Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — techniczna.
2. Rejon wejścia — Pamiro-Ałaj, dolina AKSU.
3. Szczyt, jego wysokość, marszruta — pik Admirałtiec, 5090 m, przez NE kontrfors grzbietu E.
4. Kategoria trudności — 5B (przypuszczalna).
5. Charakterystyka marszruty — kombinowana (skalno-lodowa). Różnica wysokości — 650 m. Długość — 870 m. Długość odcinków 5 kat. tr. — 280 m. 6 kat. tr. — 85 m. Średnie nachylenie — 60°.
6. Zastosowane haki dla asekuracji: skalne — 62, lodowe — 21, śrubowe — 0, użyto elementów zaklinowanych — 49.
7. Ilość godzin marszu — 25 godz.
8. Ilość biwaków na marszrucie i ich charakterystyka: 2 leżąc, na półce skalnej.
9. Nazwisko, imię, patronimicze kierownika, uczestników i ich kwalifikacje: kierownik — Korolow Anatolij Michajłowicz, KMS; uczestnicy — Bojko Walentin Władimirowicz, 1-spr. razrjad; Jerokhin Oleg Walerjewicz, 1-spr. razrjad; Rozenberg Walerij Wasiljewicz, 1-spr. razrjad.
10. Trener drużyny — Korolow Anatolij Michajłowicz.
11. Data wyjścia na marszrutę i powrotu: wyjście na marszrutę — 18 sierpnia 1983 r., powrót — 20 sierpnia 1983 r.

Schemat UIAA marszruty na pik Admirałtiec przez NE kontrfors grzbietu E (Arkusz 1 i Arkusz 2)

Wnioski

Pik 5090 (przypuszczalny «Admirałtiec») jest jednym z najbardziej interesujących obiektów wspinaczkowych w dolinie «AK-SU». Marszruta wymaga zastosowania różnorodnych technik wspinaczkowych. Na marszrucie niezbędne są śruby lodowe, przeznaczone do twardego lodu, «ice-fifi», różnorodne elementy zaklinowane, twarde haki skalne.

Obiektywnie niebezpieczne są odcinki R2, wskazane jest ich przejście wczesnym rankiem. Na pozostałej części marszruty skały są mocne, lód twardy.

Porównując z takimi marszrutami, jak «Wolna Hiszpania» NW grań, «Szchelda» 3 Zach. przez środek trójkąta S.St., pik Szczurowskiego, marszruty Abałakowa i Slenzaka, grupa uważa marszrutę za odpowiadającą 5B kat. tr.

Protokół

Protokół wejścia na pik 5090 «Admirałtiec» przez NE kontrfors grzbietu E, 5B kat. tr., dokonanego 20 sierpnia 1983 r. przez grupę «Odeskich zbiorów» a/obozu «Ałaj».

Obecni: Orobiej I.A. — 1 wypuszczający, Korolow A.M. — kierownik.

Uczestnicy:

• BOJKO W.W.
• JEROKHIN O.W.
• ROZENBERG W.W.

Korolow A.M. (kier.): W procesie przygotowań uczestnicy wejścia dokonali wspólnych wejść: 3B–5B kat. tr. Wykazali dobrą formę fizyczną i przygotowanie techniczne. Obiekt wspinaczkowy — pik 5090 «Admirałtiec» — wybrali już na miejscu. 17 sierpnia 1983 r. wyszli na podejście. Przenocowali w godzinie drogi od początku żebrowo-lodowego.

18 sierpnia 1983 r.:

• O 5:00 wyszli na marszrutę.
• Po lodzie szli w parach: Jerokhin — Korolow, Rozenberg — Bojko.
• Następnie Jerokhin pracował jako pierwszy, Rozenberg — ostatni.
• O 15:00 znaleźli dogodne stanowisko. Jerokhin — Korolow obrobili jeszcze dwie liny i zeszli na biwak.

19 sierpnia 1983 r.:

• Wyszli o 8:00.
• Jerokhin i Rozenberg pracowali odpowiednio jako pierwszy i ostatni.
• Jedną ze skomplikowanych lin przeszedł Bojko.
• O 19:20 wyszli na grzbiet E i rozbili biwak.

20 sierpnia 1983 r.:

• Wyszli o 8:00.
• O 11:30 byli na wierzchołku.
• Zdjęli kartę pierwowspinaczy Leningradzkiego zbiorku.
• O 12:00 rozpoczęli schodzenie według śladu pierwowspinaczy.
• Zorganizowali 2 dulpia.
• O 17:00 byli na lodowcu w dolinie «KARA-SU».
• O 20:00 byli w a/l «Ałaj».

Marszruta w pełni odpowiada 5B kat. tr., jest kombinowana. Wymaga dobrej formy fizycznej, technicznego i taktycznego przygotowania wspinaczy, bardzo różnorodnego sprzętu. Dobrze sprawdzają się elementy zaklinowane i haki o szerokim profilu. Marszruta jest mało kamieniobrzmiąca, logiczna i bardzo ciekawa.

O uczestnikach:

• Jerokhin — pokazał wyśmienite przygotowanie techniczne, pracując pewnie jako pierwszy. Dobrze «widzi» marszrutę, jest technicznie kompetentny. W pełni przygotowany do wejść 5B kat. tr., zarówno jako uczestnik, jak i kierownik.
• Bojko — wyśmienicie przygotowany fizycznie i technicznie. Na marszrucie przeszedł skomplikowaną linę. Dobry towarzysz. Aktywny na biwaku. Przygotowany do wejść 5B kat. tr.
• Rozenberg: całą marszrutę przepracował jako ostatni, utrzymywał łączność radiową i fotografował. Haki, liny i karabinki zawsze na czas trafiały do pracy «pierwszego». Wyśmienicie przygotowany technicznie i fizycznie, taktycznie kompetentny, dobrze dał sobie radę z obowiązkami «zavkhoza».

Grupa pracowała harmonijnie, szybko.

Rozenberg:

• Wspinanie się podobało.
• Marszruta ciekawa.
• Na całej swojej długości wymaga pełnego poświęcenia.
• Biwaki wygodne i bezpieczne.

W pierwszym dniu można było przenocować na 3 lince wyżej, ale do tego trzeba było przejść śnieżny nawisu. Korolow zdecydował się przejść go rano, «w chłodzie». Bardzo słuszna decyzja, ponieważ ten «nawis» wieczorem zawalił się. U kierownika widać duże wieloletnie doświadczenie. Podczas schodzenia odnalazł wszystkie «pętle» pierwowspinaczy. W grupie panował «zdrowy» klimat pracy.

Bojko: Marszruta logiczna, ciekawa. Dla mnie to pierwsze wejście 5B kat. tr. Marszruta znacznie trudniejsza od poprzednio przebytych przeze mnie. Grupa pracowała harmonijnie. Bardzo spodobał mi się styl kierowania Korolowa. Do uczestników nie mam żadnych uwag. Haki i elementy zaklinowane były używane w ilościach niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa.

Jerokhin: Marszruta ciekawa. Miejscami dość napięta. Szczególne trudności sprawiły odcinki oblodzonych skał. Grupa pracowała wyśmienicie. Marszruta odpowiada 5B kat. tr., kombinowana.

Orobiej: Wspinanie zostało dokonane w dobrym stylu. Środki bezpieczeństwa były zachowane na całej długości marszruty.

Kierownictwo i udział zaliczyć.