PASPOR WYPRAWY

1. Klasa wyprawy — skalna
2. Rejon wyprawy, grzbiet — rejon Arga
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — pik Gierojew Kurskoj bitwy (około) 4110 m przez NW grań.
4. Proponowana kategoria trudności — 3Б
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 610 m długość odcinków III–IV kat. tr. — 300 m o średnim nachyleniu 62° średnie nachylenie 41°
6. Zastosowano haki i użyto elementów skalnych do asekuracji 22 do tworzenia sztucznych punktów podparcia 2
7. Liczba godzin marszu 8,5
8. Liczba noclegów brak.
9. Skład grupy: Kudriawcew Walentin Aleksandrowicz KMS — kierownik Aszyrow Oleg Beniedzianowicz 1–sza kat. — uczestnik Fursow Walerij Aleksandrowicz 1–sza kat. — "—" Salikow Anatolij Iwanowicz 2–ga kat. — "—"
10. Trener drużyny Kudriawcew Walentin Aleksandrowicz — KMS instruktor-metodyk I kategorii
11. Data wyjścia na trasę i powrotu 13 lipca 1984 r.

www.alpfederation.ru ↗

www.alpfederation.ru ↗

Szczyt pik Gierojew Kurskoj bitwy (4100) znajduje się w górach Fannskich w odnodze, odchodzącej od wierzchołka Argi, oddzielony jest rumowiskami od wierzchołków Arg i Żinotar. Punktem wyjściowym do wspinaczki jest tymczasowy obóz na polach "Tэpa", położony u zbiegu rzek Kaznok i Achbasoj w odległości 4–4,5 godz. marszu od osiedla Sarytag.

W godz. marszu od polany "Tэpa" znajdują się dogodne miejsca u rzeki Achbasoj.

Od nich do początku trasy — 40–50 min marszu po rumowisku, wznoszącym się pomiędzy wierzchołkiem Żinotar i pikiem Gierojew Kurskoj bitwy.

Rozpoznanie trasy

Rozpoznanie i oględziny trasy przeprowadzono w trakcie odbywania wspinaczki sportowej na pobliskie wierzchołki podczas pobytu w filii obozu alpinistycznego "Warzob" na podstawie kolektywnej przepustki.

Przygotowania do wspinaczki

Przygotowania do wspinaczki obejmowały przygotowania przedobozowe kandydatów na kolektywną przepustkę i bezpośrednie przygotowania w górach w trakcie wykonywania normatywnych wspinaczki na 1–szą kat. Uczestnicy wspinaczki w ciągu poprzedzającego miesiąca wykonali po 9–11 wspinaczki w rejonie Argi, z których 6 wspinaczki przebiegały trasami 4A–5A kat. tr.

Wykonane wspinaczki:

• w. Arg przez NW grań, 5A kat. tr. — wykonane przez grupę w ciągu 10 godz.;
• w. Sacharnaja golowa przez NE grzbiet — wykonane w ciągu 9 godz.

Świadczy to o dobrej formie sportowej i dobrej koordynacji uczestników.

Wyposażenie, produkty żywnościowe i apteczka dobierane były z uwzględnieniem trasy 4A–4Б kat. tr.

Taktyka przeprowadzenia wspinaczki

Plan taktyczny przewidywał:

• podejście pod trasę i szczegółowe oględziny drogi grupy 12 lipca 1984 r.;
• wyjście na trasę i zejście do obozu 13 lipca 1984 r.

Planowano indywidualną pracę par bez organizowania poręczowania. W razie konieczności, dla wyboru optymalnej drogi, przewidywano marsz par równoległymi trasami.

Tabela podstawowych charakterystyk trasy wspinaczki na pik Gierojew Kurskoj bitwy przez północno-zachodnią grań 12–13 lipca 1984 r.

Długość trasy — 905 m. Różnica wysokości — 610 m. Średnie nachylenie trasy — 41°. Średnie nachylenie kluczowych odcinków — 62° przy długości 300 m. Długość odcinków IV kat. tr. — 85 m, III kat. tr. — 215 m. Czas wchodzenia na wierzchołek — 8,5 godz. Tabela 1

Tabela 1. Charakterystyki odcinków trasy

Fot. 7. Odcinek R13–R15. Wierzchołek.

Schemat UIJA

Odcinek R4–R8. Ze szczeliny wyjście na nachyloną półkę, po której wspinaczka w górę-w prawo z wyjściem do krawędzi ściany NW grani. Miejsc dla organizacji pośredniej asekuracji niewiele. Z krawędzi ściany wspinaczka po zastawionej ścianie z mikrouchwytami w początek szczeliny-komina, wychodzącej spod karnisza ściany NW grani. Po szczelinie-kominie z dobrymi uchwytami wspinaczka w górę i dalej ukośny trawers w prawo po ścianie z małymi, zniszczonymi półkami, wyjście na NW grań. Dalsza droga do wierzchołka prowadzi granią. Pierwszy punkt kontrolny znajduje się na szerokiej półce-platformie, położonej na prawej stronie NW grani. Z dołu ta półka nie jest widoczna. Wspinaczka do pierwszego punktu kontrolnego od obozu zajmuje ok. 2,5 godz.

Odcinek R8–R10. Droga prowadzi granią z prostymi skałami, na których znajdują się krótkie, 2–4 m, odcinki skał średniej trudności. Granią 80–90 m do szerokiej półki, położonej na prawej stronie grani pod 120–130 m ścianą.

Odcinek R10–R12. Droga prowadzi po prawej stronie grani. Najpierw po trudnych skałach w górę-w prawo do pionowej szczeliny-komina. Miejsc dla organizacji pośrednich punktów podparcia na ścianie mało, w szczelinie dużo miejsc dla dużych elementów skalnych.

Szczelina-komin z niezawodnymi uchwytami w postaci odłamów:

• ze szczeliny-komina w lewo na grań;
• dalej po wewnętrznym kącie z wygodnymi uchwytami;
• wyjście na platformę na grani, na której kończy się 200-metrowy wznos grani.

Odcinek R12–R15. Grań staje się łagodniejsza, przestaje być wyraźnie zaznaczona. Spotyka się niewielkie zaśnieżone i mokre odcinki. W sensie technicznym nie przedstawiają one szczególnych trudności. Długość grani z podejściem — 200 m. Za żandarmem następuje niewielkie obniżenie grani z wyjściem na Wierzchołek, reprezentujący wyraźnie zaznaczony pik.

Zejście z wierzchołka po rumowiskowych półkach w stronę wierzchołka Żinotar — 80 m i dalej 50–60 m trawers w lewo po półkach na rumowiskowe i zaśnieżone stoki, po których — zejście do początku trasy. Zejście zajmuje ok. 1 godz.

Łącznie przebyto 905 m, wbito 8 haków, założono 16 elementów skalnych.

Krótkie wyjaśnienie do tabeli 1.

Od polany "Tэpa" ścieżką przebyć obok w. Arg i podejść do pika Gierojew Kurskoj bitwy. Przez r. Achbasoj można przeprawić się po kamieniach lub śnieżnym moście.

Wspinaczka po wąskim rumowiskowym korycie pomiędzy w. Żinotar i pikiem Gierojew Kurskoj bitwy pod NW grań.

Na rumowisku — przedni duży występ skał z szeroką platformą u góry. Przed nami wisi karnisz końcowej ściany grani, nieco niżej widać początek szerokiej, łagodnej półki, otaczającej prawie cały północny stok pika.

Odcinek R0–R3. W parach trawersujemy stok w lewo po półkach i nieskomplikowanych skałach pod ścianą NW grani. Ściana ma w górnej części niewielki karnisz po lewej stronie, spod którego wychodzi w górę szczelina, zmieniająca się w górnej części w komin. Wyjście do tej szczeliny — po pokonaniu odcinków R0–R5.

Po lewej stronie pod ścianą NW grani:

• po wąskiej szczelinie-kominie, widocznej z dołu jako odłam;
• wyjście w lewo na półkę pod ścianą-stokiem, opadającym z północno-zachodniej grani na północ;
• po półce 10–15 m w lewo.

Odcinek R3–R4. Z półki w górę-w prawo po ścianie do pionowej szczeliny z odłamami po lewej stronie.

Ściana średniej trudności, szczelina ma odcinki trudnego wspinania z pokonaniem zwisających odłamów. Uchwyty w szczelinie są niezawodne.