PASAZPORT

1. KLASA SKALNA
2. PÓŁNOCNE ODRZEWIA PASMA TURKESTAŃSKIEGO, DOLINA KARA-SU
3. WIERZCHOŁEK ASAN 4230 m ŚCIANĄ PÓŁNOCNO-ZACHODNIĄ
4. 6B kat. sł.
5. PRZEWYŻSZENIE: 840 m, ODLEGŁOŚĆ: 965 m

ODLEGŁOŚĆ ODCINKÓW 5–6 kat. sł. — 695 m. ŚREDNIE NACHYLENIE TRASY — 69° (3390–4230), Z CZEGO 6 kat. sł. — 81° (3560–3920)

6. ZBIJANE HAKI:

ˣ — wykorzystanie wcześniej wbitych haków

7. GODZIN MARSZU DRUŻYNY: 18 h 40 min i dni — 2
8. NOCLEGI: I — leżący, na półce skalnej
9. KIEROWNIK: Szewczuk Aleksandr Dienisowicz — MS

Sibaew Mingalim Minsalimowicz — KMS, Borisow Aleksandr Wasiljewicz — KMS, Iwaszczenko Aleksiej Siergiejewicz — MS, Ołejnikow Jurij Władimirowicz — KMS, Sołdatow Siergiej Jurjewicz — KMS

10. TRENER: Retiuński Jurij Dmitrijewicz — MS

11. ROZPOCZĘCIE WYPRAWY: 19 czerwca 1988 r.

NA WIERZCHOŁEK: 20 czerwca 1988 r. POWRÓT: 20 czerwca 1988 r. 12. GOSKOMSPORT RFSRR

OGÓLNE ZDJĘCIE WIERZCHOŁKA

… trasa drużyny

• • • trasa a/k "Odessa" — trasa drużyny RFSRR-2

16.06.88., 15:00, "Helios-44", F.r. — 58 2 km, № 1, 3000 m.

PROFIL ŚCIANY PRAWA 18.06.88., 16:00, "Helios-44", F.r. — 58 2,5 km, № 2, 3200 m.

PROFIL ŚCIANY LEWA 17.06.88., 14:00, "Helios-44", F.r. — 58, 4,5 km, № 3, 3600 m. Drużyna poruszała się zgodnie z planem taktycznym wspinaczki. Nie było odchyleń od planowanego harmonogramu przejścia wyznaczonych odcinków kontrolnych i noclegów. Drużyna dokonała wejścia bez odchyleń od trasy.

W ciągu dnia następowała zmiana osoby idącej przodem. Każdy uczestnik pracował na pierwszej linijce na wcześniej wyznaczonym dla niego odcinku trasy.

Schemat poruszania się grupy: pierwszy pracował na podwójnej linie z amortyzatorem; drugi — z górną ubezpieczacją, przenosząc dwie wolne liny i wybijając w trakcie haki, prostując "poręcze"; trzeci i czwarty szli po podwójnych linach; piąty i szósty — po "poręczach" z górną ubezpieczacją.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa, punkty ubezpieczeniowe organizowane były na trzech zablokowanych punktach: pod występami skalnymi lub nawisańami.

Miejsce noclegu zostało wybrane dogodnie: leżące pod nawisem — dlatego drużyna miała pełnowartościowy odpoczynek na trasie.

Po przybyciu na nocleg, czworo uczestników zajmowało się organizacją biwaku, dwóch szło na przetarcie trasy.

Tryb odżywiania:

• rano i wieczorem — ciepłe posiłki;
• w ciągu dnia — wysokokaloryczne suche racje żywnościowe.

Nie było wypadków i kontuzji podczas wspinaczki. Kwalifikacje, przygotowanie techniczne i doświadczenie uczestników pozwoliły na pokonanie problematycznych odcinków trasy bez zatrzymywania ruchu całej grupy. Na tej podstawie kształtowały się działania taktyczne drużyny.

Przejście przez drużynę trudnej trasy z jednym noclegiem pokazało, że drużyna miała duży rezerw przygotowania fizycznego i technicznego, który wynikał z:

• wysokiego ogólnego przygotowania fizycznego;
• równomiernego rozłożenia obciążeń w ciągu dnia na każdego uczestnika;
• wzajemnej wymienności na dowolnej pozycji;
• wysokiego indywidualnego przygotowania wspinaczkowego;
• posiadania przez każdego członka drużyny różnorodnych technik technicznych.

Na trasie stosowano nowoczesne próbki sprzętu: "frenzy", "khookonogi", drabinki sznurowe, skay-haki itp.

Na wypadek złej pogody, poza podstawowym wariantem przejścia trasy, przewidziano trzy zapasowe i dodatkowe miejsca noclegów.

Łączność z obozem bazowym była regularna za pomocą radia RPT-20. Na wypadek awarii radiostacji przewidziano zapasowe warianty sygnalizacji.

Grupa ratunkowa podczas wspinaczki przebywała w obozie bazowym. Została utworzona ze sportowców, mających prawo do wyjścia na trasę 6B kat. sł. W skład grupy ratunkowej wchodził lekarz-traumatolog, nieposiadający kwalifikacji alpinistycznych.

Zapoznanie się z trasami na w. Asan rozpoczęło się od:

• przestudiowania dokumentacji sprawozdawczej pierwszych zdobywców;
• konsultacji z poprzednimi grupami (W. Balezin, A. Odincow) i było kontynuowane w wyniku rekonesansu i obserwacji w celu:
• wyjaśnienia zagrożenia spadającymi kamieniami ze ściany o różnych porach dnia;
• przestudiowania i obejrzenia trasy;
• wyjaśnienia miejsc noclegów pod ścianą i na trasie.

TABELA PRODUKTÓW ŻYWNOŚCIOWYCH I PALIWA

• NAZWA — ilość — waga w kg — uwaga —
  1. Suchary
  2. Herbata
  3. Cukier
  4. Kiełbasa
  5. Czekolada
  6. Mięso puszkowane
  7. Zupa w paczkach
  8. Orzechy
  9. Suszone morele
  10. Rodzynki
  11. Benzyna

1,5 2 0,2 1,0 1,5 11 0,9 5 2,0 8 0,9 0,6 1,2 2,0 2 l 2,0

Łączna waga produktów — 13,8 kg. Łączna waga plecaków — 81,0 kg.