Wejście na p. „Medikow”

3A — kat. sł. przez północne żebro

Szczyt „Medikow” jest położony w grani Iwan-Kałdy w rejonie Sangi-Nawiszta. Jego wysokość wynosi 3650 m. Ma trzy wierzchołki, wejście na środkowy, najwyższy przez północne żebro, ma 3A kat. sł.

Podejścia pod wierzchołek — wzdłuż r. Guszarinki. Przejechawszy za Guszari około 1,5 km, obok dwóch samotnych orzechów po lewej stronie drogi (w kierunku jazdy), zaczyna się podjazd na przełęcz, prowadzący do tego rejonu. Podjazd ścieżką zajmuje około 1 godz, dalej jest zjazd do doliny rzeki. Wzdłuż lewej (w kierunku jazdy) strony rzeki, po przejściu w sumie 3–4 godz, najwygodniej urządzić nocleg. Drewno jest dostępne. Od noclegu, idąc dalej, w górę rzeki, po 30–40 min podchodzimy do rozwidlenia dolin, lewa z nich wychodzi w rejon Sangi-Nawiszta ku wierzchołkom tego rejonu. Przeszedłszy tę doliną, wychodzimy na szeroki płaskowyż-lodowiec. Jeszcze z podejść, przed ostatnim dużym wzniesieniem, widać szczyt „Medikow” po lewej stronie w kształcie trójzęba. Na płaskowyżu: po prawej — przełęcz Dwóch, prosto — przełęcz Okno, po lewej — przełęcz Jużnyj, na którą wychodzimy wzdłuż wierzchołka. Na p. Jużnyj (3320 m) jest notatka.

Całkowity czas podejść od drogi — 7 godz.

UWAGA: Wyjście na p. Jużnyj jest możliwe od razu z przełęczy, nie schodząc do doliny r. Guszarinki, przez grań. Ta droga jest krótsza, ale trudniejsza.

R1

Z przełęczy Jużnyj, idąc z powrotem drogą podejść i obchodząc wzdłuż bergszrund ścianę, na którą opada grań na przełęczy (około 160 m), przez pierwszy lepszy śnieżny most przechodzimy bergszrund i zaczynamy podjazd na grań, idąc na stopnie skalne lewe od skrajnego prawego filara-grani. Śnieg (jesienią może być lód) o stromości około 35° i długości około 50 m wyprowadza pod skały.

R2

Skały średniej trudności, stopniowane, o wysokości stopni 2–3 m, z bardzo dużą ilością „żywych” kamieni. Ruch naprzemienny, asekuracja do występów. Długość odcinka około 50 m z wyjściem na grań, pod skrajny prawy filar grani (punkt orientacyjny).

UWAGA: Możliwy jest podjazd i w innych miejscach na grań, lewe od opisanego, przypuszczalnie nie łatwiejszy.

R3

Po śniegu o stromości 30° (60 m), 70° – (5–6 m) w dół wzdłuż skalnej grani, potem w górę po śniegu i lekkich skałach (około 90 m) 30° wychodzimy na przełączkę w grani, wyraźnie widzianą z dołu z podejść. Ruch z asekuracją naprzemienną do występów skał i równoczesny.

R4

Z przełączki po lekkich skałach o stromości około 30–60° około 20 m wychodzimy na ramię żebra, skąd widać drogę do góry.

UWAGA: Możliwy jest podjazd na wierzchołek po dwóch bardzo wąskich śnieżno-skalnych żlebach o stromości około 50–60°. Z powodu ich dużej kamienistości i podjazd, i zjazd nimi należy uważać za niebezpieczny i zabroniony.

R5

Wzdłuż żebra prosto, potem po lewej (w kierunku jazdy) stronie, obchodząc niewielkie przewieszenie i wychodząc na balkon, podchodzimy pod 5–6 m szczelinę. Po pionowej szczelinie wychodzimy prosto w górę i po stopniowanych stromych skałach wychodzimy na drugie ramię żebra, gdzie można:

• przyjąć grupę,
• zorganizować asekurację.

Tutaj jest zbudowany kopiec, i stąd zaczyna się wyciąg liny zjazdowej. Długość odcinka — 50 m, asekuracja hakowa, stromość do 80°. Skały mocne, z dobrymi uchwytami, średniej trudności.

R6

Wzdłuż grani, uchodząc w lewo w górę, wychodzimy na przedwierzchołkowe ramię. Długość odcinka 40 m, stromość około 50°. Skały łatwe i średniej trudności. Asekuracja do występów.

R7

Wzdłuż grani bez przyrostu wysokości podchodzimy pod przedwierzchołkowy podjazd. Skały łatwe, asekuracja do występów, długość odcinka 30 m.

R8

Podjazd na wierzchołek jest spiralny: po prawej (w kierunku jazdy) po półkach. Skały średniej trudności, o stromości do 70°, asekuracja do występów. Długość odcinka 30 m.

Wierzchołek

Prostokątny kamień o wysokości około 2 m. Kopiec jest zbudowany niżej, na lewym ramieniu, pod kamieniami. Na dwóch innych wierzchołkach notatek nie ma.

Zjazd — drogą podjazdu do przełączki, wspinaczką z asekuracją naprzemienną do kontrolnego kopca. Stamtąd wyciąg liny zjazdowej 50 m w lewo w dół, nie drogą podjazdu, a po 70° ścianie na łatwe skały, idące z przełączki. Z przełączki zjazd na lodowiec, w prawo w kierunku jazdy, którym były wykonywane podejścia. Najpierw z przełączki 30 m w lewo w dół na balkon sportowy, dalej z balkonu sportowego 60 m za bergszrund na lodowiec na ślady podejść. Zjazd na nocleg dalej drogą podejść.

UWAGA: Jesienią, kiedy możliwy jest lód i szerszy bergszrund, ten wariant może okazać się niewykonalny.

Z wierzchołka po obejrzeniu innych bardziej odpowiednich wariantów zjazdu nie stwierdzono. Z przełączki możliwy jest zjazd w lewo (w kierunku jazdy) po śnieżnym (jesienią mogą być skały lub lód) żlebie, około 30–35°, obchodząc wierzchołek od dołu z wyjściem lub na grań, idącą na p. Jużnyj, lub na przełęcz między dwoma wierzchołkami grani Iszan-Kałdy (opisywanej i krańcowej) i dalej ze zjazdem z niej do doliny rzeki Guszarinki.

UWAGA: Możliwy jest wariant od razu podjazdu na przełączkę po kominie-szczelinie (około 60 m) z wyjściem na łatwe skały-półkę, po której można wyjść na przełączkę.

Pierwsze wejście zostało dokonane 19 czerwca 1966 r. przez grupę w składzie:

Czas, zużyty na wejście od noclegu do noclegu — 14 godz.

Wyposażenie jest zwykłe dla wejść, z uwzględnieniem zjazdu na linie.

Liny wskazane są po 60 m.

Sporządził (Tkaczew)

Szczyt „Medikow”