Przejdź do treści

Bez tytułu

Paszport wejścia

  1. Klasa wejścia — techniczna.

  2. Rejon wejścia — Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeстанский.

  3. Szczyt — Usan (4379) przez szczelinę wschodniej ściany.

  4. Proponowana — 4B kat. trud., pierwsze wejście.

  5. Długość — 765 m.

    Długość odcinków IV–V kat. trud. — 555 m. Średnie nachylenie części ściennej — 60°. Różnica wysokości — 470 m.

  6. Wbiто haków: skalnych — 9, elementów zakładanych — 58.

  7. Godzin marszowych — 12.

  8. Kierownik — Kricuk Siergiej Gieorgijewicz — 1-szy sp. разряд.

    Uczestnicy: Biełowa Marina Albertowna — 1-szy sp. разряд, Wasiljew Aleksander Borisowicz — 2-gi sp. разряд, Sagurov Andriej Pietrowicz — 1-szy sp. разряд.

  9. Trener — Głuszko Wiaczesław Iwanowicz — MC ZSRR.

  10. Grupa alpinistów profesjonalno-прикладного klubu «Gorniak».

  11. Wыход na trasę — 14 lipca 1988 r.

    Wыход na wierzchołek — 14 lipca 1988 r. Powrót do obozu — 15 lipca 1988 r.

img-0.jpeg

Profil trasy

na szczyt Usan (4379 m) przez szczelinę wschodniej ściany 4B kat. trud.

img-1.jpeg

Schemat trasy

img-2.jpeg

img-3.jpeg

Foto 2. Techniczna fotografia trasy. Data i godzina wykonania — 14 lipca 1988 r., 13:00. Obiektyw — «Волна ЗМ» (30 mm).

Opis trasy po odcinkach

Podejście pod trasę z obozu bazowego, położonego w dolinie rzeki Karasu u podnóża zachodnich zboczy w. 3800, zajmuje 3–3,5 godz. Podczas podejścia, poruszając się wzdłuż zachodniej ściany p. 4810, trzeba pokonać strome, śnieżne zbocze z bergschrundem (uwaga — zagrożenie spadającymi kamieniami). W zależności od stanu śniegu należy mieć odpowiednie wyposażenie. Zaleca się nocleg pod trasą (są odpowiednie miejsca na namioty).

Odcinek R1–R2: po pochyłej (około 30°) półce wznosimy się w kierunku podstawy dużego, wewnętrznego kąta z kamieniem, 100 m 60° 3. Odcinek R2–R3: po wyklinowaniu się półki wychodzimy u podstawy dużego, wewnętrznego kąta po płytach, używając systemu małych, wewnętrznych kątów i półek, 70 m 65° 4. Odcinek R3–R4: wewnętrzny kąt z niewyraźnie zaznaczonym kamieniem. Lewa ścianka kąta z reguły jest mokra. Duża ilość pęknięć. Ubezpieczenie przez elementy zakładane i haki, 95 m 75–85° 4. Odcinek R4–R5: lewa ścianka wewnętrznego kąta staje się łagodniejsza, można iść w lewo na płyty, jednak miejsca na ubezpieczenie są tam ograniczone, 40 m 50–60° 4. Punkt kontrolny. Odcinek R5–R6: lewa ścianka wewnętrznego kąta jeszcze bardziej się „układa”, pojawia się na niej duża ilość pólek z luźnymi kamieniami. Dla zapewnienia niezawodnego ubezpieczenia zaleca się trzymać prawej części płyt, 105 m 40–50° 4. Odcinek R6–R7: wyjście na grań po wewnętrznym kącie z pęknięciem, 70 m 60–65° 4. Odcinek R7–R8: ruch granią, żandarm omijamy z lewej, 40 m 10° 4. Odcinek R8–R9: zjazd po ściance, 5 m 70° 4. Odcinek R9–R10: pionowa ścianka w grani jest omijana prawą krawędzią, 5 m 80° 5. Odcinek R10–R11: wąska grań, 85 m 10° 4.

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz