Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — techniczna
2. Rejon wejścia — Pamiro-Ałaj, łańcuch Turkiestański
3. Pik 4810 — przez centrum NW ściany (A. Rusiajewa) KTM 5.4.3.II.
4. Kategoria trudności — 6B
5. Różnica wysokości — 1160 m, z czego: ściana — 885 m, długość — 1730 m długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 1410 m, z czego 6 kategorii — 1330 m (3650–4535). Nachylenie części ściennej — 74°
6. Wbite haki: Skalne zakotwienia śrubowe 123/21 267/29 25/7
7. Godzin marszowych zespołu — 61 i 6 dni
8. Biwaki: 1-szy, wygodny, wszyscy w namiocie 2-gi — "—" 3-ci — "—"
9. Kierownik: Ostaniń Wiktor Wasiljewicz — MS Uczestnicy:
   • Mingalew Władimir Nikołajewicz — MS
   • Michajłow Andriej Władimirowicz — KMS
   • Żylin Nikołaj Fiodorowicz — KMS
   • Fiodorow Wiaczesław Anatoljewicz — KMS
   • Wolegow Aleksandr Władimirowicz — KMS
10. Trener zespołu: Ostaniń Wiktor Wasiljewicz
11. Wyjście na trasę — 8 lipca 1989 r. Wyjście na wierzchołek — 13 lipca 1989 r. Powrót — 14 lipca 1989 r.

Foto 1. Zdjęcie ogólne wierzchołka. 09.07.1988 r. 10:00, odległość 6 km, wysokość 3900 m, T-22, F=75, punkt nr 1. Foto 2. Profil ściany z prawej. 05.07.1989 r. 15:00, odległość 3 km, wysokość 3600 m, «Мир-1B», F=36, punkt nr 2. Foto 3. Profil ściany z lewej. 06.07.1989 r. 17:00, odległość 1,5 km, wysokość 3200 m, obiektyw T-43, F=40, punkt nr 3.

Działania taktyczne zespołu

Ruch zespołu na trasie odbywał się zgodnie z planem taktycznym. Trasa została pokonana w:

• 4 dni marszu
• 2 dni obróbki

8 lipca — zgodnie z planem taktycznym, lina Ostaniń — Michajłow obrabiali początek trasy, ale z powodu złej pogody, na skałach miejscami był lód. Po południu zaczęła płynąć woda, dlatego obrobiono tylko 4 liny. Po przedyskutowaniu skomplikowanej sytuacji i możliwego pogorszenia pogody zespół podjął decyzję, zgodnie z wariantem rezerwowym, na następny dzień kontynuować obróbkę dolnej części ściany.

9 lipca — lina Fiodorow — Michajłow pokonali jeszcze 4 liny i tym samym umożliwili zespołowi wyjście na trasę.

10–13 lipca — zespół pracował na trasie. Harmonogram ruchu był ściśle przestrzegany, wszystkie biwaki były zorganizowane w zaplanowanych miejscach.

Pierwsi szli 5 członków zespołu z 6:

• Mingalew W. — odcinki R5–R9, R13–R15
• Michajłow A. — R21–R22
• Fiodorow W. — R3–R5, R12–R13
• Żylin N. — R17–R21
• Ostaniń W. — R0–R3, R9–R12

Zmienność pierwszego idącego odbywała się w ciągu jednego dnia i w dni zgodnie z planem taktycznym lub na osobistą prośbę uczestnika.

Tak więc wejście zostało dokonane w 61 godzinach marszowych z 3 biwakami na trasie, bez odchyleń od zaplanowanego planu. Pogoda podczas wejścia była, na удивienie, dobra.

Bezpieczeństwo było zapewnione przede wszystkim dzięki szerokiemu arsenałowi sprzętu, użyciu lin UIAA-I, przejściu poręczówek na podwójnej asekuracji, organizacji biwaków w dogodnych miejscach, co pozwalało na przygotowanie posiłku i dobry odpoczynek liderom. Ciepłe posiłki były przygotowywane dwa razy dziennie, ponadto na dzień był wydawany "przekąska kieszonkowa".

Zespół dysponował kompletem leków niezbędnych do udzielenia pierwszej pomocy, radiostacją typu "РТП-2" do komunikacji z obserwatorami. W okresie wejścia w obozie obserwatorów lub w bazie znajdował się zespół ratunkowy z prawem wyjścia na trasę 6B kategorii trudności. Podczas wejścia wszystkie odpadki:

• były spalane
• lub zabierane ze sobą.

Trasa została pozostawiona w czystości, wszystkie haki zostały wyjęte, poza śrubami pierwszoprzechodniów. Schemat trasy w symbolach UIAA

HAKI

HAKI

HAKI

Opis trasy po odcinkach

R0–R1. Gładka płyta z małą ilością zaczepów. Przechodzi się z użyciem skay-haków (Foto 5).

R1–R2. Ruch w prawo w kierunku pionowej szczeliny, dalej po niej do trójkątnego wyłomu.

R2–R3. W górę pod duży przewieszony okap. Ostrożnie! Brzmiące płyty. Okap obchodzi się z prawej strony po serii drobnych okapów, dalej na półkę.

R3–R4. W prawo przez okap. Wyżej — cewki i następny okap. Bardzo napięte wspinanie (Foto 5).

R4–R5. Ruch w górę w lewo po wewnętrznym skośnym narożniku pod duży żółty narożnik.

R5–R6. Lewa krawędź narożnika jest zniszczona i przewieszona, ruch po prawej. Kończy się narożnik przewieszonym okapem.

R6–R7. 15 m w górę i z lewej widać dobrą półkę — góra "rękawicy", biwak nr 1.

R7–R8. Ruch w górę. Półka dla siedzącego biwaku. 1 k.tur. przez niewielki okap do niewyraźnego wewnętrznego narożnika. Dalej po nim (Foto 7).

R8–R9. W górę w prawo obchodząc okap i przewracając się do wewnętrznego narożnika. Dalej w górę pod następny okap.

R9–R10. Okap obchodzi się z prawej i po wewnętrznym skośnym narożniku w górę — w lewo na półkę. Dobre miejsce dla asekuracji i biwaku.

R10–R11. Pionowy wewnętrzny narożnik. Graniczne wspinanie w rozporach. Wyjście na biwak nr 2. 2 kontrolny tur.

R11–R12. Ruch od biwaku w górę pod schodkowy okap, od niego w lewo do skośnej szczeliny. Wygładzone skały (Foto 9).

R12–R13. W lewo w górę przez następną skośną szczelinę i po płycie R13–R14 w kierunku "Г"-образnego wewnętrznego narożnika (Foto 10).

R14–R15. Okap przechodzi się w prawej części. Dalej — pod ogromny żółty okap, pod nim trawers w lewo i wyjście na półkę, biwak nr 3, 3 kontrolny tur.

R15–R16. Z lewej po wewnętrznym narożniku pod duże szare przewieszenie.

R16–R17. Przewieszenie przechodzi się z prawej na styku jego z płytą.

R17–R18. Ruch po ogromnym kominie z przejściem na prawą krawędź.

R18–R19. Ruch w rozpadlinie w kierunku grani po serii R19–R20, wewnętrznych narożników i ścianek.

R20–R21.

R21–R22. Grań. Wygładzone skały, cewki.

Foto 4. Fotografia techniczna trasy. 22.07.1989 r. 15:00, odległość 2,5 km, wysokość 4000 m. T-22, F=75, zdjęcie zrobione z helikoptera, punkt nr 4.

Foto 8. Ruch zespołu powyżej biwaku nr 1. 11.07.1989 r. 11:00, «Мир-1В», F=36, punkt nr 5.

Foto 5. Fragment fotografii technicznej.

Odcinki R0–R7. Przejście okapu na końcu odcinka nr 3. Lina na punkcie asekuracyjnym R1. Obiektyw «Мир-1В», F=36, odległość 0,4 km, wysokość 3800 m, punkt nr 5.