Wspinaczki
- Klasa wspinaczki: skalna.
- Rejon wspinaczki: pasmo Zarafszan.
- Szczyt, jego wysokość i trasa wspinaczki: Vilnius, 4120 m, pierwsze wejście północno-wschodnią ścianą.
- Przypuszczalna kategoria trudności: 4A.
- Charakterystyka trasy:
- różnica wysokości: 820 m
- średnie nachylenie: 53°
- długość odcinków: R1–R100 m, R2–R160 m, R3–R530 m, R4–R200 m, R5–R200 m.
- Liczba wbitych haków:
- skalnych: 60.
- lodowych (klinczy): 10.
- Liczba godzin marszu: 13.
- Liczba noclegów: nocleg pod ścianą na polanie.
- Nazwisko, imię, patronim lidera i uczestników, ich kwalifikacje sportowe:
- Lider — Filimonow W., 1-szy sp. stopień w alpinizmie.
- Uczestnik — Timofiejew W., 1-szy sp. stopień w alpinizmie, KMS w wspinaczce skałkowej.
- Uczestnik — Chitrikow W., 1-szy sp. stopień w alpinizmie, KMS w wspinaczce skałkowej.
- Uczestnik — Daszko O., 1-szy sp. stopień w alpinizmie.
- Trener drużyny: instruktor, KMS Pietriczenko N.N.
- Data wyjścia na trasę i powrotu: 31.07.1979 r., 6:00, wyjście z noclegów pod ścianą. 20:00, powrót na noclegi.
W 1973 roku przy Jurgiepienis.
Fanskie góry
| Data | Oznaczenie | Średnie nachylenie w stop. | Długość | Charakter reliefu | Trudność | Stan | Warunki pogodowe | Skalne | Lodowe (klincze) | Szlambur. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| I | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 31.07. | R0–R1 | 50 | 20 | komin | 3 | monolit | dobre | 1 | – | – |
| R1–R2 | 70 | 40 | ściana | 5 | monolit | 6 | – | – | ||
| R2–R3 | 40 | 40 | płyty | 3 | monolit | 2 | – | – | ||
| R3–R4 | 45 | 20 | płyty | 3 | monolit | 1 | – | – | ||
| R4–R5 | 50 | 40 | ścianki, półki | 3 | monolit | 2 | – | – | ||
| R5–R6 | 30 | 20 | śnieg | 3 | zbity | ubezp. | przez lodo-rub | |||
| R6–R7 | 80 | 100 | ściana | 5 | monolit | 14 | 1 | – | ||
| R7–R8 | 45 | 80 | płyty | 3 | monolit, zniszczone | 3 | 2 | – | ||
| R8–R9 | 35 | 40 | śnieg | 3 | zbity | ubezp. | przez lodo-rub | |||
| R9–R10 | 60 | 40 | ściana | 4 | monolit, mokro | 4 | 1 | – | ||
| R10–R11 | 75 | 40 | ściana | 5 | monolit | 5 | – | – | ||
| R11–R12 | 40 | 150 | baranie łby | 3 | monolit | 6 | 1 | – | ||
| R12–R13 | 65 | 40 | ściana | 4 | monolit | 5 | – | – | ||
| R13–R14 | 40 | 40 | śnieg | 3 | zbity | ubezp. | przez lodo-rub | |||
| R14–R15 | 40 | 80 | śnieg, skały | 3 | zbity, zniszczony | – | 2 | – | ||
| I | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 31.07. | R15–R16 | 60 | 40 | ścianka | 4 | monolit | dobre | 2 | 1 | – |
| R16–R17 | 90 | 20 | ścianka | 5 | monolit | 4, 1 | – | – | ||
| R17–R18 | 60 | 80 | ściana | 4 | zniszczona | 4 | 2 | – | ||
| godzin marszu | – 13 godz., wyjście na trasę o 6:00, powrót na noclegi o 20:00, zjazd – 1,5 godz. |
Z obozu bazowego na TEPA wejście lewym brzegiem rzeki Ak-Basał pod północno-wschodnią ścianę szczytu Vilnius (2 godz.). Nocleg na zielonej polanie. Po skałach przeprawa na prawy brzeg rzeki Ak-Basał. W lewej części ściany wejście po stożku śnieżnym o nachyleniu 30°, wychodzącym spod dużej czarnej smugi na ścianie. Po zielonej półce w lewo w górę do samotnie stojącego „palca”, ok. 60 m.
Odcinek R0–R1. Po stromym żlebie wejście na „palec” 20 m.
Odcinek R1–R2. Z „palca” prosto w górę po ścianie 40 m. Skały monolitne, mało szczelin na haki. Ruch w galoszach, trudny.
Odcinek R2–R3. Następnie po płytach w lewo w górę 40 m do czarnej smugi z wodą. Pierwszy punkt kontrolny.
Odcinek R3–R4. Prawą stroną strumienia wejście w górę 20 m.
Odcinek R4–R5. Spoza ścianki, gdzie zaczyna się czarna smuga, w lewo w górę po półkach 40 m. Ubezpieczenie poprzeczne. Po zielonej półce w prawo w górę z jednoczesnym ubezpieczeniem do czarnej wybitnej ze ściany skały.
Odcinek R5–R6. Prosto w górę po niezbyt stromym śniegu 20 m do czarnej skały.
Odcinek R6–R7. Po niej prosto w górę 100 m. Wspinaczka bardzo trudna po monolitycznych skałach. W górnej części gzyms obchodzony z lewej strony. Trudna wspinaczka z poprzecznym ubezpieczeniem. Przeważnie haki kombinowane i klincze. Odcinek przechodzi się na podwójnej linie.
Odcinek R7–R8. Prosto w górę po płytach z małymi półeczkami 80 m. Drugi punkt kontrolny — na dużej, dobrze widocznej półce. Możliwy nocleg.
Odcinek R8–R9. Dalej ruch w górę po śniegu, w górnej części — strome wejście pod ścianę.
Odcinek R9–R10. Po ścianie w prawo w górę 40 m po śliskich skałach z małą ilością szczelin. Następnie po półeczkach 20 m podejście pod ściankę z otworem w górnej części.
Odcinek R10–R11. Po ścianie z otworem 40 m w górę. Wspinaczka trudna po monolitycznych skałach z małymi występami. Mało miejsc na haki.
Odcinek R11–R12. Ruch po baranich łbach z ubezpieczeniem zmiennym i jednoczesnym 150 m w lewo w górę do osobnej ścianki.
Odcinek R12–R13. Po ścianie wejście 40 m. Wspinaczka trudna w galoszach aż do stromego śniegu.
Odcinek R13–R14. Ruch po śniegu 40 m. W górnej części w trzech taktach.
Odcinek R14–R15. W lewo w górę w stronę grani 80 m po na przemian skałach i śniegu. Na grani 3-ci punkt kontrolny.
Odcinek R15–R16. Po ściance w jej centralnej części wejście 40 m. Trudna wspinaczka. Następnie 80 m po grani z jednoczesnym i poprzecznym ubezpieczeniem, wykorzystując występy aż do pionowej ścianki.
Odcinek R16–R17. Po pionowej ściance wejście 20 m. Bardzo trudna wspinaczka w galoszach. Haki kombinowane. Następnie 40 m jednoczesny ruch po grani aż do otworu. Dülfer 15 m i dalej z poprzecznym ubezpieczeniem 40 m aż do przedwierzchołkowej ściany.
Odcinek R17–R18. Po ścianie wejście 80 m w górę, w górnej części z małym trawersem w lewo na półki. Mało miejsc na haki. Następnie jednoczesny ruch aż do wierzchołka.
Zjazd na południowy-zachód do przełęczy i po śnieżnym żlebie w stronę wierzchołka Saczarna Głowa. Wejście trasą zajmuje 13 godz., zjazd z wierzchołka do bazy 1,5 godz. Trasa orientacyjnie 4A kat. trud.
Profil trasy 4A. Północno-wschodnia ściana G. Filimonowa, 1979 r.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz