Paszport

1. Klasa trawersów
2. Pasmo Alajskie, dolina Ak-su, Pamir
3. Trawers szczytów A. Błoka (Wsch.) — A. Błoka (Gł.) — szczyt 4600 m — Ak-su (Płn.) — Ak-su (Gł.)
4. Proponowana — 6B kategoria trudności, pierwsze przejście
5. Długość — 10 230 m

Długość odcinków o 5B–6B kategorii trudności — 1040 m. Średnie nachylenie głównej części trasy — 61°, w tym 6B kategoria trudności — 85° (4600–4915)

6. Zakładane haki: skalne – 223, śrubowe – 0, закладки – 234, lodowe – 18. Dodatkowo: skalne – 21, śrubowe – 0, закладки – 6, lodowe – 0.
7. Godziny marszu zespołu — 103, dni — 10
8. Biwaki — wszystkie biwaki leżące, na grani
9. Kierownik — Jewgienij Gieorgijewicz Titkin, Mistrz Sportu

Uczestnicy: Oleg Matwiejewicz Sołowej, Mistrz Sportu, Władimir Ilicz Sirotin, KMS, Walerij Stanisławowicz Masalcew, KMS, Dmitrij Leonidowicz Gordiej, KMS, Wasilij Wasiljewicz Tichonienko, KMS, Aleksandr Nikołajewicz Pisarczyk, KMS

10. Trener — Stanisław Iwanowicz Szabunja

11. Wyjście na trasę: 6 sierpnia 1987 r. szczyt A. Błoka (Wsch.) — 8 sierpnia 1987 r. szczyt A. Błoka (Gł.) — 10 sierpnia 1987 r. szczyt 4600 m — 11 sierpnia 1987 r. szczyt Ak-su (Płn.) — 14 sierpnia 1987 r. szczyt Ak-su (Gł.) — 15 sierpnia 1987 r. Powrót — 16 sierpnia 1987 r.

12. Organizacja — Goskomsport BSSR

Zdjęcie ogólne trawersu

Widoczna droga zespołu Niewidoczne odcinki Oznaczenia wysokości i biwaków Szczyty i ich wysokości Trasa z 1976 r. – 5B kategoria trudności Trasa z 1984 r. – 5B kategoria trudności Zrobione przez S. Ł. Sapowoła, M. Iskandera. Miejsce zdjęcia: odległość 3,5 km, na wysokości 4200 m, 18 lipca 1987 r. Obiektyw: Industar 104, f=28 cm. №2.

Opis trasy po odcinkach

1. Trasa na odcinkach R1–R19 to system ścian, przeciętych zlodowaciałymi szczelinami, wspinaczka głównie 4–5 kategorii.
2. Odcinek, zaczynając od R19 do szczytu Wsch. Błok — głównie niezbyt skomplikowana wspinaczka, 4–5 kategorii.
3. Grań, zaczynając od szczytu Wsch. Błok i do bastionu Płn. Ak-su ma głównie 4–5 kategorię trudności.
4. Wspinaczka na szczyt Płn. Ak-su ma zdecydowanie 5 kategorię, miejscami z odcinkami 6 kategorii trudności. Grań między szczytami Płn. i Gł. Ak-su ma 3 kategorię trudności.

Zejście ze szczytu Błok Gł. 10 sierpnia 1987 r. Industar 104, H=5000 m.

Ilustracja fotograficzna №1 Wspinaczka na bastion szczytu Płn. Ak-su. 14 sierpnia 1987 r. Zrobione z grani szczytu Płn. Ak-su, odległość: 200 m, H=4700 m, Industar-104, f=28 cm.

Ten plan został przez nas wykonany z pewnymi odchyleniami. Tak 14 sierpnia grupa zrezygnowała z opracowania dolnej części trasy, ponieważ w wyniku obserwacji wizualnej stało się jasne, że nie zawiera ona technicznie trudnych odcinków. Grupa osiągnęła szczyt i zeszła do obozu szturmowego 15 sierpnia. 16 sierpnia grupa wraz z obserwatorami zeszła do obozu bazowego na polanie Koshdeba.

Obserwatorami byli: Wołodia Bielecki i Lena Warżapitian. Obserwatorzy, znajdując się w obozie szturmowym, obserwowali wspinaczy wizualnie przy pomocy 25-krotnej lunety. Grupa wspinaczy miała stabilną łączność radiową na radiostacji UKF "Witalka" w dniu wspinaczki z obserwatorami co 2 godziny, zaczynając od 8:00. W dniach pobytu obserwatorów w obozie szturmowym mieli oni dwa razy na dobę stabilną łączność radiową z obozem bazowym przy pomocy radiostacji "Nedra".

Biorąc pod uwagę warunki meteorologiczne wspinaczki w tym rejonie, zamiast namiotu na trasie grupa wzięła cztery płaszcze przeciwdeszczowe. Wychodząc na trasę, grupa miała produkty i zapas benzyny na dwa dni.

Lista sprzętu grupy, взятого na trasę

1. Worki śpiwory puchowe — 3 szt.
2. Kurtki puchowe — 5 szt.
3. Czekany — 2 szt.
4. Młotki — 3 szt.
5. Lina główna 12 mm × 40 m — 2 szt.
6. Lina pomocnicza 6 mm × 40 m — 1 szt.
7. Repsznur 6 mm — 15 m.
8. Karabinki tytanowe (standardowe) — 10 szt.
9. Karabinki stalowe WCSPS — 15 szt.
10. Płaszcze instruktorskie — 4 szt.
11. Palnik "Dwel'" — 1 szt.
12. Kociołek (opakowanie palnika) — 1 szt.
13. Haki lodowe — 2 szt.
14. Haki skalne tytanowe różne — 16 szt.
15. Okulary przeciwsłoneczne — 5 szt.
16. Latarki — 2 szt.
17. Drabinki 1-stopniowe — 2 szt.
18. Drabinki 2-stopniowe — 1 szt.
19. Buty typu "wibram" — 2 pary
20. Trzykoturniki — 3 pary
21. Galosze — 3 pary
22. Raki — 1 para
23. Pasy asekuracyjne — 5 sztuk
24. Pasy specjalne — 3 sztuki
25. Rękawice brezentowe — 5 par
26. Kaski ochronne — 5 sztuk
27. Butla z benzyną 2 l — 1 szt.
28. Radiostacja UKF "Witalka" — 1 szt.
29. Apteczka — 1 szt. Łączna waga: 44 kg. Ponadto każdy uczestnik był ubrany w wełniane getry, sweter, koszulkę, spodnie 3/4 i miał po dwie pary zapasowych skarpet.

Wszystkie próbki niestandardowego sprzętu są już od kilku lat używane przez członków grupy i nie są dla nich nowością. Na wszystkie rodzaje tego sprzętu posiadamy protokoły testów wytrzymałościowych. Wyniki testów znacznie przekraczają ustalone normy wytrzymałościowe, określone w liście metodycznym Federacji Alpinizmu ZSRR z 1970 r.

Plama — 15 m, o nachyleniu 50°. Dalej w lewo na wierzchołek żandarma po płycie i mocnej ścianie skalnej — 25 m, 80°. Skały 4B, 5A kategoria trudności. (Ekr.)

Odcinek R12–R13. Z wierzchołka żandarma dół 25 m, na przełęcz pod żandarmem "Ostry". Dół w dolnej części ujemny z wahadłem dla wyjścia na przełęcz 3–4 m. Na przełęczy ostry odłamek płyty, który pomaga wykonać wahadło (przytrzymać się ręką). Pozostawiono pętlę zjazdową i trzy haki.

Odcinek R13–R14. Wspinaczka na żandarm "Ostry" prosto w czoło po dwóch szczelinach w kierunku wyraźnie zaznaczonego odłamka. Trudna wspinaczka 30 m. Wyjście na grań poniżej wierzchołka żandarma 5 m. w prawo. (3 kr.)

Odcinek R14–R15. Bardzo ostre żebro z trzema "Piórami" 35 m. wyprowadza na żandarm — "Pióro", stromo urywające się na przełęcz. Na przełęcz można zjechać dwoma ścieżkami:

1. Ujemny zjazd z wierzchołka ostrego "Pióra" (15 m).
2. Dwa sportowe zjazdy w lewo od ostrego "Pióra" po 7–8 m, dalej w prawo w górę po wąskiej półce na przełęcz. Przełęcz śnieżna, wyraźnie zaznaczona, dobrze widoczna z obozu na lodowcu Lewinskoj (pozostawiono 2 pętle).

Odcinek R15–R16. Od przełęczy prosto w górę ściana 40 m. Skały dość mocne, trwałe. Droga po szczelinie w kierunku zęba i dalej w lewo w górę po gładkich skałach — wyjście na wierzchołek żandarma (2 kr.)

Odcinek R16–R17. Zjazd 5 m i ruch po żebru pod "Rozłupany" żandarm. Wspinaczka po wewnętrznym narożniku z gładkimi ścianami. Wewnątrz stromego narożnika — korek z dużych bloków skalnych. Wyjście przez korek po wewnętrznym narożniku na pojedynczy korek w górnej części narożnika. Z korka wyjście na lewą ścianę po szczelinie 5–6 m w górę — bardzo trudna wspinaczka. (2 kr.)

Odcinek R17–R18. Ruch po żebru w kierunku okrągłego żandarma, obejście żandarma w lewo po półce i wyjście w górę na grań.

Odcinek R18–R19. Ruch po żebru pod wieżę wierzchołkową. Żebro stanowi 8 żandarmów po 10–15 m wysokości (wszystkie żandarmy są przejściowe wprost). Średnie nachylenie żebra 40–45°. Niżej grani 10 m w lewo idzie wąski, stromy żleb kamieniołomny typu "Komin", również wyprowadzający pod wieżę wierzchołkową. Ruch po żlebie jest kamieniołomny. Z prawej strony od żebra dwa śnieżniki po 30 m, po których można dokonać obejścia 6 i 7 żandarmów. (4 kr.)

Odcinek R19–R20. Wieża wierzchołkowa stanowi pionową ścianę 40 m, silnie zniszczonych skał. Miejscami skały stanowią białą mączkę marmurową. Wyjście na wierzchołek z przełęczy:

• najpierw w prawo w górę po niewyraźnie zaznaczonej półce
• następnie w lewo w górę po wewnętrznym narożniku pod ściankę z przewieszonym okapem z płyty (2 m)
• i dalej prosto w górę 7 m na środkową część wierzchołka Korony. (2 kr.)

Czas R15–R20

Zjazd z wierzchołka po stromym, kamieniołomie na śnieżne plateau — 60 m. Dalej w lewo po drodze w obejście wierzchołka 2 sportowe zjazdy po 40 m po krawędzi lodu i skał. Wyjście w osypiskowy żleb i dalej w dół po osypiskach do koryta rzeki Ak-Su, wypływającej z lodowca Lewinskoj, a następnie w górę do obozu szturmowego na plateau lodowca Lewinskoj. Do obozu szturmowego grupa dotarła o 17:45. Następnego dnia (16 sierpnia) grupa zeszła do obozu bazowego na polanie Koshdeba.

Mapa-schemat trasy.

Legenda:

• • • • • • Trasa podejścia od polany Koshdeba • • • • • • Trasa wspinaczki na szczyt Korona ~ ~ ~ ~ ~ ~ Lodowce
• • • • • • Plateau lodowca Lewinskoj
• • • • • • Rzeka Kok-Su od polany Koshdeba ^ Północ

Żandarm "Plama", odc. R12. Czerwona plama. Płyta. Wewnętrzny narożnik. Żandarm "Ostry", odc. R14.

Widoczne odcinki trasy. Niewidoczne odcinki. Tur kontrolny. Zjazd. szczyt Korona 4500 m.