PASZPORT
- Klasa skalna
- Pamiro-Ałaj. Góry Fannskie. Dolina Imatu.
- Szczyt "Patrusza".
- Proponowana 1B kat. sł. Pierwsze wejście.
- Różnica wysokości 200 m. Długość odcinków 2 kat. sł. – 150 m 1 kat. sł. – 400 m
- Haczyki nie zostały użyte.
- Godzin marszu – 2,5 h
- Skład grupy: Bajkowski J.W., Gupałow A.
- Trener: Bajkowski J.W. MS 1-szy sp. roz.
- Wejście wykonano 1 września 1994 r.
- Organizacja: Komitet Sportu Republiki Tadżykistanu. Stowarzyszenie Alpinizmu, Wspinaczki Skałkowej i Podróży Tadżykistanu.
ZDJĘCIE SZCZYTU PATRUSZ (4040 m)
Zdjęcie zrobione z kotła szczytowego Wielkiej Ganzy (od zachodu)

Widok na Patrusza (od północy) Wieża pamięci przyjaciół
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 3-6 | 30 | 70 m | 1 |
| 1 | 6-7 | 45 | 30 m | 2 |
| 1 | 3-6 | 30 | 100 m | 1 |
| 1 | 4-5 | 30 | 50 m | 2 |
| 1 | 3-4 | 30 | 130 m | 1 |
| 1 | 2-3 | 40 | 70 m | 2 |
| 1 | 1-2 | 30 | 100 m | 1 |
SCHEMAT TRASY W SYMBOLACH UIAA
| Nr odcinka | Nachylenie | Długość | Stopień trudności |
|---|---|---|---|
| R8–R9 | 40° | 10 m | 2 |
| R7–R8 | 30° | 70 m | 1 |
| R6–R7 | 45° | 30 m | 2 |
| R5–R6 | 30° | 100 m | 1 |
| R4–R5 | 30° | 50 m | 2 |
| R3–R4 | 30° | 130 m | 1 |
| R2–R3 | 40° | 70 m | 2 |
| R1–R2 | 30° | 100 m | 1 |
OPIS TRASY NA POSZCZEGÓLNYCH ODCINKACH
Cała trasa jest dobrze widoczna z kotła szczytowego Patrusza, Wieży Pamięci przyjaciół. Podejście do początku trasy z pasterskich letnisk zajmuje 2–2,5 h. Z kotła poruszać się w kierunku przełęczy Bułgarskiej i nie dochodząc do niej 300 m, iść do przełączki między szczytem Natuszem a potężnym żandarmem na przełęczy.
Z przełączki:
- W lewo do góry wzdłuż grani po stromym usypisku 100 m aż do skalnego pasa.
- Wewnętrznym kątem 70 m wyjść na grań biegnącą w lewo.
- Iść 130 m półkami i wzdłuż grani, wyjść na ramię szczytu Patrusza.
Z niego ładna panorama całego rejonu Imatu.
Z ramienia:
- Iść w kierunku szczytu i zejść skalnym pasem na przełączkę.
Z przełączki w kierunku szczytu 100 m do góry aż do skalnego bastionu. Serią półek i ścianek 30 m wyjść na bastion. Dalej wzdłuż grani do szczytu 80 m.
W sumie szczyt reprezentuje górę stołową, otoczoną potężnymi skałami. Najłatwiejszą opcją wejścia jest opisana przez nas trasa. Z północy i wschodu możliwe są warianty przejścia tras 2–4 kat. sł. Należy jednak brać pod uwagę dość wysokie zagrożenie spadającymi kamieniami na skalnych odcinkach.
Przejście wykonane przez dwójkę jest logiczne i bezpieczne. Podczas schodzenia należy zwrócić uwagę na możliwość zejścia na strome skały, gdyż z ramienia słabo widać przełęcz. Dlatego z ramienia należy poruszać się dokładnie ścieżką wejścia.
Wejście zajmuje 2–2,5 h.





Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz