Paszport

I. Klasa skalna 2. Odgałęzienia łańcucha Turkiestańskiego, dolina Ak-su 3. Pik 4240 przez prawą część Ściany północno-wschodniej 4. Proponowana - 6B kat. trudn. drugie przejście 5. Różnica wysokości 940 m, długość 1020 m, długość odcinków o IV kat. trudn. — 385 m Długość odcinków o V kat. trudn. — 370 m Średnie nachylenie trasy — 70°, średnie nachylenie części ściennej — 80° 6. Wbijanych haków:

7. Godzin marszu drużyny: 64,5 h, dni — 6 i jeden dzień przygotowań
8. Nocy: na trasie w hamakach
9. Kierownik: Pawełysz Siergiej Nikołajewicz — KMS Prichodźko Jurij Pawłowicz — MS Morozow Oleg Anatoljewicz — KMS Tocziński Wiktor Józefowicz — KMS Sawenko Władimir Andriejewicz — KMS
10. Trener: Chitrikow Władimir Andriejewicz — MS, 2. sp. roz.
11. Wejście na trasę: 26 czerwca 1988 r. Szczyt: 2 lipca 1988 r. Powrót: 3 lipca 1988 r.
12. Organizacja: Dniepropetrowski Komitet Obwodowy ds. Sportu

Zdjęcie nr. Widok ogólny wierzchołka. Data i godzina wykonania: 5 maja 1988 r. o 15:00. Rodzaj obiektywu — Industar-50. Odległość do obiektu — 2000 m. Numer punktu fotografowania — C. Wysokość punktu fotografowania — 2620.

• R1: 40 m, kat. trudn. 5, 75°
• R2: 25 m, kat. trudn. 6 (A1), 80°
• R3: 15 m, kat. trudn. 4, 70°
• R4: 40 m, kat. trudn. 6 (A2), 85°
• R5: 40 m, kat. trudn. 6 (A4), 90°
• R6: 20 m, kat. trudn. 6 (A2), 85°
• R7: 20 m, kat. trudn. 6 (A1), 85°
• R8: 20 m, kat. trudn. 6 (A1), 80°
• R9: 20 m, kat. trudn. 6 (A3), 80°
• R10: 30 m, kat. trudn. 6 (A3), 75°
• R11: 10 m, kat. trudn. 6, 85°
• R12: 40 m, kat. trudn. 6 (A4), 85°
• R13: 30 m, kat. trudn. 5, 70°
• R14: 30 m, kat. trudn. 5, 75°
• R15: 10 m, kat. trudn. 4, 70°
• R16: 40 m, kat. trudn. 5, 70°
• R17: 40 m, kat. trudn. 4, 65°
• R18: 10 m, kat. trudn. 5, 70°
• R19: 20 m, kat. trudn. 5, 70°
• R20: 10 m, kat. trudn. 6 (A1), 75°
• R21: 20 m, kat. trudn. 6 (A1), 85°
• R22: 20 m, kat. trudn. 6 (A3), 85°
• R23: 40 m, kat. trudn. 5, 70°
• R24: 20 m, kat. trudn. 5, 70°
• R25: 10 m, kat. trudn. 6 (A2), 85°
• R26: 20 m, kat. trudn. 5, 70°
• R27: 10 m, kat. trudn. 5, 70°
• R28: 40 m, kat. trudn. 5, 65°
• R29: 40 m, kat. trudn. 4, 65°
• R30: 25 m, kat. trudn. 4, 60°
• R31: 40 m, kat. trudn. 5, 70°
• R32: 30 m, kat. trudn. 4, 70°
• R33: 30 m, kat. trudn. 4, 50°
• R34: 30 m, kat. trudn. 6 (A1), 80°
• R35: 20 m, kat. trudn. 6 (A2), 85°
• R36: 20 m, kat. trudn. 5, 85°
• R37: 30 m, kat. trudn. 4, 50°
• R38: 10 m, kat. trudn. 5, 55°
• R39: 10 m, kat. trudn. 6 (A2), 90°
• R40: 30 m, kat. trudn. 4, 65°
• R41: 20 m, kat. trudn. 2, 35°

Zdjęcie nr 3. Profil ściany z lewej strony. Data i godzina wykonania: 19 czerwca 1988 r. 18:00. Rodzaj obiektywu: Industar-50 mm. Odległość do obiektu: 200 m. Punkt fotografowania — C9. Wysokość punktu fotografowania: 3300 m. Profilem ściany z lewej strony jest również zdjęcie techniczne nr 5, 6.

Zdjęcie nr 2. Profil ściany z prawej strony. Data i godzina wykonania: 30 czerwca 1988 r., 17:00. Rodzaj obiektywu — Industar-F-50 mm. Odległość do obiektu — 2000 m. Numer punktu fotografowania — C2. Wysokość punktu fotografowania — 3700 m.

Opis trasy po odcinkach

Dzień przygotowań — 26 czerwca 1988 r. Przygotowaniem zajmowała się para Prichodźko–Tocziński. Przeszli 40 metrów. Rzeźba silnie zniszczona, przejście od lewej do prawej wzdłuż odłamu — hak wahadłowy — wyjście na półkę. Ze względu na deszcz ze śniegiem zeszli w dół. R0–R1.

1. dzień: pracuje para Pawełysz–Sawenko. Odcinek R2 — 25 m. Z półki wzdłuż wewnętrznego kąta w lewo wykorzystywane są ITO (duże elementy dystansowe). Wewnętrzny kąt wyprowadza na niewielką półkę. Odcinek R3 — 15 m — niewielkie płyty z półkami, wyprowadzające na „palec”. Ponad „palcem” — wycięte śruby drużyny z Rostowa. R4 — 40 m — rozpoczyna się od „palca” niewielkim wewnętrznym kątem, przechodzącym w rozpadlinę. Ubogi mikro relief, głucha szczelina. Występują wycięte śruby. Używane są własne śruby. Przejście odcinka na ITO. Na „palcu” miejsce noclegowe: siedzące i hamaki. W przypadku złej pogody „palec” zabezpieczyć kamieniami z dachu — ograniczyć liczbę noclegów, podwójne poręcze!!!

2. dzień: pracuje para Pawełysz–Morozow. R5 — 40 m. Serię występów zamyka ścianka, która podprowadza do wewnętrznego kąta. Odcinek stromy, przechodzi się na ITO, używa się własnych śrub, ponieważ występują tam śruby Rostowa, które są uszkodzone (//). R6–R7 — 40 m. Wewnętrzny kąt, początkowo przewieszony, podprowadza do niewielkiej półki. Następnie wewnętrzny kąt kończy się wąską, długą półką — nocleg zwisany. Po półce nastąpiła zmiana prowadzącego. R8–R9 — 40 m. W lewej części wąskiej półki głuchy wewnętrzny kąt przechodzi w rozpadlinę, następnie płyta z głuchymi szczelinami (niewielkie elementy dystansowe, płatki). Ubezpieczenie na wąskiej półce! R10–R11 — 40 m. Kontynuuje się ścianka, następnie wewnętrzny kąt zamknięty występem.

3. dzień: pracuje para Prichodźko–Tocziński. R12 — 40 m — występ przechodzi się „wprost” na ITO, następnie stroma ścianka bez mikro reliefu i ścieżka śrub. Przez grupę wbito 12 śrub. Między śrubami wykorzystano otwory po hakach skalnych. Wiele wyciętych śrub. R13 — 30 m — duży odłup tworzy wewnętrzny kąt z nachyleniem w prawo, wyprowadzający na serię półek (możliwe miejsce noclegowe!). R14–R15 — 40 m — ścianka ze szczeliną przechodząca w rozpadlinę, która kończy się wewnętrznym kątem z półką. Jako pierwszy pracuje Tocziński. R16–R17 — 80 m — seria wewnętrznych kątów z płytami wyprowadza na nocleg (wiele „żywych” bloków!!!). R18–R19–R20 — 40 m — seria dużych wewnętrznych kątów w kierunku dużego występu, który widać powyżej.

4. dzień: pracuje para Sawenko–Morozow. R21–R22 — 40 m. Stromy wewnętrzny kąt, dogodne miejsce asekuracji nie występuje. Występują „żywe” bloki. Płyta, która podprowadza pod występ, omijany jest po wewnętrznym kącie w prawo. Na odcinku stosuje się duże dystanse i elementy dystansowe. R23 — 40 m — za występem w lewo wewnętrzny kąt, który jest szeroką szczeliną z gładkimi krawędziami i skomplikowanym wspinaniem. R24 — 20 m — kontynuacja wewnętrznego kąta, który zagina w prawo i jest przewieszony występem, podprowadzającym do stromej ścianki. R25 — 10 m — stroma wierzchołek wewnętrznego kąta, ograniczony jest z lewej strony stromym wewnętrznym kątem, wejście w kąt i wyjście na niewielką półkę. R26–R27 — 30 m — wewnętrzny kąt zamknięty jest 10-metrową ścianką. Po ściance znajduje się dogodna półka. R28 — 40 m — ścianka nie stroma, wyprowadzająca na serię dogodnych dla siedzących noclegów półek („żywe” kamienie!!!). R29 — 40 m — pracuje para Pawełysz–Tocziński. Seria ścianek przecinających półki (kamienio niebezpieczeństwo!). Kat. trudn. 6.

5. dzień: pracuje para Pawełysz–Morozow. R30 — 25 m — wewnętrzny kąt 60°, przechodzący w ściankę. Kat. trudn. 4. R31 — 40 m — stroma ścianka ze szczelinami dla elementów dystansowych, seria wewnętrznych kątów. Kat. trudn. R32 — 30 m — wewnętrzny kąt zakończony ścianką („żywe” kamienie!), kat. trudn. 4–5. R33 — duży wewnętrzny kąt, 30 m — przechodzi się po lewej części. R34 — 30 m — ścianka kończy się przewieszonym występem z zaciekami. W tym miejscu na trasie jest woda. Przewieszenie przechodzi się „wprost”. Miejsce asekuracji „suche”. R35–R36 — 40 m — wewnętrzny kąt wypełniony jest lodem, zmiana kierunku na stromą lewą ścianę po rozpadlinie (elementy dystansowe, duże dystanse). Wyjście na 50. płytę z dużą szczeliną. R37 — nachylona płyta przecięta rozpadliną, przechodzi się swobodnym wspinaniem, w kierunku występu. R38–R39 — 20 m — 10-metrowa ścianka podprowadza do przewieszenia, przewieszenie przechodzi się na ITO po szczelinie. R40 — 30 m — nachylona płyta ze szczelinami, wyprowadzająca na przedwierzchołkowy grzbiet. R41 — 20 m — prostego grzbietu, który wyprowadza na szczyt. Szczyt typu stołowego, silnie zniszczony.

Ze szczytu na wschód po silnie zniszczonych prostych skałach (2 kat. trudn.). Na grzbiecie na tle nieba — kopiec kamieni. Wdrapać się do niego po drobnej osypie i zejść do silnie zniszczonego żlebu. Trzymać się lewej części zejścia po półkach, ściankach, do oczek wyciągów sportowych.

Fotopanoama okolicy.