Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: skalny

2. Rejon wejścia: Fany. Pasmo Zarafszan.

3. Szczyt, jego wysokość, droga wejścia: Zierat, 3800 m, północno-wschodnią granią

4. Charakterystyka trasy:

   różnica wysokości — 600 m długość odcinków piątej kategorii trudności — brak średnie nachylenie — 60°

5. Liczba haków wbitych do asekuracji:

   skalnych — 32 lodowych — brak śrub — brak

6. Czas przejścia: pięć–sześć godzin

7. Liczba noclegów i ich charakterystyka — brak

8. Nazwiska kierownika, uczestników i ich kwalifikacje:

   Worotilin W.N. — 1-sza kategoria, kierownik Danszyn B.I. — 1-sza kategoria, uczestnik Pronin A.W. — 1-sza kategoria, uczestnik Sołdatkin W.Z. — 1-sza kategoria, uczestnik

9. Trener drużyny: Arefjewa R.G.

10. Data wyjścia na trasę i powrotu: 22 sierpnia 1978 r.

Krótkie objaśnienie do tabeli

Od osypiskowej półki na początku drogi kierować się w górę — w prawo, do punktu pomiędzy dwiema rudymi przewieszonymi ścianami. Na początku po wewnętrznym kącie i prawej stronie osypiskowego żlebu, następnie przez ścianę wyjść na pochyłą półkę. Wspinaczka średniej trudności (odcinek R0–R1).

Dalej w prawo — w górę pod karnisem po pochyłej półce. Półka ma trzy stopnie. Z pierwszego na drugi stopień wspinać się po wewnętrznym kącie (5 m), z drugiego na trzeci — po ściance z rozpadliną (10 m). Wspinaczka na początku łatwa, stopniowo się komplikuje. Asekuracja hakowa i przez występy. Po 60–70 metrach półka się kończy. Poruszać się po ścianie trawersem w prawo do osypiskowej półki (10 m). Wspinaczka średniej i powyżej średniej trudności (odcinek R1–R2).

Z półki podnosić się 20 m w górę (nieco w lewo), na prawo od przewieszonej ściany, po ściance z poziomym kwarcowym pasmem. Kluczowe miejsce. Wspinaczka powyżej średniej trudności i trudniejsza. Asekuracja hakowa (odcinek R2–R3). W górnej części ściany znajduje się niewielka półka. Od niej poruszać się w górę po niewyraźnie zaznaczonym skalnym odcinku, a następnie prawą stroną osypiskowego żlebu (asekuracja hakowa) na półki położone po prawej stronie (w kierunku marszu) żlebu (odcinek R3–R4). Znajduje się tam kopiec kontrolny.

Charakterystyczny punkt orientacyjny — po lewej stronie, poniżej kopca, długa osypiskowa półka ponad przewieszonymi skałami.

Na półce przy kopcu należy się zebrać całej grupie, ponieważ przy przekraczaniu żlebu schodzą kamienie.

Dalej przekroczyć szeroki osypiskowy żleb (odcinek R4–R5) i podnosić się po ścianie na lewo od wąskiego, krętego żlebu ze strumieniem. Pierwsze 20 m idzie się prosto w górę po żlebie, następnie 30 m po niewyraźnie zaznaczonym grzebieniu na szeroką półkę. Wspinaczka średniej trudności. Skały na początku zniszczone, potem lite. Asekuracja hakowa i przez występy (odcinek R5–R6).

Na półce można skrócić linę. Poruszać się po osypiskowym żlebie, który rozszerza się ku górze. Po 100–150 m żleb skręca w prawo (odcinek R6–R7). Przekroczyć żleb i, poruszając się w tym samym kierunku, po prostych, zniszczonych skałach podnieść się na Północno-Wschodnią grań (odcinek R7–R8).

Od początku drogi do wyjścia na grań 3–4 godziny. Po wyjściu na grań podnosić się po niej w górę. Grań szeroka, skalno-osypiskowa. Ruch jednoczesny na skróconej linie. Niewielkie turnie ominąć po lewej stronie. Do pierwszego dużego turniu (z czerwoną ścianą) — 1 godzina (odcinek R8–R9).

Turni ominąć po lewej stronie po osypiskowym stoku, przekroczyć osypiskowy żleb (odcinek R9–R10) i podnosić się na podejście pod wierzchołek — drugi duży turni po prostych zniszczonych skałach (odcinek R10–R11).

Dalej poruszać się po Północnej grani w kierunku wieży wierzchołkowej — 100 m (odcinek R11–R12).

Na wierzchołek wchodzić po wewnętrznym kącie z lewej strony. Wspinaczka średniej trudności. 15 m. Asekuracja hakowa (odcinek R12–R13).

Zejsć według drogi 2A kategorii trudności. Po osypiskowych żlebach i półkach na przełęcz między Zieratem a Aurondagiem. Dalej po drobnym osypisku do lodowca. Lodowy próg ominąć z lewej strony po „baranich łbach”, gdzie zorganizować zjazd na 20 m.