Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — skalna.
2. Rejon wejścia, grzbiet — Fanske góry, grzbiet Zarafszanski.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia: szczyt DIAMAR GŁÓWNY (4000 m) środkiem północno-wschodniej ściany, 3 przejście trasy.
4. Proponowana kategoria trudności: — 5B.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 750 m. długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 560 m. średnie nachylenie całej trasy — 65 st. średnie nachylenie części ściennej — 75 st.
6. Zakotwione haki: skalne — 91. w tym do stworzenia p.p. — 4. śrubowe — 1. lodowe — 0.
7. Liczba godzin marszu — 16.
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: jeden nocleg — na grani, wygodny, bezpieczny.
9. Nazwiska i imiona uczestników oraz ich kwalifikacje: Babesko W.P. — KMS, Waliulin Z.A. — KMS.
10. Trener drużyny: Mumdzhi T.M., MS ZSRR, instruktor-metodyk 1 kat.
11. Data wyjścia na trasę i powrotu: wyjście na trasę — 3 września 1980 r., powrót — 4 września 1980 r.

Profil trasy

Na szczyt Diamar Główny środkiem północno-wschodniej ściany. Od obozu alpinistycznego „Artucz” w górę przez dolinę Zierat do jeziora Czukurak, 30 min. Następnie w prawo w górę w kierunku boczną doliną, prowadzącą ku przełęczy Zurmecz.

Od jeziora Czukurak do podstawy przełęczy Zurmecz droga zajmuje 1,5–2 godziny. Tu miejsce na biwak. Jest woda, drzewo.

Od biwaku w górę najpierw przez duży kamienisty żleb, następnie przez niezbyt stromy, zniszczony skalny grzbiet ku podstawie centralnej części północno-wschodniej ściany, 45 min.

Dobrym punktem orientacyjnym trasy jest duży wewnętrzny kąt w górnej części ściany ze stromą prawą ścianą-„lustrem”, dobrze widoczną z dołu i z daleka. Linia pionowa poprowadzona w dół od tego kąta, dokładnie wskazuje początek trasy.

Krótki opis do tabeli

Większa część trasy wiedzie przez centralny skalny bastion północno-wschodniej ściany.

Przez zniszczony grzbiet w górę, następnie w prawo do niedużej skalnej ścianki z wewnętrznym kątem. Wewnętrznym kątem w górę, w prawo przez zniszczone skały — wyjście do dużego trójkątnego zagłębienia u podstawy stromej ściany. Następnie w prawo w górę przez duży kąt wewnętrzny, dalej kominem do niedużego skalnego półki (odcinki R0–R3). Tu usytuowany jest 1 punkt kontrolny.

Najpierw w górę w prawo kominem, następnie pionowo w górę przez stromy skalny filar. Od jego wierzchołka w górę przez jednolitą skalną ścianę trójkątnego kształtu. Następnie w lewo w górę przez zniszczone skały, potem skalnym grzbietem wychodzimy na niedużą poziomą, kamienistą półkę. Z lewej i prawej strony znajdują się duże skalne żleby-rynny. W prawo w górę przez ścianę o urozmaiconym reliefie do dużej zaśnieżonej półki-tarasy (odcinki R3–R7). Tu 2 punkt kontrolny.

W górę przez stromy grzbiet ku podstawie stromej, zniszczonej ściany, przeciętej dwoma pionowymi kominami. Lewym kominem pionowo w górę, dalej stromym monolitycznym grzbietem, następnie wewnętrznym kątem ku podstawie dużej, przewieszonej ściany białego koloru. W prawo w górę przez ścianę, następnie wewnętrznym kątem pod duży żółty gzyms. Gzyms jest pokonany z prawej strony przez szczelinę z wyjściem na dużą skalną półkę (odcinki R7–R12).

W lewo przez półkę do dużego pionowego komina, wyprowadzającego na przedwierzchołkowy grzbiet (odcinki R12–R14).

Przez niezbyt trudny, kamienisty grzbiet — wyjście na wierzchołek. Zejście z wierzchołka do lodowca Saryszach i dalej ścieżką do a/l „Artucz”.

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK TRASY