Bez tytułu

I. Klasa techniczna 2. Pamiro-Ałaj, dolina Ak-su 3. Pik Dostojewskiego (4974 m) Wschodnią granią, kombinowane 4. Proponowana kategoria trudności 4B, pierwsze wejście 5. Różnica wysokości 570 m, długość 1320 m. Długość odcinków 4 kat. trudności — 280 m, 5 kat. trudności — 40 m. Średnie nachylenie trasy 27°, średnie nachylenie żlebu 30°, średnie nachylenie grani 20°, nachylenie ścianki wieży wierzchołkowej 60° 6. Wbite haki: skalne 40, закладки 30 7. Godzin marszu — 19, dni — 2 8. Biwak: 1-szy na platformie przygotowanej na śnieżnej grani 9. Kierownik: Pruss Wiktor Karłowicz, 1-sza kat. sportowa. Uczestnicy: Wasiliew Serafim Iwanowicz, 1-sza kat. sportowa. Lickiewicz Walentin Iwanowicz, 1-sza kat. sportowa. Szaginian Izolda Eduardowna, Mistrz Sportu ZSRR 10. Trener: Kozłow Jurij Jewgieniewicz, Mistrz Sportu ZSRR

Zdjęcie 1. Pik Dostojewskiego. Widok z południa. Zdjęcie z p.2 13 lipca 1983 r. o 14:00. Odległość 2 km, wysokość 4000 m, obiektyw „Industar-55”

• Trasa grupy — trasa przez korytarz 113 ścian

Schemat trasy od pierwotnego biwaku do biwaku 4800 m. Odcinki R1–R3, zob. zdjęcie na kartach 14, 15.

Schemat trasy od biwaku 4800 m do wierzchołka p. Dostojewskiego. Odcinek I3–I4, zob. zdjęcie wierzchołka na karcie 16.

• 0–I — Od biwaku na terasie morenowej do szerokiego żlebu, spływającego z W. grani (śnieg i miejscami usypisko na nim). Żleb zagrożony lawiną, przejście do II godz. rano. (300 m, nachylenie 30°, kat. trudn. 2)
• I–2 — Wzniesienie w lewy według przebiegu dopływ żlebu; strome lody, miejscami pokryte śniegiem, pojedyncze wyjścia skał; średnie nachylenie 40°, ostatnie 15 m — 60° (120 m, kat. trudn. 4)
• 2–3 — Żleb staje się łagodniejszy (25°) i wyprowadza na śnieżną przełęcz między kontrforsami a W. granią; nie dochodząc do przełęczy, skręcić w prawy źródłowy żleb pod strażnikiem W. grani. (150 m, kat. trudn. 2)
• 3–4 — Wyjście na strażnika, omijając jego ścianę z lewej. Wyjście po półce w lewo, wejście na 8-metrową ściankę skalną na zaśnieżoną półkę strażnika (40 m, kat. trudn. 3)
• 4–5 — Wejście na strażnika po skalnej ściance z rozpadliną w prawej części półki; asekuracja hakowa i poprzez występy (60°, 40 m, kat. trudn. 4)
• 5–6 — Grań skalna, zaśnieżona, miejscami zwisy na północną stronę; ścianki skalne po 3–5 m; na końcu odcinka jest dobre miejsce na biwak na śniegu (20°, 160 m, kat. trudn. 3+)
• 6–7 — Rapel 2 × 40 m (górna pętla na wystepie, druga — na hakach) na śnieżną przełączkę (zwisy) pod strażnika „Wieża”
• 7–8 — Wejście po skałach strażnika do półki na nim (50°, 30 m, kat. trudn. 3+)

8–9 Obejście strażnika po półce w prawo, przecinając początek żlebu — komina, 40 m; skały, miejscami śnieg (40°, 40 m), kat. trudn. 2. 9–10 Kontynuacja obejścia po północnej stronie strażnika. Półka zaśnieżona. Ścienka skalna miejscami przewieszona — odrzuca, zjazd do żlebu 3 m, wejście po ściance na drugą jego stronę 8 m i dalej po 10-metrowej ściance (skały zniszczone i zaśnieżone) na platformę (30°, 60 m), kat. trudn. 4. 10–11 Zjazd na śnieżną przełączkę (zwisy) między strażnikiem „Wieża” a wierzchołkiem; zaśnieżone skały — 30 m w stylu sportowym.

11–12 Wejście na masyw wierzchołkowy, zniszczone skały, do zaśnieżonej półki pod ścianą (45°, 30 m, kat. trudn. 4). 12–13 Po ścianie w prawo w lewo wejście po wewnętrznym kącie na przełączkę (60°, 40 m, kat. trudn. 5). 13–14 Po zaśnieżonych skałach grani wyjście na wierzchołek. Od biwaku pod żlebem do wierzchołka 16 godz. marszu. 14–15 Zjazd po śnieżno-lodowym żlebie na południe, 3 godz., 5 rapelów (25°, 200 m, kat. trudn. 3).

Odcinków 4 kat. trudn. — 280 m, 5 kat. trudn. — 40 m.