Paszport

1. Klasa skalna.

2. Pamiro-Ałaj, łańcuch Turkestański.

3. Pik 4230 m (Asan), kontrforsem Zachodniej ściany.

4. Proponowana - 5B kat. sł., pierwsze przejście.

5. Różnica wysokości 820 m, długość 1100 m.

   Długość odcinków 5–6 kat. sł. – 530 m, z czego 6-tej kat. sł. – 140 m.

6. Średnie nachylenie trasy 63°, przed wyjściem na grań – 70°.

7. Zakute haki:

   skalne 130/26, szlamburne 2/1, закладок 91/14

8. Godzin marszu: 32, dni: 3.

9. Noclegi: 1-szy biwak pod ścianą, 2-gi niewygodny na balkonie.

10. Kierownik: Alperin Władimir Majewicz, MS Uczestnicy:

    • Gorbenko Mstisław Mstisławowicz, MS
    • Korolow Anatolij Michajłowicz, KMS
    • Kaver Igor Kiryłłowicz, KMS
    • Bazelewski Nikołaj Michajłowicz, KMS

11. Trener: Gorbenko Mstisław Mstisławowicz, MS

12. Wyjście na trasę – 8 lipca 1986 r. wierzchołek – 10 lipca 1986 r. powrót – 11 lipca 1986 r.

13. Obwodnica Odesska "Awangard" DSO "Trud" Alpkłub "Odessa"

Zdjęcie 1

• Zdjęcie zrobione z przeciwległego stoku 14 lipca 1986 r. 154ASOW "Giełios-44"
• Odległość 2500 m

Zdjęcie 2. Profil ściany po prawej

• Zdjęcie zrobione z przeciwległego stoku
• Odległość 2000 m. "Giełios-44"

Zdjęcie 3. Zdjęcie lewej ściany. Zdjęcie zrobione z lewego brzegu środkowej części lodowca. 28 lipca 1986 r., 15:00 "Giełios-44"

3. Działania taktyczne grupy

Plan taktyczny wejścia został opracowany na 3 dni z uwzględnieniem:

• różnicy wysokości wynoszącej 820 m,
• 10–12-godzinnego dnia roboczego,
• przewidywanej długości odcinków 5–6 kat. sł. około 400 m,
• możliwości grupy,
• obecności gładkich miejsc na ścianie,
• występów skalnych,
• konieczności zabrania ze sobą wody na ścianę.

Trasa została pokonana w pełnej zgodności z planem taktycznym. Działania taktyczne grupy na odcinkach 5–6 kat. sł. sprowadzały się do:

• wyjścia pierwszego bez plecaka wspinaniem swobodnym lub na ITO
• organizacji stanowiska asekuracyjnego i poręczowania
• podciągnięcia uczestników po poręczach z górną asekuracją i własnymi plecakami.

Odcinki 2–4 kat. sł. były pokonywane przez łączki samodzielnie.

W ciągu dnia następowała obowiązkowa zmiana prowadzącego. Z przodu pracowali:

• Gorbenko,
• Alperin,
• Bazelewski.

Łączka Korolow – Kaver wykuwała haki, przenosiła ładunek, organizowała biwaki.

4. Opis trasy po odcinkach

Podejście do trasy po prawej stronie kontrforsu po żwirowym kuloarze do podstawy kontrforsu. Następnie trawers w lewo po wygładzonych płytach typu "baranich czoła" do wewnętrznego kąta między odłamem a ścianą.

Odcinek R0–R1. Wyjście na górę odłamu po prawej stronie wewnętrznym kątem. Odcinek R1–R2. Po małych pęknięciach, ITO na hakach i drabinkach, w prawo w górę 15 m i dalej do niewielkiego podestu "gniazda" pod występem skalnym trudna wspinaczka 20 m.

Odcinek R2–R3. Wyjście spod występu skalnego w lewo na ITO i drabinkach i dalej prosto w górę po stromej ścianie 40 m do półki.

Odcinek R3–R4. Z końca półki w górę w lewo do pęknięcia, przecinającego całą część ścienną kontrforsu. Na początku odcinka został zakuty dla asekuracji szlamburny hak, ponieważ ruch po stromej ścianie z małą liczbą niewielkich zaczepów zakładał trudności z organizacją asekuracji.

Odcinek R4–R5. Pęknięciem prosto w górę miejscami jak po kominie, miejscami wychodząc na zewnętrzną wspinaczkę, 70 m – wyjście do groty, utworzonej przez przewieszoną po prawej stronie czarną mokrą ścianę.

Odcinek R5–R6. Przez niewielką stromą ściankę wyjście na półeczkę w górnej części groty. Odcinek R6–R7. Wyjście z groty w lewo w górę wewnętrznym kątem na niewielki odłam i dalej po lewej ścianie ogromnego wewnętrznego kąta.

Odcinek R7–R8. Przez niewielką ściankę wyjście na półkę. Odcinek R8–R9. Trawers w prawo po półeczce do przewieszonej ściany pod występem skalnym.

Odcinek R9–R10. Przewieszona ścianka jest pokonywana na ITO w górę w prawo do miejsca pęknięcia występu skalnego. Na wyjściu przez występ skalny został zakuty na gładkiej ścianie po prawej stronie szlamburny hak dla ITO. Po wyjściu na występ skalny – duża pochyła półka. Miejsce biwakowe, jest śnieg, można rozstawić namiot.

Odcinek R10–R11. Z górnego końca półki:

• w górę po szczelinie 20 m,
• dalej po ścianie do podstawy wewnętrznego kąta.

Odcinek R11–R12. Wewnętrznym kątem w górę w lewo przez małe gładkie ścianki na ITO, wyjście na niewielki podest.

Odcinek R12–R13. Po szczelinach na ITO prosto w górę 10 m, dalej:

• huśtawka i trawers po gładkiej ścianie w prawo do wewnętrznego kąta;
• w kącie organizujemy asekurację;
• wychodząc z niego w lewo w górę po ścianie;
• wyjście na półki.

Odcinek R13–R14. Z półki w lewo w górę do ściany z występami skalnymi. Po ścianie 40 m w górę na niewielką półeczkę.

Odcinek R14–R15. Trawers w lewo, pokonując gładki odcinek przy pomocy niewielkiej huśtawki, po wąskiej półeczce wyjście w rumowisko skalne.

Odcinek R15–R16. W lewo w górę, pokonując małe ścianki do szczeliny w szarej ścianie.

Odcinek R16–R17. Szczelina jest pokonywana wspinaczką na zacięciach i wyprowadza na niewielką półeczkę.

Odcinek R17–R18. Po stromej płycie, następnie przez zagięcie po półce w prawo pod przewieszony wewnętrzny kąt.

Odcinek R18–R19. Przewieszony wewnętrzny kąt jest pokonywany na ITO. Z niego wyjście na półeczkę.

Odcinek R19–R20. Wewnętrznym kątem, i na jego końcu, wychodząc z niego w lewo, prosto w górę po ścianie wyjście na niewielkie półki. Jest śnieg, możliwy biwak.

Odcinek R20–R22. Z półek w górę w lewo przez małe ścianki i wewnętrzne kąty 80 m – wyjście na podwierzchołkową grań.

Odcinek R22–R23. Po nieskomplikowanych skałach w lewo 250 m – podjazd na wierzchołek piku 4230 m.

Schemat UIAA M 1:2000

Zdjęcie techniczne. Zdjęcie 5. Zdjęcie zrobione z przeciwległego stoku (3800) 14 lipca 1986 r., 15:00. Odległość 2000 m.