków, stanowią:

• zaśnieżone, oblodzone i porośnięte mchem skały i płyty na całej długości trasy;
• ostry grzbiet kontrforsu, z którego upadek jest możliwy zarówno w prawo, jak i w lewo na głębokość do 100–150 metrów.

Należy uważać na:

• zejście lawin podczas wspinaczki po żlebie i podczas schodzenia z przełęczy Edelweiss;
• pokonanie śnieżnego nawisу pod wierzchołkiem, ponieważ ubezpieczający nie widzi pierwszego uczestnika w momencie przejścia.

Zaleca się wyruszenie na trasę jak najwcześniej, aby uniknąć rozmoknięcia śniegu podczas ruchu w kierunku przełęczy Edelweiss i schodzenia z niej.

Zalecenia dotyczące użycia sprzętu

Dla grupy 6 osób konieczne jest posiadanie:

• 3 lin;
• hełmów, raków, czekanów u każdego uczestnika;
• 6–8 haków;
• 8 elementów zabezpieczających;
• 8 pętli z karabinkami.

Charakterystyczne cechy początku trasy

Kontrfors stanowi łamaną, ciągłą krzywą od Morion Wschodni w dół — w prawo, ograniczającą z lewej strony duży żleb między Morion Wschodni a Morion.

1. w. Klewer, po środku S-3 ściany, 3А
2. w. Fregat, po lewym S kfs, 3А
3. w. Fregat, po centralnym kfs, 2Б
4. w. Fregat, po prawym S kfs, 3Б
5. w. Morion Wschodni, po S kfs, 2А
6. w. Morion, po S-3 kfs, 3А