Sprawozdanie

Z PIERWOZAWODU NA SZCZYT WIERZSZYNIŃSKA WOSTOŃCZNAJA (3450 m) PRZEZ WOSTOŃCZNY GRZBIET 4A kat. tr. ZESPOŁEM BAJKALSKIEJ SZKOŁY ALPINIZMU 5 lipca 2021 r.

Irkuck, 2022 r.

I. Paszport wejścia

№ poz.	1. Informacje ogólne
1.1	Imię i nazwisko, klasa sportowa kierownika	Afanasjew A.Je. — MS
1.2	Imię i nazwisko, klasa sportowa uczestników	Kobiec J.M. — 1-sza kl. sport., Miszkov A.V. — KMS, Salin A.V. — KMS
1.3	Imię i nazwisko trenera	Afanasjew A.Je. — MS
1.4	Organizacja	Szkoła Alpinizmu Bajkalskiego
	2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Region	Pasmo Czichaczowa, Ałtaj
2.2	Dolina	Prawaja Boguty
2.3	Numer sekcji wg tabeli klasyfikacyjnej z 2013 r.	1.8
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	w. Wierszynina Wostoczna, 3449 m
2.5	Współrzędne geograficzne szczytu (szer./dł. geogr.), współrzędne GPS (1)	N (49.791019) 49°47′27,668″, E (89.607697) 89°36′27,709″ (1)
	3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	Wostoczny Grzbiet
3.2	Proponowana kategoria trudności	4A
3.3	Stopień opracowania trasy	Pierwozajęcie
3.4	Charakter ukształtowania trasy	Kombinowany
3.5	Różnica wysokości trasy (wskazane dane wysokościomierza lub GPS)	Początek 3200 m. Szczyt 3449 m. Różnica 250 m.
3.6	Długość trasy (wskazana w m)	510 m
3.7	Elementy techniczne trasy (wskazana łączna długość odcinków o różnej kategorii trudności z podaniem charakteru ukształtowania)	I kat. tr. skały — 115 m. II kat. tr. skały — 100 m. III kat. tr. skały — 160 m. IV kat. tr. skały — 70 m. V kat. tr. skały — 65 m.
3.8	Zejście ze szczytu	Ścieżką wejścia
3.9	Dodatkowe charakterystyki trasy	Na trasie są pola śnieżne z lodem na grzbiecie i w żlebie.
4.1	Czas przemieszczenia się (godziny marszu zespołu, wskazane w godz. i dniach)	14 godz. 30 min, 1 dzień
4.2	Noclegi	nie
4.3	Wyjście na trasę	6:00 5 lipca 2021 r.
4.4	Wyjście na szczyt	14:37 5 lipca 2021 r.
4.5	Powrót do bazy	20:30 5 lipca 2021 r.
	5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie
5.1	Imię i nazwisko, e-mail	Afanasjew A.Je. anevg09@mail.ru

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wejścia

1.1. Zdjęcie ogólne szczytu

Zdjęcie 1. 4 lipca 2021 r. Zrobione z doliny Prawej Boguty.

Zdjęcie 2. 1 lipca 2021 r. Szczyt Wierszynina północna strona. Zrobione z doliny Naryn–Goł.

1.2. Zdjęcie profilu trasy

Zdjęcie 3. Profil z prawej strony. Zrobione ze stoku w. Pogranicznik Zabajkalla.

1.3. Fotopanorama

Zdjęcie 4. Fotopanorama kotła doliny Prawej Boguty. Zrobione 3 lipca 2021 r.

Zdjęcie 5. Fotopanorama doliny Naryn–Goł.

1.4. Mapa regionu

Pasmo Czichaczowa położone jest w południowo-wschodniej części Gór Ałtajskich, rozciąga się w kierunku południkowym, w północnej części graniczy z Tywą, w środkowej części wzdłuż działu wodnego pasma przebiega granica z Mongolią od wschodu, południowa część z najwyższym punktem pasma szczytem Turgen-Uła (na niektórych mapach Turgeni-Echini-Uła) 4029 m — jest położona w Mongolii. Z rosyjskiej strony alpinistyczne szczyty są dostępne z dolin Naryn–Goł, Prawej Boguty i Lewej Boguty. Masyw Wierszynina znajduje się w zachodnim odgałęzieniu pasma, odchodzącym od w. Pogranicznik Zabajkalla (nazwanego tak, ponieważ cała granica mongolska w czasach sowieckich była strzeżona przez oddziały i placówki Zabajkalskiego Okręgu Pogranicznego). Masyw składa się z dwóch bloków: głównego skalnego, do którego należą Centralny, Główny i Wschodni szczyt, oraz drugorzędnego — 1-szy, 2-gi, 3-ci (od lewej do prawej) Zachodni. Zachodnie szczyty są położone ściśle na szerokości geograficznej, główne wschodnim skrajem są nieco przesunięte na południe.

Na wszystkie pięć szczytów Wierszynina można dokonać wejść:

z północy — z doliny Naryn–Goł (jest zlodowacenie, trasy będą kombinowane),
z południa — z doliny Prawej Boguty (trasy skalne).

Trawers zachodnich szczytów został dokonany jeszcze w 1978 r. przez grupę alpinistów z klubu "Zaria" w Bijsku — przyjaciół Jurija Wierszynina.

— Jurij Wierszynin, nasz towarzysz z klubu alpinistycznego "Zaria", zginął w 1974 r. w swoim laboratorium na ANIIChT w wyniku wybuchu w jego rękach eksperymentalnego składu termitowego. Na cześć Jurija przez długi czas odbywały się miejskie zawody w wspinaczce ze wspinaniem się na jego grób. — Wschodni szczyt został zdobyty w 2021 r. również przez alpinistów byłego klubu "Zaria" z Bijska. Centralny i Główny szczyt czekają na swoich pierwszych zdobywców.

Zdjęcie 6. Mapa regionu.

Zdjęcie 7. Mapa trasy na w. Wierszynina Jurija Wostoczna przez W grzbiet 4A kat. tr.

2. Charakterystyka trasy

2.1. Zdjęcie techniczne trasy

Zdjęcie 8. Zdjęcie techniczne, zrobione z doliny Boguty Prawej 5 lipca 2021 r.

2.3. Charakterystyka techniczna odcinków trasy

№ odcinka	Charakter ukształtowania	ilość haków
0-1	100 m, 45° 1. Stromy skalny żleb z lodową rzeką na dnie i skalnymi brzegami. Przechodzi się w rajtuzach. W górnej części żleb uchodzi w przewieszony mur pod przełęczą.
1-2	60 m, 55° 3. Wzdłuż brzegu żlebu, omijając przewieszenie z prawej strony. Wyjście na Przełęcz Odkryć (z notatki turystów). Na przełęcz można nie wchodzić, a zacząć wspinaczkę nieco poniżej przewieszenia lewym brzegiem żlebu, tj. południowym stokiem Wschodniego Grzbietu. 70 m, 50° 2, w środkowej części 10 m, 80° 5. Wyjście na grzbiet nieco powyżej przełęczy.
2-3	50 m, 45° 2. Od przełęczy półkami i płytami grzbietu.
3-4	40 m, 75° 5. Kominek lewostronny (prawa strona jest przewieszona) z lewej strony grzbietu. Wyjście na grzbiet.	5
4-5	80 m, 50° 3. Duże bloki i płyty w lewej części grzbietu.	2
5-6	40 m, 2. Z lewej strony grzbietu przez rozłamy 40-stopniowego stoku.
6-7	30 m, 70° 4. Komin wewnętrzny. Wyjście na przedwierzchołek.	3
7-8	10 m, 2. Wzdłuż grzbietu i zjazd 5 m pod lewą część grzebienistej ściany.
8-9	25 m, 80° 5. Komin wewnętrzny.	4
9-10	20 m, 55° 3. Z lewej strony po pochyłej płycie.	2
10-11	15 m, 5° 1. Dużo skalne bloki na grzbiecie. W górę–w dół z niewielkim podejściem.
11-12	20 m, 60° 4. Wyjście na szczyt Wierszynina J. Wostoczna 3449 m wedługsiębiorczego GPS w 14:37. Na zachód przez przepaść w odległości około dwustu metrów widać Główny szczyt Wierszynina J. 3460 m n.p.m.	3

3. Charakterystyka działań zespołu

№ odcinka	Opis	Numer zdjęcia
0-1	100 m, 45° 1. Stromy skalny żleb z lodową rzeką na dnie i skalnymi brzegami. Przechodzi się w rajtuzach. W górnej części żleb uchodzi w przewieszony mur pod przełęczą.	9
1-2	60 m, 55° 3. Wzdłuż brzegu żlebu, omijając przewieszenie z prawej strony. Wyjście na Przełęcz Odkryć (z notatki turystów). Na przełęcz można nie wchodzić, a zacząć wspinaczkę nieco poniżej przewieszenia lewym brzegiem żlebu, tj. południowym stokiem Wschodniego Grzbietu. 70 m, 50° 2, w środkowej części 10 m, 80° 5. Wyjście na grzbiet nieco powyżej przełęczy.
2-3	50 m, 45° 2. Od przełęczy półkami i płytami grzbietu.	10
3-4	40 m, 75° 5. Kominek lewostronny (prawa strona jest przewieszona) z lewej strony grzbietu. Wyjście na grzbiet.	11
4-5	80 m, 50° 3. Duże bloki i płyty w lewej części grzbietu.
5-6	40 m, 2. Z lewej strony grzbietu przez rozłamy 40-stopniowego stoku.	12
6-7	30 m, 70° 4. Komin wewnętrzny. Wyjście na przedwierzchołek.	13
7-8	10 m, 2. Wzdłuż grzbietu i zjazd 5 m pod lewą część grzebienistej ściany.	14
8-9	25 m, 80° 5. Komin wewnętrzny.
9-10	20 m, 55° 3. Z lewej strony po pochyłej płycie.	15
10-11	15 m, 5° 1. Dużo skalne bloki na grzbiecie. W górę–w dół z niewielkim podejściem.
11-12	20 m, 60° 4. Wyjście na szczyt Wierszynina J. Wostoczna 3449 m według GPS w 14:37. Na zachód przez przepaść w odległości około dwustu metrów widać Główny szczyt Wierszynina J. 3460 m n.p.m.	16

3.3. Zdjęcia na odcinkach

Zdjęcie 9. Odcinek R0–R1.

Zdjęcie 10. Odcinek R2–R3.

Zdjęcie 11. Odcinek R3–R4.

Zdjęcie 12. Odcinek R5–R6.

Zdjęcie 13. Odcinek R6–R7.

Zdjęcie 14. Odcinek R7–R8–R9. Z lewej strony widać wierzchołek.

Zdjęcie 15. Odcinek R9–R10.

Zdjęcie 16. Wyjście na wierzchołek. Odcinek R11–R12.

3.2. Zdjęcia na szczycie

Zdjęcie 17. Na szczycie Wierszynina Wostoczna 5 lipca 2021 r. Widok w kierunku doliny Prawej Boguty.

Zdjęcie 18. Puszka z notatką na szczycie.

Zdjęcie 19. Wskaźnik na szczycie.

Zdjęcie 20. Widok na górne piętro Naryn–Goł z wierzchołka Wierszynina Wostoczna.

Zdjęcie 21. Dulpfer na odc. R3–R4.

3.3. Podejście pod górę

Wyjście o 6:00. Od bazy na Dolnym Błękitnym Jeziorze (2780 m) do podnóża góry (3050 m) podejście zajmuje 2 godziny. Od podnóża prowadzi stoku usypiskowy, miejscami mała osypisko, do przełęczy w skalnym żebrze przed żlebem z pasmem lodowca między skałami. Tutaj jest początek trasy. Wysokość 3200 m. Potrzebne:

rajtuzki
czekany

Powiązany z

Spis treści