Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — techniczna.

2. Rejon wejścia — Góry Faneńskie, pasmo Zarafszanski.

3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia — w. Aurandag, 4573 m, środkiem północno-zachodniej ściany.

4. Proponowana kategoria trudności — 5B.

5. Charakterystyka trasy:

przewyższenie — 1123 m, długość odcinków 5–6 kat. trudności — 1185 m, średnie nachylenie — 65°.

6. Wbite haki (do asekuracji i tworzenia punktów zaczepienia):

skalne — 143, lodowe — — , śrubowe — — .

7. Liczba godzin marszu — 30.

8. Liczba noclegów i ich charakterystyka:

9. nocleg — zadowalający (na półkach pośród rumoszu, półleżąc, we dwoje).

10. nocleg — dobry (ustawiony namiot).

11. Nazwisko, imię i inicjał lidera, uczestników i ich kwalifikacje:

Mumdzhi Timur Memetowicz, KMS — lider, Ponomariow Walerij Aleksiejewicz, KMS — uczestnik, Smirnow Gennadij Konstantinowicz, 1-szy sp. razriad — uczestnik, Gornostaew Władimir Wasiljewicz, 1-szy sp. razriad — uczestnik.

10. Imię i inicjał trenera drużyny — Mumdzhi Timur Memetowicz.

11. Data wyjścia na trasę i powrotu:

wyjście na trasę — 15 sierpnia 1977 r. powrót — 17 sierpnia 1977 r.

W. Aurandag

— trasa środkiem północno-zachodniej ściany. — trasa północno-zachodnim żebrem zachodniego grzebietu, 5B kat. trudności. — trasa z przełęczy Meżoziarnij (po zachodnim grzebiecie), 4B kat. trudności. — trasa północnym grzebietem, 3B kat. trudności.

W. Aurandag Trasa środkiem północno-zachodniej ściany. Zdjęcie wykonane teleobiektywem z biwaku nad jez. Aurandag.

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK TRASY

Krótkie wyjaśnienia do tabeli

Odcinek R0–R1

W górę stromą monolitową ścianą skalną, położoną między dwoma wodospadami, pionowo w górę (70 m).

Dalej po niewyraźnym żebru na górę skalnego bastionu (80 m), oddzielonego od ściany szeroką półką pośród rumoszu.

Tutaj ustawiono 1. tur kontrolny.

Odcinek R1–R2

Przecinamy półkę pośród rumoszu w kierunku podstawy dużego skalnego trójkąta (25 m).

Odcinek R2–R3

Pionowo w górę najpierw prawą częścią skalnego trójkąta (70 m), następnie jego prawą krawędzią, stanowiącą serię stromych kominów i szczelin, na wierzchołek trójkąta (80 m), i jeszcze jeden komin (50 m) wyprowadza do wyraźnego „odłamu” (odszczepu) w ścianie.

Za „odłamem”, na niewielkiej półce pośród rumoszu, ustawiono 2. tur kontrolny.

Odcinek R3–R4

Prosto przez „odłam”, wykorzystując go do organizacji asekuracji, w górę (4 m), następnie trawers w prawo po stromym monolicie do karnisza (15 m, bardzo ciężko!). Dalej pod karnisz, i znowu trawersem w prawo po serii wąskich półek do podstawy stromej skośnej szczeliny (40 m). Trawers ten nazwano „kameleonem” ze względu na pozorną na początku względną prostotę.

Odcinek R4–R5

Po szczelinie w lewo w górę (30 m) do miejsca wyciągania plecaków od „odłamu”. Wyciąganie odbywało się po ciągłych przewieszeniach skał.

Dalej po ścianie w górę (40 m) do podstawy szczeliny-kominu z monolitowym skalnym czopem. Pierwszy wciska się w szczelinę pod czopem. Pozostali z plecakami muszą pokonać czop przez wierzch, używając do tego drabinki. Po szczelinie w lewo w górę (40 m), i znowu w górę po stromym wewnętrznym kącik (40 m) do poziomej szczeliny, wypełnionej wewnątrz lodem i przechodzącej dalej w niewielką skośną półkę, pokrytą w środkowej części rumoszem.

Na półce zorganizowano 1. biwak. Nocowano półleżąc w trzech różnych punktach półki.

W sumie za dzień (za 13 godz. 30 min marszu) przebyto około 600 m.

Odcinek R5–R6

Od prawego końca półki pionowo w górę po szczelinie z karniszem na wyjściu (40 m) do zniszczonych niewielkich półek (można przenocować wygodniej — we czworo, półleżąc). Dalej po ścianie w górę, następnie w prawo, w lewo (w sumie 50 m) i wychodzimy na poziomą osypiskową terasę (półkę), wystającą ze ściany na 8–10 m, na której można zorganizować dobry biwak, ustawiając namiot.

Tutaj ustawiono 3. tur kontrolny.

Odcinek R6–R7

Od tura w prawo po półce, następnie w lewo w górę po dużym stromym kącie wewnętrznym (80 m). Dalej pionowo w górę po ścianie (50 m) do niewielkich skośnych półek. Stąd w górze widać stromy przedwierzchołkowy bastion, przypominający swoim kształtem żagiel.

Dalej po ścianie w lewo w górę w kierunku wewnętrznego kąta i po nim pionowo w górę (60 m). Znowu po ścianie pionowo w górę (40 m) do podstawy stromego lodowego żlebu. Pierwszy idzie górą lewej ściany żlebu, pozostali — po poręczach po żlebie (50 m). Dalej po stromych płytach do osypiskowych skośnych półek, gdzie zorganizowano 2. biwak (wybudowano platformę, ustawiono namiot).

W sumie za dzień (za 9 godz. marszu) przebyto około 350 m.

Tutaj też ustawiono 4. tur kontrolny.

Odcinek R7–R8

Znowu w górę — najpierw po stromych płytach, następnie po stromej pionowej ścianie i znowu po płytach do wąskiej poziomej półki u podstawy przedwierzchołkowego bastionu (50 m).

Odcinek R8–R9

W lewo po półce wzdłuż podstawy pionowej gładkiej jasnoróżowej płyty do pionowej szczeliny (10–12 m), biegnącej równolegle do lewej krawędzi przedwierzchołkowego bastionu.

Po niej w górę (bardzo ciężko, stosowane są drabinki) do przewieszonych karniszy (30 m) i trawers w prawo-w górę po gładkiej płycie z oddzielnymi gniazdami dla palców do niewielkiej skośnej platformy u podstawy pionowej 10-metrowej ścianki ciemnoszarego koloru (8–10 m).

Z platformy pionowo w górę przez soczewkę kalcytu (z ramienia wbity hak z drabinką) na skośną ok. 1 m szerokości półkę (6 m).

Po półce w lewo 10 m do miejsca wyciągania plecaków od podstawy płyty.

Tutaj też ustawiono 5. tur kontrolny z blaszanym wskaźnikiem z puszki po konserwach.

Wspinaczka na odcinku bardzo trudna technicznie i psychologicznie. Do przejścia tego odcinka zaleca się stosowanie haków śrubowych.

Odcinek R9–R10

Od tura pionowo w górę po szczelinie, przecinając żyłę kalcytu, do wewnętrznego kąta (20 m).

Dalej:

• w prawo w górę na dach ciemnordzawego karnisza (bardzo ciężko!)
• dalej po ścianie pod karnisze dachu przedwierzchołkowego bastionu (30 m)
• dalej trawers w prawo do niewielkiej osypiskowej muldy, i od niej pionowo w górę na prawą krawędź przedwierzchołkowego bastionu (50 m)
• po krawędzi 50 m skał średniej trudności do wyjścia na przedwierzchołek.

Odcinek R10–R11

Po grzebiecie jednocześnie na w. Aurandag. W sumie 3. dnia (za 7 godz. marszu) przebyto ok. 200 m części ściennej trasy.

Zjazd wykonano północnym grzebietem do jez. Kuli-Kalon.