Paszport wspinaczki
-
Kirgizja, Pamir–Ałaj
-
Klasa techniczna
-
Pasmo Turkestańskie, Dolina Ka-rawszyn, sekcja 5.4.3.
-
Szczyt Asan 4230 m, prawą częścią zachodniej ściany
-
Proponowana — 6A kat. trud., pierwsze wejście
-
Charakterystyka trasy:
różnica wysokości: 930 m, długość — 1050 m; długość odcinków 6A–6B kat. trud. — 361 m; długość odcinków 5 kat. trud. — 261 m; średnie nachylenie głównej części trasy (początek — wyjście na grań połudn. i zach. ściany) 77°
-
Wбито haków (w tym w mianowniku dla ITO)
skalnych 76/4, lodowych 0/0, szlamбур 25/25, kostek 274/1
-
Godzin pracy zespołu: 75 godz. i dni — 9
z tego obróbka trasy: 28,5 godz. i dni — 4
-
Liczba noclegów i ich charakterystyka:
1-2-3-4 — w hamakach; 5 — na przełęczy Asan–Usen — leżąc
-
Kierownik: Pugaczow Siergiej Aleksandrowicz — MS;
uczestnik: Maksimienia Aleksander Grigoriewicz — KMS;
-
Trener zespołu: Zagirniak Michaił Wasiliewicz — MS.
-
Wyjście na trasę: 6 sierpnia 2004 r.
szczyt — 10 sierpnia 2004 r., powrót — 11 sierpnia 2004 r.
-
Organizacja — Połtawska FAiS
www.alpfederation.ru ↗
10 sierpnia 2004 r.
R19 R18 R17 9 sierpnia 2004 r. R16 R15 R14 R13 8 sierpnia 2004 r. R12 7 sierpnia 2004 r. R11 R10 6 sierpnia 2004 r. R9
Trasa
TIMOFEEVA R8 R7 R6 R5 R4 R3 R2
Rysowany profil trasy
Schemat trasy w symbolach UIAA. Część 1
Schemat trasy w symbolach UIAA. Część 2
Schemat trasy w symbolach UIAA. Część 3
OPIS TRASY WEDŁUG ODZINKÓW
| Nr odcinka | Komentarze przejścia |
|---|---|
| R0–R1 | 1 sierpnia 2004 r. Obróbka trasy. Pierwszy A. Maksimienia. Punkt orientacyjny początku trasy — pochylony w prawo wewnętrzny kąt długości około 100 m. Znajduje się 120 m na prawo od wspinaczki Timofeeva. |
| R1–R2 | Stacja z wykorzystaniem szlam-bura pozostawionego przez zespół Brian McCray i Roxana Brock (USA, 1999 r.). Po zakończeniu wewnętrznego kąta — ruch w górę po płycie swobodnym wspinaniem. |
| R2–R3 | Długi trawers w lewo na pełnej linie. Swobodne wspinanie. Stacja — 12 m pod występem skalnym. |
| R3–R4 | 2 sierpnia 2004 r. Obróbka trasy. Pierwszy S. Pugaczow. Ruch w górę pod występ skalny. Zniszczone skały. Następnie — ruch pod występem skalnym w lewo. Zniszczona warstwa górna skał. Całkowity brak półek dla oparcia nogami. |
| R4–R5 | Słaby deszcz przez cały dzień obróbki. |
| R5–R6 | 3 sierpnia 2004 r. Obróbka. Pierwszy A. Maksimienia. Kontynuacja trawersu, praca na ITO. Po obejściu występu skalnego — ruch w górę po zniszczonej płycie wzdłuż odłamków skalnych zwróconych w lewo. |
| R5–R6 | Kontynuacja ruchu wzdłuż odłamków skalnych. Wykorzystanie skyhooków dla ITO. |
| R6–R7 | 4 sierpnia 2004 r. Obróbka. Pierwszy S. Pugaczow. Ruch po płycie z małą ilością reliefu dla asekuracji. Wykorzystanie szlam-burów, skyhooków. Kierunek ruchu — w lewo pod niewielki występ skalny. FOTO 4. |
| R7–R8 | Ruch po płycie z „brzmiącymi” występami skalnymi pod występ skalny — skyhooki, ITO, szlam-bury. Przezwyciężenie występu skalnego „włob” na ITO i wyjście do wewnętrznego kąta, pochylonego w prawo, następnie po kącie pod płytą wiszącą. Zakończenie obróbki. |
| R8–R9 | 6 sierpnia 2004 r. Przejście obrobionych poręczówek. Przezwyciężenie występu skalnego „włob” na skyhookach i szlam-burach, po systemie pochyłych półek — wyjście na wąską poziomą półkę pod wiszącą płytą. Ustawienie obozu dla noclegu. Obróbka R9–R10. |
| R9–R10 | 7 sierpnia 2004 r. Pierwszy Pugaczow. Przejście płyty na ITO, skyhooki. Kierunek — w prawo po płytach i systemie szczelin głównie na ITO. Stacja pod gładką pionową płytą. FOTO 5. |
| R10–R11 | Przejście płyty z wykorzystaniem szlam-burów i skyhooków — ITO. Ruch po pochyłym wewnętrznym kącie i wyjście na prostą osypną półkę i pochyłą płytę, wyprowadzającą pod odłamek z pionowym kominem. U podstawy komina — nocleg na niewielkich poziomych półkach. Obróbka kolejnego odcinka. FOTO 6. |
| R11–R12 | Od noclegu w obejście komina w prawo i wyjście na wierzch odłamka, potem — po pionowej płycie, prowadzącej w lewo, na poziomą półkę. Początek płyty — złożone ITO na hakach „toporyk”. Od 17:00 — deszcz. |
| R12–R13 | 8 sierpnia 2004 r. Pierwszy Maksimienia. Po poziomej półce w prawo, następnie złożone wspinanie po płycie z małymi uchwytami pod podstawę wewnętrznego kąta, zamykanego występami skalnymi. Szczeliny kąta zatkane mchem, co znacznie utrudnia asekurację. Deszcz po 14:00. |
| R13–R14 | 9 sierpnia 2004 r. Pierwszy Pugaczow. Kontynuacja ruchu po kącie pod płytą wiszącą. FOTO 7. |
| R14–R15 | Obejście występu skalnego w prawo po płycie w stronę żebra, rozdzielającego długi wewnętrzny kąt, przecinający całą dolną część ściany. Ruch na ITO-skyhookach, szlam-burach, wahadłowy hak w górnej części płyty. Wahadło w prawo na 6 m. W równoległy wewnętrzny kąt, przy tym pośredni hak na płycie, rozdzielającej kąty. Asekuracja w kącie bardzo na dużych kostkach, które w miarę ruchu muszą być wyjmowane. |
| R15–R16 | Kontynuacja ruchu po kącie z licznymi wystającymi szczelinami. Wykorzystanie dużych kostek i закладок. Wyjście pod płytę wiszącą. Urządzenie wiszacego biwak. Po 16:00 deszcz z mokrim śniegiem. |
| R16–R17 | 10 sierpnia 2004 r. Pierwszy Maksimienia. Obejście występu skalnego w lewo, wyjście w komin, ruch po prawej ścianie komina głównie swobodnym wspinaniem. Przejście występu skalnego w lewo na ITO. Stacja na prawej stronie kąta. |
| R17–R18 | Ruch po prawej ścianie komina głównie swobodnym wspinaniem. Wyjście pod komin wiszący „włob” i stacja na wierzchołku odłamka pod pionową płytą. Tu połączenie z trasą Alperina 5B kat. trud. |
| R18–R19 | Przejście pionowej płyty w górę — w prawo i po żlebie, ograniczonym z prawej strony występami skalnymi. Wyjście na żebro, łączące ściany Zach. i Połudn. Tu i dalej nie ma problemów z organizacją asekuracji. |
| R19–R20 | Ruch po płytach południowej ściany w górę. |
| R20–R21 | Po pochyłej płycie w górę i w lewo z wyjściem po poziomej półce na ścianę Zach. |
| R21–R22 | Ruch po pionowej płycie ściany Zach. i wyjście na grań, rozdzielającą ściany Zach. i Połudn. |
| R22–R23 | Kontynuacja ruchu po grani w obejście występu skalnego w lewo i po systemie pochyłych płyt w górę. |
| R23–R24 | Ruch po prawej części grani — pochyłej płycie w górę i przez występ skalny wyjście na przełęcz Asan–Usen. Tu urządzenie biwak. Obecność śnieżnika. |
| R24–R25 | Jednoczesny ruch po przełęczy w kierunku szczytu. Tu wyjście tras ze ściany Półn. |
| R25–R26 | Po pochyłej płycie w górę i w prawo, z wyjściem na szczyt Asan 4230 m. |
| R26 | 11 sierpnia 2004 r. Spust ze szczytu po grani wschodniej, ścianie północnej i dalej po ścianie wschodniej w kierunku szczytu „4810”. |
TABELA ZASTOSOWANIA ELEMENTÓW ASEKURACYJNYCH
| Nr odcinka | Haki skalne | Szlam-bury | Kostki | Sky-hooki | Komentarze przejścia | Długość odcinka, m | Nachylenie, stopnie | Kategoria trudności |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | 1/1 | Obróbka 1 sierpnia 2004 r. | 10 | 40 | II | |||
| 2/0 | 3270 m | 5 | 85 | V | ||||
| 1/1 | 5/3 | 55 | 50 | IV | ||||
| R1–R2 | 1/1 | 2/0 | Z R2 w prawo — начало американского маршрута | 35 | 50 | IV | ||
| 2/0 | Obróbka 1 sierpnia 2004 r. | 10 | 85 | V | ||||
| 5/3 | 10 | 75 | V | |||||
| R2–R3 | 2/0 | 1/0 | Obróbka 1 sierpnia 2004 r. | 8 | 70 | V | ||
| 2/0 | 3/0 | 170 m, 6,5 ч | 25 | 65 | V | |||
| 4/3 | 4 sk. кр., 1 шл., 25 zakл. эл. | 12 | 75 | V | ||||
| R3–R4 | 2/1 | 1/1 | 6/4 | Obróbka 2 sierpnia 2004 r. | 12 | 95 | VI+, A1,e | |
| 7/7 | 2/2 | 18/18 | 36 m, 7 ч, 9 sk. кр., 3 шл., 24 закл. эл. | 24 | 100 | VI+, A3,e | ||
| R4–R5 | 6/6 | 1/1 | 11/11 | Obróbka 3 sierpnia 2004 r. | 20 | 90 | VI+, A2,e | |
| R5–R6 | 5/5 | 2/2 | 13/13 | 2 | 40 m, 7 ч, 11 sk. кр., 3 шл., 24 закл. эл. | 20 | 85 | VI+, A2,e |
| R6–R7 | 3/3 | 2/2 | 12/12 | 2 | Obróbka 4 sierpnia 2004 r. | 18 | 85 | VI+, A2,e |
| R7–R8 | 5/5 | 2/2 | 5/5 | 2 | 12 | 95 | VI+, A3,e | |
| 3/3 | 1/1 | 6/6 | 2 | 40 m, 8 ч, 11 sk. кр., 5 шл., 23 закл. эл. | 10 | 80 | VI, A1,e | |
| R8–R9 | 4/3 | 2/2 | 4/4 | 1 | Nocleg 6 sierpnia 2004 r., Obróbka R9–R10 | 9 | 100 | VI+, A2,e |
| 3/3 | 1/1 | 4/3 | 31 m, 7,5 ч, 7 sk. кр., 5 шл., 18 закл. эл. | 22 | 85 | VI+, A2 | ||
| R9–R10 | 1/1 | 2 | 4 | 100 | VI, A1,e | |||
| 2 | 4 | 15 | 85 | VI, A2,e | ||||
| 1/1 | 6/3 | 10 | 80 | VI | ||||
| R10–R11 | 3/3 | 2/2 | 2/2 | 4 | Nocleg 7 sierpnia 2004 r., Obróbka R11–R12 | 12 | 90 | VI, A2,e |
| 96 m, 9,5 ч, 23 sk. кр., 2 шл., 15 закл. эл. | ||||||||
| 3/3 | 5/5 | Nocleg 8 sierpnia 2004 r., Obróbka R12–R13 | 10 | 75 | V+ | |||
| 1/0 | 5/0 | 45 m, 8 ч, 7 sk. кр., 1 шл., 15 закл. эл. | 15 | 45 | III | |||
| kontrolny | ||||||||
| R11–R12 | 2/0 | 3/3 | 12 | 90 | V | |||
| 12/12 | 4 | 18 | 85 | VI, A1 | ||||
| R12–R13 | 1/1 | 6 | 10 | II | ||||
| 2/0 | 2/0 | 15 | 80 | VI | ||||
| 6/5 | 1/1 | 12/12 | 24 | 80 | VI, A1 | |||
| R13–R14 | 7/7 | 1/1 | 15/15 | 25 | 75 | VI, A1 | ||
| R14–R15 | 1/1 | 2/2 | 4 | Wahadło w prawo 6 m | 8 | 80 | VI+, A1,e | |
| 3/3 | 1/1 | 18/18 | 25 | 90 | VI+, A2 | |||
| R15–R16 | 2/2 | 12/12 | Nocleg 9 sierpnia 2004 r. | 20 | 80 | VI+, A2 | ||
| 1/1 | 13/13 | 98 m, 11 ч, 13 sk. кр., 5 шл., 58 zakл. эл. | 20 | 105 | VI+, A2 | |||
| R16–R17 | 1/1 | 1/1 | 6 | 100 | V | |||
| 2/2 | 5 | 100 | VI | |||||
| 6/6 | 25 | 80 | V | |||||
| 2/2 | 5/5 | 8 | 105 | VI, A1 | ||||
| R17–R18 | 13/13 | 84 m, 6 sk. кр., 30 закл. эл. | 40 | 80 | V+ | |||
| 3/1 | 5 | 100 | VI | |||||
| R18–R19 | 3/0 | 2/0 | R18 — połączenie с маршрутом Альперина | 35 | 75 | V+ | ||
| R19–R20 | 6/3 | 35 | 70 | IV | ||||
| R20–R21 | 3/0 | 15 | 75 | V | ||||
| 4/3 | 25 | 45 | IV | |||||
| R21–R22 | 9/5 | 40 | 95 | IV | ||||
| R22–R23 | 3/0 | 8 | 85 | V+ | ||||
| 7/3 | 25 | 65 | IV | |||||
| R23–R24 | 1/1 | 6/3 | Wyjście na przełęcz Asan–Usen | 40 | 85 | V+ | ||
| 10,5 ч, 4 sk. кр., 40 zakл. эл. | ||||||||
| R25–R26 | Nocleg 10 sierpnia 2004 r. | 150 | 30 | II | ||||
| R26–R27 | 2/0 | Szczyt ASAN 4230 m | 60 | 55 | III | |||
| Długość 1078 m. Godzin pracy 75 | ||||||||
| haków skalnych 76 | ||||||||
| szlam-burów 25 | ||||||||
| kostek 274 |
Przygotowanie do wspinaczki
Trasa została wybrana jako najbardziej „przywiązana” do reliefu prawej części ściany Zach. Bezpieczeństwo jej przejścia było zapewnione przez dobór sprzętu: kostki, skyhooki, hamaki, obecność różnych szlam-burów. Dobra forma fizyczna i techniczna uczestników była uwarunkowana dużą liczbą wspinaczek na Krymie, wstępnym wejściem na trasę Pogoriełowa 6A szczytu Asan.
Taktyka zespołu
Taktyka zespołu przewidywała wstępną obróbkę trasy, a także dalszą obróbkę po ustaleniu biwak. Ruch pierwszego odbywał się na podwójnej linie bez plecaka. Obecność dużej ilości sprzętu doprowadziła do konieczności wyciągania ładunku, jako najbardziej celowego sposobu przemieszczania. Miejsca dla noclegów były wybierane z uwagi na bezpieczeństwo i obecność elementów reliefu — pod występami skalnymi pionowych ścian. Brak dużych półek na trasie pozwolił nie brać namiotu, ale mieć w zanadrzu hamaki z daszkami, t. к. warunki meteorologiczne tego sezonu były nietypowe dla danego rejonu (częste deszcze, nierzadko z mokrym śniegiem).
Łączność z B. L. odbywała się za pomocą radiostacji MOTOROLA, ponadto regularnie następowała łączność wzrokowa i radiowa z zespołami „Dniepr” i „Odessa”. Z powodu braku wody na trasie wzięto 18 l. Dla przejścia odcinków VI kat. trud. wykorzystano:
- szlam-bury
- ITO-skyhooki
Na wiszących stacjach złożonych odcinków również zastosowano szlam-bury.
FOTO 7 R14 T4
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz