1. Klasa skalna.
2. Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeстанский, dorzecze rzeki Каравшин.
3. P. Slesova (4240 m) — południowo-zachodnia ściana.
4. 6A kat. trudn., orientacyjnie, pierwsze przejście.
5. Różnica wysokości: 1200 m.

długość 1590 m, średnia stromość 61°, stromość w części górnej 72°, długość odcinków

• 5 kat. trudn. 550 m
• 6 kat. trudn. 336 m

6. Liczba zakotwiczeń:

7. Czas przejścia 35+ godzin (5 godzin zejście), dni 3.
8. Nочёвки: wygodne w палатке.
9. Kierownik: An P.V. — MS

Uczestnicy:

• Baskakova S.V. — KMS
• Pietrow A.A. — KMS
• Rybkin E.I. — MS
• Sieliajew W.W. — MS
• Czugunow W.I. — KMS

Trenerzy: Szabanow A.W., Kudakaew T.Z.

10. Wyjście na trasę 26 lipca 1992 r., wierzchołek 28 lipca 1992 r., zejście 29 lipca 1992 r.

Ogólne zdjęcie trasy

— trasa Morоза — trasa Pogorelova — trasa grupy

Profil trasy po prawej

R0–R16. Początek trasy prowadzi po południowo-zachodnim kontforsie, który wyprowadza pod południowo-zachodnią ścianę p. Slesova, głównie 4 kat. trudn., na lewo od szerokiego żlebu z wodą i wodospadem w dolnej części, głównie po prawej szerokiej części wewnętrznego kąta z rozpadlinami, rzadziej — kominami, „baranimi łbami”. Stromość tej części trasy waha się od 30 do 70°, częściej (45–50)°. Kontforsa wyprowadza na szeroką osypiskową półkę pod południowo-zachodnią ścianą. Tutaj jest wygodne miejsce na leżącą noclegówkę. Po prawej stronie od półki można zjechać na linie do wody, co jest ważne, ponieważ na całej długości trasy aż do wierzchołka nie ma wody. Na półce pod ścianą ustawiony jest pierwszy punkt kontrolny.

R16–R17. Od punktu kontrolnego 30 m po stromym 75° wygiętym wewnętrznym kącie. Nie dochodząc do skalnego gzymsu, wahadłowiec w lewo 5 m, następnie w inny płytki, zamykający się wewnętrzny kąt (podobny do odłamu), stromość 80°, 5 kat. trudn.

R17–R18. Od wewnętrznego kąta podniesienie się w lewo-w górę po wąskiej pionowej szczelinie, z nierównymi krawędziami na gładkiej ścianie, 65° 5 kat. trudn.

R18–R19. Następnie trasa prowadzi po przedłużeniu tej szczeliny, tutaj ona jest przewieszona, w środkowej części odcinka rozszerza się do rozmiarów komina o szerokości 60 cm, długości do 8 m. Stromość odcinka osiąga 75–80°. Trudne wspinanie. Pojawia się problem z organizacją. W górnej części odcinka szczelina jest nachylona w lewo pod kątem 50°, dalej szczelina się zwęża. Stromość ściany nie zmienia się. Wspinanie w prawym przewieszeniu.

R19–R20. Kontynuacja niewygodnej wąskiej szczeliny, nachylonej pod 45°, z nierównymi krawędziami po stromym gładkim ścianie 75–80°, 5–6 kat. trudn. Wspinanie trudne w przewieszeniu po prawej stronie.

R20–R21. Kontynuacja ruchu po szczelinie, stromość pozostaje taka sama — 75–80°, 5–6 kat. trudn.

R21–R22. Podniesienie się w górę po przedłużeniu tej samej szczeliny 20 m, 70°, do niewielkiego 1 m gzymsu, który jest przejeżdżany w lewej jego części z użyciem ИТО (skayhuk). Następnie w górę po pionowej ściance 75°, w kierunku dużego skalnego występu w kształcie palca, po prawej stronie którego wbity jest szlamбур (francuski). Należy zauważyć, że na trasie, na odcinkach R16–R22 i R28–R30 na punktach asekuracyjnych wbite są szlamburowые крючья.

R22–R23. Jeden z kluczowych odcinków. Przejście w lewo w pionowy wewnętrzny kąt po prawej stronie dużego skalnego przewieszenia, ruch po ścianie z pęknięciami na ИТО. Po wewnętrznym kącie w górę do pionowej 80°, 5 m szczeliny, następnie po lewej części tego wewnętrznego kąta, wyprowadzającego na krawędź dużego przewieszenia po lewej stronie od wewnętrznego kąta, 6 kat. trudn.

R23–R24. Następnie po głębokiej rozpadlinie w lewo-w górę, ściana trochę się opada (55–60°). Szczelina przechodzi wewnetrzny kąt, za wewnętrznym kątem zaczyna się komin. Po lewej stronie w 10 m jest wygodna do noclegu pozioma półka. Nie ma wody! Noclegówka wygodna, leżąca.

R24–R26. Od półki po wąskim kominie 75–80° z dwoma zatyczkami w górnej części:

• Pierwsza zatyczka jest obchodzona po lewej stronie.
• Druga zatyczka jest obchodzona po prawej stronie.

Na pierwszej zatyczce jest wygodnie zorganizować punkt asekuracyjny. Następnie ruch w górę po rozpadlinie 50 m, 75°, 5 kat. trudn. do niewielkiego występu.

R26–R27. Kontynuacja ściany z niewielkimi gzymsami 2 m i 1 m, które przejeżdżane są po lewej stronie, 6 kat. trudn.

R27–R28. Ruch w prawo-w górę na ИТО po szczelinie 15 m pod trójkątny gzyms, który przejeżdżany jest po lewej stronie, następnie ścianka ze szczeliną, prawie przewieszona, bardzo trudne wspinanie. Wyżej gzyms jest objeżdżany po wąskim wewnętrznym kącie. Stromość do 80°. Następnie wewnętrzny kąt kończy się gzymsem. 6 kat. trudn.

R28–R29. Od szlamura najpierw w lewo w górę pod gzyms, następnie po pionowej rdzawej ścianie i dalej po wewnętrznym 75° kącie.

R29–R30. Najpierw pionowa 75–80°, 15 m, 6 kat. trudn. — ściana z wąską szczeliną z nierównymi krawędziami, następnie wewnetrzny 15 m, 5 kat. trudn.

R30–R31. Jeden z najtrudniejszych i najciekawszych odcinków. Najpierw ruch prosto w górę po wąskiej zamykającej szczelinie, następnie po gładkiej pionowej ściance z mikrozaczeami 7 m. Do organizacji punktów asekuracyjnych wbite są szlamburowые крючья. Następnie wyjście na ścianę ze szczeliną, wyprowadzającą na poziomą półkę. Tutaj możliwa jest siedząca noclegówka. Stromość 75–80°, 6 kat. trudn.

R31–R32. Od półki w górę po pionowej ściance ze szczelinami 15 m, 75°, 6 kat. trudn. (ostrożnie, luźne kamienie!). Następnie seria równoległych pęknięć, 30 m, stromość 60°, 5 kat. trudn. wyprowadza na niewielką osypiskową półkę z wygodnymi do asekuracji występami.

R32–R33. Łagodniejszy 50–60° odcinek 5 kat. trudn., po wewnętrznym kącie i pęknięciach (są luźne kamienie!), podejście pod długi wewnętrzny kąt.

R33–R34. Najpierw po pęknięciu w górę po lewej stronie od początku wewnętrznego kąta, następnie wahadłowiec w prawo 5 m, przejście w wyżej wymieniony wewnętrzny kąt z rzadkimi „żyjącymi kamieniami”. Prawa część wewnętrznego kąta jest bardzo stroma, 75–80°, przejeżdżana z użyciem ИТО, 5–6 kat. trudn., 45 m.

R34–R35. Kontynuacja wewnętrznego kąta, 20 m, 70°, 5 kat. trudn. do gzymsu o wysokości 5 m, który jest objeżdżany po lewej stronie. Wyżej gzymsu ponownie kontynuacja wewnętrznego kąta, który uпирается w pionową, prawie przewieszoną ściankę o wysokości 3 m. Ścianka przejeżdżana w prawo-w górę po szczelinie, wyprowadzającej na zniszczone skały.

Od odcinka R35 do przedwierzchołkowego grzbietu — 50 m zniszczonych skał. Tutaj jest wygodna pozioma osypiskowa półka ze śniegiem. Na całej długości trasу — to pierwsza woda. Na półce i dalej po grzbiecie są wygodne miejsca do leżących noclegówek. Po grzbiecie do wierzchołka — 50 m zniszczonych skał. Na wierzchołku punkt kontrolny. Zejście z wierzchołka zajmuje 5 godzin, następuje:

• najpierw wzdłuż wschodniego grzbietu;
• następnie na ЮГ po osypnym żlebie, trzymając się powyżej szerokiego osypnego stoku po prawej stronie (na południe od p. Slesova), który kończy się dużymi skalnymi zbrojami w stronę r. Ak-su. Należy podnieść się powyżej tego os i dalej schodzić w południowym kierunku po tym żlebie, w dolnej części on z wodą i kończy się wodospadem, wpadającym w r. Ak-su nad obozem.

Po strumieniu:

• najpierw jeden zjazd po „baranich łbach”;
• następnie dwa zjazdy po lewej stronie od wodospadu.