Zdjęcie — 4. Data wykonania — 1986 r. Obiektyw — Industar-52. Odległość — 4 km. Wysokość fotografowania — 4000 m. Nr punktu fotografowania — 4.

1 — m-t Kricuka po C 3 ściany or. 6 kat. sł. 1988 r. 2 — m-t Rusiajewa po „lustrze” 3" ściany or. 6 kat. sł. 1988 r. 3 — m-t Woronowa po 3 ścianie or. 6 kat. sł. 1988 r. 4 — m-t Kopejki po 3 ścianie or. 6 kat. sł. 1988 r. 5 — m-t Pogorelowa po NW ścianie 6 kat. sł. 1986 r. 6 — m-t Moroza po NW ścianie 6 kat. sł. 1986 r. 7 — m-t Gorbenko po C NW ścianie 6 kat. sł. 1986 r. 8 — m-t Rusiajewa po „lustrze” NW ściany or. 6 kat. sł. 1988 r. 9 — m-t Timofiejewa po prawej części NW ściany or. 6 kat. sł. 1988 r. 10 — m-t Alperina po kf 3 ściany 5B kat. sł. 1987 r.

Schemat trasy w symbolach UIAA

| Sk. | Zakł. | ŚL. | Nr odc. | Dług., m | Nachyl., stop. | Kat. sł. | | :--: | :---: | :---: | :------: | :-----------: | :------: | | 5 | 1 | 2/2 | R0 | 45 | 60° | U1A3E | | 2 | 3 | 5/3 | R1 | 55 | 65° | U1A2e | | 1 | 2 | 3 | R2 | 25 | 70° | U1e | | 4/1 | 1 | 3 | R3 | 40 | 85° | U1e | | 4/2 | 1 | 17/4 | R4 | 100 | 80° | U1A4e | | 5 | 9/5 | | R5 | 45 | 80° | U1A2e | | 4 | 3 | | R6 | 45 | 60° | U | | 5 | 7 | | R7 | 80 | 70–75° | U1 | | 5 | 1 | | R8 | 35 | 70° | U1 | | 4/4 | 5/5 | 2 | R9 | 35 | 90° | U1A3E | | 1 | 4 | | R10 | 35 | | U1e | | 4 | 2 | 2 | R11 | 30 | 90° | U1e | | 2 | 6 | 1 | R12 | 45 | 80° | U1e | | 16 | 1 | | R13 | 80 | 80° | U1e | | 4 | 5 | 1 | R14 | 45 | 70° | Ue | | 2 | 4 | | R15 | 40 | 60° | U+ | | 2 | 5 | | R16 | 25 | 90° | U1 | | 5 | | | R17 | 30 | 75° | U1 | | 3 | 2 | 1 | R18 | 15 | 90–100° | U1e | | 3 | 5 | 1 | R19 | 75 | 60–70° | U1e | | 1 | 6 | | R20 | 45 | 50° | U | | 4 | 8 | | R21 | 50 | 80° | U1 | | | | | R22 | 100 | 30° | II–III | | | | | R23 | | | |

Razem wbito: 60/7 (sk.), 90/5 (zakł.), 53/24 (ŚL.). Razem pokonano: 1120 m w ciągu 49 godzin marszu.

Punkty kontrolne i postoje: R2: 1-szy K.Tur 3480 m, postój 25 czerwca 1988 r. (5 godz. marszu). R5: 2-gi K.Tur 3640 m, postój 26 czerwca 1988 r. (4 godz. marszu, 13 godz. marszu). R8: 3-ci K.Tur 3790 m, postój 27–28 czerwca 1988 r. R16: 4-ty K.Tur 3990 m. Wyjście na wierzchołek p. Asan (4230 m) 29 czerwca 1988 r. (10 godz. marszu).

Opis trasy po odcinkach

Odcinek R0–R2. Gładka płyta z ograniczoną liczbą zaczepów. Przechodzi się z użyciem sky-hooków, ubezpieczenie przez śrubę i skalne haki. 100 m, 60–65°, U1A2e. Postój.

Odcinek R2–R3. Travers w lewo po stromej płycie pod przewieszonym odcinkiem. Punkt asekuracji na dwóch hakach. 25 m, 70°, U1e.

Odcinek R3–R4. Po stromej ścianie 10 m skrajnego wspinania, dalej ITO (sky-hooki). Po 10 m „wahadło” (7 m) w lewo do wewnętrznego kąta i dalej po kącie w prawo-w górę. 40 m, 85°, U1e.

Odcinek R4–R5. Pionowy odłamek — 10 m, dalej absolutnie gładka płyta jest pokonywana na ITO (sky-hooki, śr. haki). 100 m, 80°, U1A4e. Dla organizacji wiszacego postoju wbito 4 śr. haki.

Odcinek R5–R6. Po pionowej ścianie 10 m sztucznego wspinania (sky-hooki, śr. haki). Dalej w prawo-w górę szczelina w kierunku karnisza w formie „burzowego ptaka”. Za karniszem gładki wewnętrzny kąt, który wyprowadza na małą półeczkę. Punkt asekuracji na śr. hakach. 45 m, 80°, U1A4e.

Odcinek R6–R7. Po płycie wyjście do wewnętrznego kąta. Po wewnętrznym kącie w lewo-w górę do łagodnej półki. Punkt asekuracji za duży kamień i haki. 45 m, 60°, U.

Odcinek R7–R8. Seria stromych wewnętrznych kątów z przewieszonymi odcinkami, w środkowej części z karniszem. Dobrze idą zaklinowane kostki. 80 m, 70–75°, U1. Wygodne miejsce na postój.

Odcinek R8–R9. Wewnętrzny kąt z ograniczoną liczbą zaczepów. Dobrze idą małe stopery. Dla asekuracji wbit śr. hak. 35 m, 70°, U1.

Odcinek R9–R10. Pionowy gładki wewnętrzny kąt. Pogoda niestabilna — mgła, deszcz. Trzeba pracować na ITO. Punkt asekuracji na dwóch śr. hakach. 35 m, 90°, U1A3E.

Odcinek R10–R11. Trudne „wahadło” na lewą gładką część wewnętrznego kąta. Wahadło odbywa się etapami przez pośrednie punkty asekuracji (3 śr. haki). 35 m, U1e.

Odcinek R11–R12. Po pionowej ścianie-odłamku, a dalej po szczelinie wyjście na wąską półeczkę. 30 m, 90°, U1e.

Odcinek R12–R13. Travers w lewo po pionowej ścianie, po serii pionowych odłamków. 45 m, 80°, U1e.

Odcinek R13–R14. Potężny wewnętrzny kąt, w dolnej części z przewieszonym odcinkiem, mokro. Dobrze idą duże zaklinowane kostki (heksy, friendy), dla asekuracji wbit śr. hak. 80 m, 80°, U1e.

Odcinek R14–R16. Przyjemne wspinanie. Dobrze idą małe stopery. Kierunek ruchu najpierw w lewo-w górę, następnie w prawo w kierunku przewieszonego wewnętrznego kąta. 85 m, 70–60°, Ue–U+. U podstawy wewnętrznego kąta 4-ty punkt kontrolny.

Odcinek R16–R18. Wewnętrzny kąt. Przechodzi się przez swobodne wspinanie po szczelinach prawej ściany. 55 m, 90–75°, U1.

Odcinek R18–R20. Potężny komin, zatkany lodem i gęstym śniegiem, w dolnej części z przewieszonym odcinkiem. Najpierw przez przewieszony odcinek, następnie wyjście na lewą, bardziej łagodną ścianę, miejscami przechodzącą w komin. 90 m, 100–60°, U1e.

Odcinek R20–R21. Łagodny wewnętrzny kąt. 45 m, 50°, U.

Odcinek R21–R22. Wewnętrzny kąt robi się bardziej stromy, przechodząc w komin utworzony przez duże głazy. 50 m, 80°, U1.

Odcinek R22–R23. Grań prowadząca na wierzchołek. 100 m, 40°, II–III. Zejście z wierzchołka po NE grani.

Zdjęcie — 5. Dwójka Rusiajew–Odińców pracuje na odcinku R4–R5.

Zdjęcie — 6. Organizacja postoju na odcinku R5–R6.