Paszport

1. Ałtaj, pasmo Siewiero-Czujski, dolina rzeczna Karakbak, 1.2
2. Wierzchołek Gierojew Ałtaja pośrodku północno-zachodniego zbocza, wysokość 3511 m (pomiar za pomocą GPS).
3. Proponowana — 4A kat. trudn., pierwsze wejście.
4. Charakter marszrutu — lodowy
5. Przewyższenie: 480 m; długość — 1100 m.

Średnie nachylenie trasy — 35–45 stopni.

Długość odcinków 5 kat. trudn. — 80 m.

6. Użyto haków na trasie: lodyh — 24.

7. Godzin marszu drużyny: 6 godz. 30 min od lodowca do wierzchołka;

   12 godz. 00 min od lodowca do lodowca; 14 godz 30 min od przedniego obozu do przedniego obozu.

8. Biwaków — brak.

9. Dwójka: Barnow Siergiej Iwanowicz, 1-sza kat.;

   Komissarow Dmitrij Aleksandrowicz, 3. sp. разряд.

10. Trener: Drakin Andriej Walentinowicz, 1-sza kategoria (№68).

11. Wyjście z przedniego obozu: 8:00, 10 lipca 2001 r.

    Wyjście na lodowiec: 9:45, 10 lipca 2001 r. Wyjście na trasę: 10:30, 10 lipca 2001 r. Wyjście na wierzchołek: 16:15, 10 lipca 2001 r. Zejście na lodowiec: 21:45, 10 lipca 2001 r. Powrót do przedniego obozu: 22:30, 10 lipca 2001 r.

12. Organizacja:

    wspólne zbiory Tomskiej federacji alpinizmu i ZS TPSS.

Wierzchołek Gierojew Ałtaja pośrodku północno-zachodniego zbocza, punkt zdjęcia № 2

Wierzchołek Gierojew Ałtaja pośrodku północno-zachodniego zbocza, punkt zdjęcia № 1

wierzchołek Spasaťel

Trasa na wierzchołek Gierojew Ałtaja pośrodku północno-zachodniego zbocza (lodowa). Przybliżona 4A kat. trudn.

Widok z bazy: górna część trasy

Widok z lodowca

Od przedniego obozu, znajdującego się w okolicy ostatniego rozlewiska rzeki Karakbak i rzeki z kotła polodowcowego wierzchołków Karakbak, poruszać się lewym orograficznie brzegiem do jęziora lodowca. Po lodowcu podejść do północno-zachodniego zbocza wierzchołka Gierojew Ałtaja. Podejście od przedniego obozu — 1,5–2 godz.

Ruch po lodzie. Przeglądane są dwie możliwości pokonania trasy:

• prosto przez lodospad
• na prawo od niego

Wariant na prawo od lodospadu jest prostszy, ale wyraźnie lawiniogodny. Podczas schodzenia po przejściu trasy odnotowano zejście dużej lawiny dokładnie w tym miejscu.

W kierunku wyjść skalnych w rejonie lodospadu 200 m od bergschrund (4 liny po 50 m) — nachylenie: 15°–25°, ruch jednoczesny z ubezpieczeniem przez śruby lodowe.

Pomiędzy wyjściami skalnymi w lewo i do góry 50 m, nachylenie: 40°–50°, ruch po poręczach, ubezpieczenie przez śruby lodowe. Dalej stromy lód prosto do góry 80 m, nachylenie 60°–80°, następnie 50 m uskoki 5°–85° — z krótkimi ścianami, po czym 30 m podbieg 60°–75°, ruch po poręczach, ubezpieczenie przez śruby lodowe.

Dalej w kierunku niewielkiego skalnego wyjścia 200 m po stoku z stopniowo rosnącym nachyleniem 25°–40°, szczeliny!

Na prawo od skalnego wyjścia mały (10 m, 60°) lobe, po czym delikatny stok ~300 m o nachyleniu 30°–40°, po czym 100 m łagodnie płaszczyzniany (5°–25°) stok w kierunku skał pod wierzchołkiem.

Wyjście na wierzchołek: zniszczone skały 10–15 m, wspinaczka prosta w rakach (skały w śniegu i lodzie).

Zejście według drogi podjazdu.

Ocena bezpieczeństwa trasy

Trasa nie jest zagrożona spadającymi kamieniami. W 2001 roku, pomimo dużej ilości śniegu, po trasie lawiny nie schodziły. Spadnięcie lodu na trasę w zasadzie jest możliwe w rejonie lodospadu. Podczas podchodzenia, a szczególnie podczas powracania, należy trzymać się centrum lodowca: na lewo od wierzchołka Gieodieżiskoj w 2000 roku spadały duże masy lodu, tworząc 3 wyrzuty na lodowiec.