Przejdź do treści

Bez tytułu

Sprawozdanie

  • ze mistrzostw alpinistycznych baz sportowych i KSP Wszechzwiązkowej Rady WDFSO związków zawodowych w alpinizmie 1988 r.
  • na szczyt Ak-Su Ser. (5217 m)
  • przez centrum północnej ściany, wariant drogi Popowa
    1. przejście
  • zespół AŚB "Dombar"
  • trener zespołu — Griszczenko Walentin Anatolijewicz
  • kier. zespołu — Czapliński Igor Orestowicz img-0.jpeg

Adresy

  • DUŚB "Dombar" — 357191, Kraj Stawropolski, p/o Dombar.
  • Griszczenko W.A. — 252006, Kijów, ul. Gorkiego, d. 693, kw. 6.
  • Czapliński I.O. — 252091, Kijów, ul. Wierbickiego, d. 10, kw. 82.

Wysokości zaznaczone w raporcie określono na podstawie raportu z drogi Popowa, a także wizualnie.

Działania taktyczne zespołu

9 września 1988 r. zespół rozpoczął pracę na trasie, do 15:00 podeszli pod duży występ skalny (odc. R6–R7). Zaczął padać drobny deszcz. Rozciągnęli platformę pod przewieszonymi skałami na prawo od pionowej szczeliny. O 18:00 ze skał lunął na nas prawdziwy wodospad. W ciągu pół godziny wszyscy przemokli do nitki, dlatego zeszli w dół na morenę, pozostawiając liny.

10 lipca nadal padał drobny deszcz, dlatego nie wyszli na drogę.

11 lipca o 6:00 rozpoczęli wspinaczkę po linach, pod występy skalne dotarli o 9:00. Skały były mokre, z przewieszeń ciekło, co utrudniało pracę pierwszego. O 16:00 rozbili biwak (odc. R12–R13) na pionowej ścianie na prawo od pionowej szczeliny. Rozciągnęli platformę, od 18:00 padał deszcz.

12 lipca rozpoczęli pracę o 8:00, teren bardzo trudny, mokre skały przeplatają się z lodem naciekowym, trzeba się wspinać w rakach. Na wszystkich punktach wbijamy hak szlamowy. O 17:00 wyszli na niewielką półkę o szerokości 1 m (odc. R18–R19). To jedno z niewielu bezpiecznych miejsc na trasie. Nocują siedząc na półce. W dalszej części nie będziemy używać platformy, dlatego ją zostawiamy.

13 lipca opracowali drogę na odcinkach R19–R25. Cały dzień padał śnieg ziarnisty.

14 lipca przeszli po linach 120 m i powrócili, ponieważ cały czas znajdowali się w lawinie ze śniegu pyłkowego.

15 lipca pogoda nie poprawiła się, udało im się przetworzyć 40 m ściany i umocnić się na początku lodowego żlebu.

16 lipca najpierw po linach, a następnie lodowym żlebem (odc. R26–R32) podeszli pod pionową ścianę (4710 m). W lodzie wyrąbali stanowiska dla siedzącej nocy.

17 lipca pokonali jeden z najtrudniejszych odcinków trasy — kaskadę występów skalnych. Trzeba było dużo korzystać ze skyhooków, różnych konstrukcji haków. Nocleg zwisający w niecce pod przewieszonymi skałami.

18 lipca przeszli całkiem niewiele i na grani rozbili biwak. To był pierwszy dobry nocleg. Rano było bardzo zimno, silny wiatr, dlatego ruszyli dopiero o 10:00.

19 lipca o 16:00 byli na wierzchołku i natychmiast rozpoczęli zjazd w dół.

20 lipca o 20:00 zeszli do bazy.

Odchylenia od planu taktycznego związane były ze złą pogodą, ponieważ musieli czekać dwa dni na poprawę pogody. Ponieważ droga jest dobrze ostrzeliwana lodem i kamieniami (odc. R0–R28) pracować można do 15:00.

Łączność utrzymywali za pomocą "Witalki" z obserwatorami na morenie pod Ak-Su.

Razem: 76 h225/76193/60124/518/18
123456789
6 h R47–R482523--img-1.jpeg 5217 mIV1005
R46–R471210--img-2.jpegIV20060
R45–R4685--img-3.jpegIV10070
6 h R44–R45167111/1img-4.jpegV8070
R43–R448211/1V4075
R42–R43855-V6070
12 h R41–R4268/3231/27103/3VI А41095
R40–R4115/155/5-1/1VI А33590
R39–R4010/65/5-1/1VI А32595
R38–R396/14/4--VI А42085
R37–R382/23/3--VI А4595
R36–R376/44/4--V А34075
R35–R367/14/4--V А44070
R34–R358/26/24-VI А34080
R33–R346/24/4-1/1VI А42575
12 h R32–R3313/218/1150/56/6VI А34070
R31–R325/25/1101/1VI А32580
R30–R314/45-2/2VI А43085
R29–R303/25/14-VI А43085
R28–R295/25/1101/1VI А43585
R27–R28-2/231/1VI8080
4 h R26–R27-4/452/2VI А42095
8 h R25–R26-3/25/1-VI А44080
R24–R25-27/1-VI А13085
R23–R24318/21/1VI А310100
R22–R234/15/1--V А13080
R21–R2211/212-VI4070
R20–R21655-V4060
8 h R19–R20--101/1V8070
R18–R1941/1036/5271/1V2560
R17–R187855-V4065
R16–R177/55/36-VI А23570
R15–R165/22/131/1VI А13075
R14–R15555-VI А23585
R13–R1414/385-V+7580
R12–R139/410/4-1/1VI А15585
R11–R123/32/2--VI А4595
R10–R118/22--V А13585
R9–R106/13--V А13585
R8–R95/51/1-1/1VI А46100
R7–R846/1--VI А12085
10 h R6–R741/1134/131/1VI А33085
R5–R65/23/1--VI А23085
R4–R57/23--VI А13585
R3–R488--V3565
R2–R348--V3570
R1–R2510--V4060
R0–R12-3-img-6.jpeg img-7.jpeg img-8.jpegIV8050
MI:2000
img-9.jpeg img-10.jpeg

Schemat trasy w symbolach VIAA

Opis trasy po odcinkach

R0–R1: pokonanie bergschrunda przez jego lewą część.

R1–R2: przemieszczanie się wzdłuż prawej strony żlebu po skałach w górę, występują luźne kamienie.

R2–R3: wyjście na prawą stronę żlebu.

R3–R4: przecięcie żlebu od prawej do lewej, asekuracja hakowa na wysepkach skalnych.

R4–R5: przemieszczanie się w kierunku pionowej szczeliny, po prawej czerwonawy występ skalny.

R5–R6: pionowe płyty, cieknie woda.

R6–R8: wspinaczka przez szczelinę w kierunku skalnego występu.

R8–R9: występ skalny jest pokonywany prosto, asekuracja za pomocą haków szlamowych.

R9–R12: przemieszczanie się wzdłuż szczeliny, wiele luźnych kamieni.

R12–R14: komin-żleb, ścianki są wygładzone, występują odcinki do 15 m z lodem naciekowym, pierwszy wspina się w rakach za pomocą ice-axe i młotka lodowego.

R14–R15: stroma ściana ze szczeliną wypełnioną lodem.

R15–R19: komin wypełniony lodem naciekowym, występują wytałe luźne kamienie.

R19–R20: komin z lodem, dobrze wchodzą śruby lodowe, trzymać się prawej strony.

R20–R22: płyty, drobne szczeliny, wszystko wypełnione jest lodem o grubości 2–5 cm.

R22–R23: szczelina z ograniczoną ilością chwytów, wypełniona lodem.

R23–R24: występ skalny utworzony przez odłamek, można korzystać z friendów, закладок.

R24–R26: płyty, mało chwytów, w szczelinach lód.

R26–R27: występ skalny jest pokonywany od lewej do prawej, pod występem lodowy grzyb.

R27–R28: lodowy żleb przebiega po środku, tam lód jest grubszy.

R28–R33: lodowe ścianki, dużo wytałych skał, trzymać się prawej strony.

R33–R36: wewnętrzny kąt, na prawo pionowa ścianka, pod nią można wyrąbać stanowiska dla siedzącej nocy; poruszać się płytą od prawej do lewej; pośrodku płyty wbity hak szlamowy.

R37–R42: system występów skalnych jest pokonywany za pomocą ITO, na prawo wewnętrzny kąt wypełniony lodem. Uważamy, że wspinanie się po nim będzie trudniejsze.

R42–R43: pod występem trudny trawers od lewej do prawej na długości 5 m, potem wewnętrzny kąt z lodem o grubości 10–20 cm, dużo występów skalnych, wmarznięte kamienie.

R43–R44: bardzo stromy grzebień z wysepkami skalnymi.

R44–R45: trawers w prawo w kierunku wewnętrznego kąta, lód i skały, luźne kamienie.

R45–R48: z półki na grani logiczny trawers od prawej do lewej, trzymać się lewej strony grani. W wielu miejscach są dobre miejsca na nocleg. img-11.jpeg

img-12.jpeg img-13.jpeg

Zdjęcie №1. Aparat fotograficzny "Zenit E". Przejście po linach na odcinku R13–R14, 12 lipca 1988 r. img-14.jpeg

Zdjęcie №2. Aparat fotograficzny "Zenit E". Przejście po linach na odcinku R24–R26, 16 lipca 1988 r.

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz