Paszport

1. Górski Ałtaj, pasmo Siewieroczuijski (baza „Aktru”).
2. w. Radiistów Wschodnia (3750 m) lodowym żlebem północnego zbocza i zachodnim grzbietem.
3. Proponowana kategoria trudności 3Bз (pierwszego wejścia). Długość trasy 1230 m. Różnica wysokości 650 m. Średnie nachylenie: — głównej części trasy — 46°; — całej trasy — 33°.
4. Pozostawione haki — 0 szt.
5. Godzin marszu do wierzchołka — 6 godz. 10 min.
6. Kierownik: Gaponow Aleksandr Władimirowicz (1-sza kat., s/k „Irbis”, Kemerowo). Uczestnicy:

• Worobjow Nikołaj Nikołajewicz (2-gi kat., s/k „Irbis”, Kemerowo).
• Zazdrawnych Iwan Nikołajewicz (2-gi kat., a/k „Władigor”, Nowokuźnieck).

7. Trener: Zujew Siergiej Wasiljewicz (KMS).
8. Wyruszyli na trasę: 6:30, 9 lutego 2004 r. Wierzchołek: 12:40, 9 lutego 2004 r. Powrót do BЛ: 15:50, 9 lutego 2004 r.
9. Federacja Alpinizmu Obwodu Kemerowskiego; s/k „Irbis”.

Opis trasy po odcinkach

Opis podejścia

Wyruszyli na trasę z noclegu „Błękitne Jezioro”, położonego na lewym bocznym morenie lodowca Bolszaja Aktru (2840 m). Trasa znajduje się praktycznie naprzeciwko noclegu. Dla podejścia do trasy należy przebyć lodowiec Bolszaja Aktru. Lodowiec w tej części jest prosty z niewielką ilością szczelin. Na przejście lodowca potrzeba 30–40 min.

Warunki pogodowe podczas wspinaczki

Podczas wyjścia z noclegu pogoda była dobra (słaba zachmurzenie, temperatura 16 °C, słaby wiatr). Podczas pracy na głównej części trasy pogoda pogorszyła się: — wzmógł się wiatr; — zaczął padać niewielki śnieg — to trochę obniżyło tempo przechodzenia trasy. Na dół warunki pogodowe poprawiły się i nie miały wpływu na przemieszczanie się grupy.

Opis trasy

R0–R1. Dolna część żlebu to śnieżne zbocze o długości 180 m z nachyleniem 15–20°. Przechodzenie tego odcinka nie przedstawia trudności. Przebyty w lince jednocześnie.

R1–R2. Bardziej strome śnieżne zbocze, wyprowadzające na lodowy odcinek trasy. Długość 250 m, nachylenie 20–35°. Odcinek przebyty w większości jednocześnie w lince. W górnej części z kątem nachylenia 30–35° (150 m) organizowano asekurację przez lód.

R2–R3. Lodowy odcinek o długości 380 m z kątem nachylenia 43–47°. Przebyty na „fiфаch” ze strzemionami. Asekuracja organizowana przy pomocy śrub lodowych. Na 40-metrową linę przypadały 2–3 pośrednie punkty asekuracji.

R3–R4. Najbardziej stromy odcinek trasy. Lodowy żleb przed wyjściem na przełączkę staje się jeszcze bardziej stromy, osiągając 55–60°. Długość odcinka 80 m. Przebyty na „fiфаch” z 4-ma pośrednimi punktami asekuracji na linie 40 m. Na przełączkę lepiej wychodzić lewą częścią żlebu.

R4–R5. Przełączka, wyprowadzająca na grzbiet, to pochyła mocno zaśnieżona półka o długości 40 m z kątem nachylenia 35–40°. Przebyta z pomocą lodoru w trzy takty. Przy wyjściu na grzbiet dla zabezpieczenia liny użyto śruby lodowe.

R5–R6. Grzbiet, wyprowadzający na wierzchołek (śnieżny, zaśnieżone skały), nie zawiera technicznych trudności i jest przebyty jednocześnie. Długość grzbietu do wierzchołka wynosi ≈300 m, kąt nachylenia zmienia się od 30 do 0°.

Zejście

Zejście z wierzchołka odbywało się po śnieżnym północnym zboczu w stronę lodowca Bolszaja Aktru. Trasa zejścia wyprowadza do początku trasy 3A kat. na w. Radiistów Głównaja (po północnym zboczu). Asekuracja na zejściu odbywała się przez lód. W dolnej części zbocze staje się łagodniejsze i jest przebyty w lince jednocześnie.

Rekomendacje dla przechodzenia trasy

Trasę bezpiecznie przechodzić w okresie zimowym. Klasyfikowana trasa latem jest potencjalnie zagrożona spadającymi kamieniami. Wyrwany kamień z przełączki i kontrafortów spada przez żleb.

Wyruszyć na trasę lepiej z noclegu „Błękitne Jezioro” z powodu bliskości trasy, chociaż przy wczesnym wyruszeniu i dobrej kondycji grupy możliwy jest wyjście bezpośrednio z bazy „Aktru”. Przy tym na podejście do trasy zajmie 3–4 godz.

Na trasie potrzebne jest tylko lodowe wyposażenie. Przy różnych warunkach śnieżno-lodowych na zejściu po północnym zboczu mogą być potrzebne śruby samowkręcające. Możliwe jest również prostsze zejście na południe trasą 1B kat.

Rekomendacje dla przechodzenia:

• Dostępność urządzeń (dźwigni) do wkręcania śrub w zimowy lód przyspieszy przejście trasy i pozwoli zaoszczędzić siły grupy.
• Kluczowa część trasy wymaga od grupy odpowiedniej techniki lodowej.
• Do przechodzenia lodowej części trasy rekomendowane jest używanie „fiфów” ze strzemionami.
• Lodowy żleb jest przebyty pośrodku z niewielkim przesunięciem w lewo przy wyjściu na przełączkę.

Ogólny schemat rejonu pierwszego wejścia

Schemat trasy w symbolach UIAA Skala 1:2000

Widok ogólny wierzchołka z zaznaczeniem istniejących tras i trasy pierwszego wejścia

Zdjęcie techniczne trasy pierwszego wejścia

Przejście lodowego odcinka 2–3

Przejście lodowego odcinka 3–4 (najbardziej trudna część trasy)