PASZPORT 23xe

I. Klasa technicznych wejść. 2. Pamiro-Ałaj, pasmo Turkestański, dolina Karawszyn (Kara-Su). 3. Wierzchołek 4810 przez centrum północno-zachodniej ściany (trasa Rusiajewa) 4. Kategoria trudności — 6B, czwarte przejście. 5. Różnica wysokości — 1160 m, długość trasy — 1495 m.

Długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 1220 m. Średnie nachylenie trasy — 68 stopni. Średnie nachylenie części ściennej trasy — 74 stopnie.

6. Wbite haki:

7. Godzin marszu drużyny — 39 godz., 5 dni.
8. Noclegi — 3 noclegi leżące na półkach śnieżnych.
9. Warunki meteorologiczne: trudne, w drugiej połowie dnia padał śnieg.
10. Kapitan: Iwanow Aleksandr Wasiljewicz — KMS

Uczestnicy:

• Kurganow Nikołaj Władimirowicz — KMS
• Pijanzin Władimir Pawłowicz — KMS
• Żmajew Weniamin Wasiljewicz — KMS
• Gadejew Rawil Garejewicz — KMS

II. Trener:

• Igołkin Wiktor Iwanowicz — MS ZSRR

12. Opracowanie początku trasy — 14 lipca 1989 r.

Wyjście na trasę — 15 lipca 1989 r. Na wierzchołku — 18 lipca 1989 r. Powrót do obozu — 19 lipca 1989 r.

13. Organizacja — Klub Alpinistyczny Magnitogorskiego Instytutu Górno-Metalurgicznego.

Foto 1. Wspólne zdjęcie wierzchołka. Zrobione 10 lipca 1989 r. o 17:00 aparatem "Praktika". Obiektyw Pentakon, ogniskowa 26. Odległość do ściany 600 m. Punkt zdjęcia F₁ na wysokości 3600 m. Trasy:

1. Kricuka — 6B kat. trudn.
2. Rusiajewa — 6B kat. trudn.
3. Woronowa — 6B kat. trudn.
4. Kopejki — 6B kat. trudn.

Foto 2. Profil ściany z prawej. Zrobione 11 lipca 1989 r. o 16:00 aparatem "Praktika", obiektyw Pentakon z ogniskową 26. Odległość do ściany 300 m. Punkt zdjęcia F₂ na wysokości 3900 m.

Foto 3. Profil ściany z lewej. Zrobione 3 lipca 1988 r. o 15:00 aparatem "Smena-Simwoł" z obiektywem T-43 o ogniskowej 40 mm z 1. noclegu na trasie na wierzchołek 4520 przez Prawą część N-Z st. Odległość do ściany 1000 m. Punkt zdjęcia F₃ na wysokości

Foto 4. Fotopanorama okolicy. Zrobione z helikoptera w 1987 r. Odległość do obiektu 4 km.

1. Trasa przez lewą część N-Z st. 6B kat. trudn. (Skripko)
2. Trasa przez prawą część N-Z st. 6B kat. trudn. (Igołkin)
3. Trasa przez Str. 5B kat. trudn. (Sitnikow)
4. Trasa przez centrum N-Z st. 6B kat. trudn. (Kricuk)
5. Trasa przez centrum N-Z st. 6B kat. trudn. (Rusiajew)
6. Trasa przez centrum N-Z st. 6B kat. trudn. (Woronow)
7. Trasa przez centrum N-Z st. 6B kat. trudn. (Kopejka)

Trasy na wierzchołek Asan przez N-Z st. 5B, 6A, 6B kat. trudn. (Moroza, Pogorelowa, Gorbenko, Rusiajewa, Timofeeva, Alperina)

Plan taktyczny przejścia trasy został przygotowany przez zespół w dwóch wariantach.

• Jeden dzień przygotowania z zejściem do obozu na morenę pod trasę i dwoma noclegami na trasie.
• Jeden dzień przygotowania i trzema noclegami na trasie.

Pierwszy wariant przejścia trasy był obliczony na korzystną pogodę, a drugi wariant — na przypadek niepogody w momencie znalezienia się na trasie.

W planie taktycznym był przewidziany porządek pracy zespołów i powiązanie grafiku ruchu z punktami kontrolnymi na trasie — miejscami noclegów (turami kontrolnymi).

Ale w porządek pracy zespołów w trakcie wspinaczki zostały wprowadzone korekty, ponieważ jeden z uczestników, Rozin I., w momencie wyjścia na trasę 14 lipca zachorował i był zmuszony zejść do obozu bazowego.

Z powodu trudnych warunków meteorologicznych zespół przeszedł trasę według 2. wariantu planu taktycznego.

Zespół pracował na trasie w następującym porządku:

• 14 lipca — zespół Pijanzin–Kurganow przygotowywał trasę.
• 15 lipca — pierwsi pracowali Pijanzin–Kurganow.
• 16 lipca — pierwsi pracowali zespoły Żmajew–Gadejew i Iwanow–Żmajew.
• 17 lipca — pierwsi pracowali zespoły Żmajew–Gadejew i Gadejew–Iwanow.
• 18 lipca — pierwszy pracował zespół Żmajew–Gadejew, tym samym byli równomiernie załadowani wszyscy uczestnicy zespołu.

Zgodnie z planem taktycznym 14 lipca o 12:00 zespół rozpoczął przygotowanie trasy i po przejściu pięciu linijek, z powodu niepogody (o 15:30 zaczął padać śnieg), zszedł w dół.

15 lipca zespół, rozpoczynając ruch po linach o 7:00, podszedł wyżej 1. turu kontrolnego i z powodu niepogody o 15:00, przerwawszy ruch, zszedł na nocleg na "Rękawiczce".

16 lipca — od rana do 15:00 padał śnieg i jak tylko ściana trochę obeschnęła, zespół rozpoczął ruch po przygotowanych linach i wyżej. Przed n nastaniem ciemności, wyszedłszy na 2. tur kontrolny i przygotowawszy wyżej trzy linijki, zanocowali na 2. turze kontrolnym.

17 lipca — rozpoczynając ruch o 7:00, zespół o 15:00 doszedł do 3. turu kontrolnego i po przygotowaniu trzech linijek zszedł na nocleg, ponieważ zaczął padać śnieg.

18 lipca — o 8:30, wyszedłszy z miejsca noclegu, o 13:00 byli na grani. O 15:00 byli na wierzchołku, ale ponieważ zaczęła się niepogoda, zanocowali na grani.

19 lipca — o 16:00 zeszli do obozu bazowego. Podczas wspinaczki był użyty cały arsenał nowoczesnych środków technicznych: skaj-haki, friendy, wykręcające się haki szlamбурwe.

Dla zapewnienia bezpieczeństwa pierwszy zawsze pracował na podwójnej linie, jedna z nich — "Edrewewy" (RFN) UIAA, a pozostałe — ubezpieczające.

Wszystkie punkty asekuracji były organizowane nie mniej niż na trzech punktach.

Wyżywienie w dniach wspinaczki było dwukrotne:

• rano
• wieczorem

Z użyciem dodatkowego indywidualnego wysokokalorycznego wyżywienia podczas przemieszczania się na trasie.

Łączność z obserwatorami, znajdującymi się pod trasą, była utrzymywana za pomocą stacji RTP-70 i prowadzone było obserwowanie ruchu zespołu w lornetce.

Opis trasy po odcinkach

1–3 — Monolityczna płyta z minimalną ilością zaczepów. Punkty asekuracji na hakach szlamburowych. Wspinaczka trudna. 4. Karniz. Jest obchodzony w lewej części. Dalej w górę po monolitycznej płycie z minimalną ilością zaczepów. Wspinaczka trudna. Używane są skaj-haki i haki szlamburowe do organizacji asekuracji. 5. — Nawisanie. Obchodzenie w kierunku dużych odłupów i ukośnego kąta. 6–7 — Duże odłupy. Po odłupach wejście w duży ukośny kąt. 8–9 — Ukośny kąt. Ruch po ukośnym kącie w kierunku nawisu. 10 — Nawisający kąt. Ruch po kącie w górę. Wspinaczka trudna z użyciem ITO. Niewielka półka, po lewej stronie nocleg na "Rękawiczce". 11–12 — Ściana staje się łagodniejsza. Skały wygładzone strumieniami wody. Wyjście na półkę. 1. tur kontrolny. 13 — Nachylenie zwiększa się. Monolityczna ściana z małą ilością zaczepów. Ruch najpierw w górę, a potem w prawo od dużego karniza. 14 — Duży karniz. Jest obchodzony z prawej strony po dużych odłupach, płytach, które odstają od ściany. Dość mocne. Wejście w stromy kąt. Wspinaczka trudna. 15 — Po kącie ruch pod karniz. Wspinaczka trudna. 16 — Pod karnizem travers w prawo z użyciem skaj-haków i ITO. Wejście w kąt. Dalej w górę po kącie z wyjściem na półkę. Wspinaczka trudna. 17 — Po kątach wyjście na półkę. 2. tur kontrolny. Dobry nocleg. 18–19 — Monolityczna ściana z wystarczającą ilością zaczepów. Ruch w kierunku dużego wyraźnie zaznaczonego kąta. 20 — Po małym wewnętrznym kącie w górę do wyraźnie zaznaczonego kąta. Huśtawka w prawo. Wejście w wyraźnie zaznaczony kąt. Wspinaczka trudna. 21 — Po kącie w górę z wyjściem na małą półkę. 22–23 — Z półki po prawym kącie w górę pod karniz. Pod karnizem hak szlamburo. Huśtawka w lewo. Wejście we wewnętrzny kąt, który wyprowadza na półkę. Trzeci tur kontrolny. Wspinaczka trudna. 24–25 — Ruch po monolitycznej ścianie do nawisu z małą ilością zaczepów. Dalej po nawisie w górę. 26 — Po nawisie z wyraźną szczeliną w górę. ITO. Wspinaczka trudna. Wyjście na półkę. 27 — Seria wewnętrznych kątów. Zalane lodem. ITO. Wyprowadzają na półeczkę. 28 — Wewnętrzny kąt wyprowadza na ściankę. Zalany lodem. ITO. 29 — Seria wewnętrznych kątów. Śnieg. Wyjście na ścianę. 30 — Seria ścianek z wyjściem na grań. Dobre miejsce na nocleg. 31 — Grań, niewyraźnie zaznaczona. Spotykają się ścianki i płyty o różnym nachyleniu.

Zejście z wierzchołka po grani w kierunku wierzchołka 1000-lecia chrztu Rusi (trasa 6B kat. trudn.).

Foto 5. Techniczne zdjęcie trasy. Zrobione 7 lipca 1989 r. o 16:00 aparatem "Praktika". Obiektyw "Pentakon" z ogniskową 26. Odległość do ściany 1500 m. Punkt zdjęcia F5 na wysokości 3900 m.