Mistrzostwa Sankt Petersburga w alpinizmie 2021 (klasa - wysokogórska-techniczna)

Raport o zdobyciu szczytu Asan (4230 m) lewą częścią Ściany W, 5B kat. trudności

Trasa została pokonana przez zespół FA Spb

Paszport wejścia

Gissaro-Ałaj, dolina Karawszin

Rozdział № 5.4.3 klasyfikatora tras na szczyty górskie
Szczyt Asan, 4230 m, lewą częścią Ściany W (trasa M. Gorbenko, 1988)
Kat. trudności — 5B.
Charakter trasy — skalna.
Przewyższenie trasy ~700 m.

Długość trasy ~1200 m. Długość części ściennej trasy (do wyjścia na przełęcz) ~800 m.

Długość odcinków: IV kat. trudności 200 m, V kat. trudności 300 m, VI kat. trudności 20 m.

Średnie nachylenie: części ściennej ~70°, całej trasy ~60°.
Pozostawiono haków na trasie: ogółem – 0, w tym haków szlamбурrowych – 0.

Użyto ogółem punktów na trasie: nie prowadzono liczenia. Użyto ogółem punktów ITO – 2.
Czas pracy zespołu (do szczytu): 21 h 10 min, 2 dni.
Kierownik: Pilszczikowa Nadieżda, KMS

Uczestnicy: Kowalienko Dmitrij, 1-szy sp. razrjad
Trenerzy — Korniow W. M., 1-szy sp. razrjad
Wyjście z bazy w dolinie Kara-Suu — 25 lipca 2021 r., o 12:30

Początek pracy na trasie — 26 lipca 2021 r., o 7:00. Wyjście na szczyt — 27 lipca 2021 r., o 14:40. Powrót do bazy — 27 lipca 2021 r., o 23:20.

Odpowiedzialny za raport: Pilszczikowa N., [email protected]

Mapa-schemat okolicy

Zdjęcie ogólne szczytu

Widok na Ścianę W pików Usen i Asan z kotła 4810

Zdjęcie techniczne

Profil trasy

Schemat trasy w symbolach UIAA

№ odcinka	Trudność	Długość, m	Nachylenie, °
R17–R18	II–III	400	25–45
R16–R17	I	100	20
R15–R16	V	60	70
R14–R15	dülfer	50	60
R13–R14	IV	30	70
R12–R13	dülfer	15	80
R11–R12	I	10	5
	V+	20	85
	IV	15	70
	IV	10	70
R10–R11	VI	20	85
	III	20	60
R9–R10	IV	10	70
R8–R9	I	15	20
	II–III	20	50
	IV	10	70
	III	15	60
R7–R8	IV	15	70
	V+	25	80
	V	20	80
R6–R7	IV	30	75
R5–R6	V	30	80
	IV	15	70
	IV	15	30
R4–R5	V+	60	80
R3–R4	IV	15	75
	V+	35	70
R2–R3	V-	60	70
R1–R2	IV+	40	70
R0–R1	III	60	60

Opis trasy

Podejście

Od bazy w dolinie Kara-Suu ścieżką przez zastygły potok błotny i las dojść do porzuconego kosza. Od niego w górę pod ściany pików Kotina i 1000-lecia Chrztu Rusi. Wzdłuż nich podnosić się ścieżką do kotła piku 4810; po minięciu wzniesienia, przejść przez moreny (grubo blokowa usypisko), kierując się w stronę piku Asan. Korytem rzeki, zastawionym głazami, podejść pod wschodnią ścianę.

Nocleg pod tradycyjnym zjazdem z Asana pod głazem w korycie rzeki (jeśli patrzeć na ścianę, to od czarnego rozmycia, które jest na prawo od liny zjazdowej); jest wyschnięte koryto rzeki, które uchodzi w głaz, pod nim urządzony jest nocleg. Od noclegu do początku trasy 10 min drogi usypiskiem. Trasa zaczyna się od kontrforsu-,,łapy" na prawo od charakterystycznej "przyklejonej" narośli.

R0–R1

Na wierzchołek kontrforsu, dalej nieco wyżej i w lewo na półkę, 60 m III.

R1–R2

Z półki nieco do góry, mocno zbaczając w lewo, do krawędzi "przyklejonej" narośli, potem do góry na narośl.

Uważne wspinanie na początku
Ubezpieczenie kotwami
Szpulki

40 m IV+.

R2–R3

Do góry, nieco zbaczając w lewo, do półki.

Uważne wspinanie po płytach
Ubezpieczenie różnorodne

Na stacji jest hak szlamburrowy i zardzewiały kotwa.

60 m V-.

R3–R4

W górę w lewo pod kątem 45° systemem wewnętrznych kątów z "brzmiących" narośli (oznaczyć powyżej podstawy kwarcowego kąta wewnętrznego). Wejść w kąt wewnętrzny, znaleźć tam hak szlamburrowy, ubezpieczyć własnymi punktami (stacja na małej półce). Ubezpieczenie problematyczne, potrzebne kotwy. Szpulki. 60 m V+.

Wariant przejścia zespołu:

w lewo do góry systemem kątów wewnętrznych 35 m V+ do starego haka szlamburrowego z rapelowaniem
z haka szlamburrowego huśtawka w lewo w dół na pochyłą półkę z czarnym zaciekłym zaciekem u podstawy kwarcowego kąta
dalej w górę kątem 15 m IV do haka szlamburrowego.

Stacja na haku szlamburrowym i kotwach.

R4–R5

W górę kątem, potem płytami (ubezpieczenie kotwami i małymi stopperami) w następny kąt (nieco w lewo) do półki z hakiem szlamburrowym i hakiem, 60 m V+.

R5–R6

Tu uważnie, można się wspiąć nie tam! Z półki w lewo do góry w stronę zaciekłego zacieku, 15 m IV, do góry między zaciekiem a karnizem, 15 m IV, ostro w prawo w kąt wewnętrzny, 30 m V do półki. Od półki widać komin (odłamek w kształcie nosa), trzeba się kierować tam. Możliwe warianty: poruszać się dalej wzdłuż zacieku lub w prawo po półce, oba są błędne. "Nos" pomiędzy nimi.

R6–R7

W górę kątem-odłamkiem, 30 m IV, do półki, stacja na półce na dużym odłamku.

R7–R8

Po półce w prawo do podstawy szczeliny-komina, po nim w górę 20 m V. Jeśli wyjść ze szczeliny w prawo na półkę, można znaleźć śrubę 8 mm (bez ucha). Dalej po szczelinie w górę 25 m V+, wspinanie się upraszcza, komin zmienia się w szeroki kąt wewnętrzny, po kącie w górę 15 m IV, stacja na niewielkiej półce na kotwach (jest stary hak).

R8–R9

Kontynuować ruch po kącie wewnętrznym do komina (15 m III), potem po kominie, w miejscu zwężenia wyjść na ścianę po prawej, 10 m IV. Dalej kontynuować ruch po kącie wewnętrznym-półce do wyjścia na osypiskową półkę 20 m II–III. Po osypiskowej półce podejść pod podstawę szerokiego kąta wewnętrznego 15 m I.

Jeśli po tej półce iść w prawo 5 min z niewielkim podejściem, można trafić na miejsca do noclegu, w szczelinach możliwy jest lód.

R9–R10

Z ogromnego kąta wewnętrznego w prawo do góry 10 m IV, dalej po półkach 20 m III pod podstawę zwisającego kąta wewnętrznego.

R10–R11

Po zwisającym kącie z zaklinowanymi blokami, 20 m VI, 10 m IV. Stacja na półce na odłamku, niebezpiecznie ze względu na spadające kamienie.

R11–R12

Trzeba się poruszać w górę, ale ze względu na niebezpieczeństwo skalne lepiej zboczyć w prawo w górę po kącie wewnętrznym 15 m IV, 20 m V+, wyjść na półkę, po niej 10 m w lewo do pętli rapelowej.

R12–R13

Rapel w lewo w dół 10–15 m na półkę u podstawy kąta wewnętrznego.

R13–R14

Po kącie wewnętrznym z dużymi blokami 30 m IV w górę do półki, osłoniętej karnizem ("pokój"). Tu możliwy jest nocleg. Widoczna jest przełęcz między Asanem a Usenem.

R14–R15

Rapel w lewo na półkę, 50 m.

R15–R16

W lewo w górę po płytach z rzadkim ubezpieczeniem (szpulki) na całą linę, 60 m V.

Istnieje inny wariant przejścia odcinków R14–R16:

wykonać rapel na 20–30 m do półki pod podstawą kąta wewnętrznego z rozwiniętym systemem szczelin.
Dalej poruszać się w górę kątem, omijając niewielki bastion po prawej, 60 m V.
Dalej zjazd po łagodnym żlebie ku osypisku.

Według opinii, jest to wariant z dobrym ubezpieczeniem i przyjemnym wspinaniem.

R16–R17

Uważnie wyjść w lewo na osypisko, pieszo po osypisku do grani.

R17–R18

Po grani na szczyt — 1,5 h. Pod szczytem jest plac do noclegu, spotyka się śnieżniki w szczelinach.

Zjazd

Zjazd ze szczytu granią północno-wschodnią w stronę kotła 4810. Po minięciu około 50 m, znaleźć pętlę zjazdową. Z grani 6 rapelów po północnej ścianie do ramienia szczytu Asan, zbaczając w stronę kotła 4810 (pętle zjazdowe "odpływają" w lewo, ważne, by nie przegapić wyjścia na ramię). Dalej można wykonać trzy-cztery "poziome" rapelowanie po ramieniu lub zejść wspinaczkowo (I–III) do dużego kopca. Od niego 1 rapelowanie na południowy wschód w stronę kotła piku 4810, dalej można kontynuować rapelowaniami lub zejść wspinaczkowo (I–IV). Następnie pieszo po usypisku. Zjazd prowadzi do początku trasy.

Schemat zjazdu

Wykres wejścia i warunki pogodowe

Działania zespołu

25 lipca 2021 r.

Wyszliśmy z bazy w dolinie rz. Kara-Suu o 12:30, do 15:00 weszliśmy do kotła piku 4810. Około 16:00 weszliśmy na nocleg pod początek trasy. Udało się znaleźć opisaną w przewodniku platformę pod namiot za dużym głazem w korycie rzeki, ~100 m powyżej można dostać się do wody (rzeka płynie pod stertami kamiennych bloków).

26 lipca 2021 r.

Wyszliśmy z noclegu o 6:50, rozpoczęliśmy pracę na trasie o 7:00, lideruje Pilszczikowa N. Do 20:30 wyszliśmy na dużą osypiskową półkę (R9), weszliśmy na nocleg. Nocleg leżący, na półce jest kilka miejsc pod namioty, brak wody.

27 lipca 2021 r.

O 7:00 kontynuowaliśmy ruch po trasie. Lideruje Kowalienko D. Do 13:00 wyszliśmy na przełęcz między Asanem a Usenem, o 14:40 byliśmy na szczycie. Zdjęta została notatka Panowa A. z 27 lipca 2021 r. (trasa Alperina, 5B). O 21:20 zeszliśmy pod trasę, podjęliśmy decyzję o kontynuacji zjazdu do bazy, gdzie byliśmy o 23:20.

Użyte wyposażenie

2 liny (główna dynamika 60 m i połówka 70 m), 14 odciągów (15–60 cm), 2 pętle stacyjne (120 cm), zestaw kostek (5 szt), zestaw kamalotów (13 szt, od C3 do №3), 6 kotw, 2 młotki, 2 żumary, 1 namiot (RF Explorer solo pro), 2 puchówki, 1 śpiwór, 1 mata, JetBoil, plecak, osobiste wyposażenie.

Bez tytułu

Powiązany z

Spis treści