Pa­s­port wcho­dze­nia

1. Al­taj, Połud­niowo-Czu­jski pas­mo, dzia­ł kla­sy­fi­ka­to­ra 1.3
2. Ir­bi­stu, 3967 m, za­chod­nią kra­wę­dzią.
3. Pro­po­nu­je­my 1B kat. tr.
4. Cha­rak­ter szla­ku: kom­bi­no­wa­ny.
5. Prze­waż­nie wy­soko­ści szla­ku 750 m.

Od­le­głość szla­ku 1600 m. Od­le­głość od­cinków V kat. tr. — 0, VI kat. tr. — 0. Śre­dnio na­chy­le­nie szla­ku 28°.

6. Po­zo­sta­wi­o­ne haków na szla­ku

Ra­zem — 0, śru­bo­wych — 0.

7. Go­dzi­n cho­do­wych dru­ży­ny: 7,5 g, 1 dzień.
8. Kie­row­nik: Ja­ro­woj Iwan, KMS.

Uczestnicy:

• Ga­ma­ju­now Paw­weł
• Nie­mu­szczen­ko Dmi­trij

9. Trener: — Ja­ro­woj I.
10. Wy­jście na szlak z ba­zo­we­go obo­zu

Szlak roz­po­czę­to: 8 g 00 min 2 maja 2014 r. Wy­jście na szczyt: 15 g 30 min 2 maja 2014­r. Po­wrót do ba­zo­we­go obo­zu: 20 g 00 min 2 maja 2014 r. Spu­sz­cza­nie ze szczy­tu ścież­ką pod­jazdu.

11. Or­ga­ni­za­cja: m. Nowo­si­birsk, fe­de­ra­cja al­pi­ni­zmu ob­wo­du nowo­si­bir­skie­go (FANSO).
12. Od­po­wie­dzial­ny za ra­port: Ja­ro­woj Iwan (ad­res e­lek­tro­ni­cz­ny fanso@mail.ru, te­le­fon 8-913 724-6765)

Wspól­ne zdjęcie szczy­tu. Zdjęcie wy­ko­na­no 4 maja 2014 ro­ku ze stoku szczy­tu Dżanii­ktu.

3716 m

Ma­pa re­gio­nu

Przy za­bro­sz­ce w re­jo­nie trze­ba:

• Prze­je­chać trasą Nowo­si­birsk — Taszan­ta (M-52) do osie­dla Or­to­lyk
• Da­lej — jaz­da po nie­utwar­dzo­nej dro­dze sa­mo­cho­dem o pod­wyż­szo­nej prze­je­zd­no­ści do gór­nej czę­ści rzeki Ełan­gasz

Tutaj moż­na roz­bić ba­zo­wy obóz.

Do­ko­na­ne wcho­dze­nie nie jest pierw­szo­pro­hod­ze­niem. Szczyt Ir­bi­stu (in­na na­zwa — Ty­mo­mu) — naj­wyż­szy punkt Połud­niowo-Czu­jskie­go pas­ma i cho­ciaż nie­czę­sto, nań wy­ko­nu­ją wcho­dze­nia gru­py tu­ry­styczne. Jed­nak, w „Kla­sy­fi­ka­to­rze tras na gór­skie szczy­ty” jest on nie­obec­ny.

Opis szla­ku

ZDJĘ­CIE SZLA­KU Z POD­ZIA­ŁEM NA OD­CINKI

PRZE­BY­CIE SZLA­KU OD­CINKAMI

Od ba­zo­we­go obo­zu ru­szać w górę pra­wym (oro­gra­ficz­nie) brze­giem rzeki Ełan­gasz, stop­niowo za­bie­ra­jąc w le­wo, aż do wy­jścia na te­ra­sy nad je­zio­rem Dżan­kel. Dro­ga od ba­zo­we­go obo­zu pod po­cząt­kiem szla­ku za­ję­ła ok. 3 g.

R0–R1: Wcho­dze­nie w górę po snież­no-żwi­ro­wym stoku do wy­jścia na gra­bon.

R1–R2: Pro­ste znisz­czone ska­ły.

R2–R3: Zaśnieżo­ny gra­bon. Ru­szać się wszę­dzie jed­no­cze­śnie.

R3–R4: Prze­kro­czyć lo­do­wiec pły­ną­cy z gra­bonu Ir­bi­stu. Twardy lód (miej­scami go­ły, miejscami przy­kry­ty cien­kim sło­jem śnie­gu). Moż­na się poru­szać jed­no­cze­śnie, ale uży­wa­jąc lo­do­ru­rowych ha­ków jako prze­cięt­nych punk­tów za­bez­pie­cze­nia.

R4–R5: Usy­piskowy stok. Ru­sz­cie jed­no­cze­śnie.

FO­TOI­LU­STRA­CJE

Foto 1. Miej­sce ba­zo­we­go obo­zu w do­li­nie rzeki Ełan­gasz.

Foto 2. Ru­szać na od­cinku R0–R1.

Foto 3. Po­czą­tek od­cinka R1–R2.

Foto 4. Od­cinki R3–R4 i R4–R5.

Foto 5. Na szczy­cie.