Paszport wejścia
I. Klasa wejścia — skalna
2. Rejon wejścia — Pamiro-Ałaj, pasmo Hissarskie
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia — 103 Zamin-Karor, 3707 m, lewą częścią ściany zachodniej, m/t W. Popowa
4. Kategoria trudności — 5B
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 972 m, długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 992 m, średnie nachylenie — 84°.
6. Wbite haki: dla asekuracji/ITO
skalne — 143/35
lodowe — 0/0
dybelkowe — 2/1
7. Czas wejścia — 33,5 godz
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: 2 noclegi, w tym 1 siedzący, 1 półleżący
9. Nazwisko i imię kierownika, uczestników oraz ich kwalifikacje:
Drużyna 8 SКА Przykarpackiego OW:
Onysko Orest Stepanowicz — KMS — kapitan
Nikołajczuk Oleg Leonidowicz — KMS — zastępca kapitana
Ufimcew Władimir Dmitrijewicz — KMS — uczestnik
Fast Aleksandr Aleksandrowicz — KMS — uczestnik
Mysnyk Siergiej Juriewicz — 1-szy sp. razr. — uczestnik
Czumak Siergiej Michajłowicz — 1-szy sp. razr. — uczestnik
10. Trenerzy drużyny: Sienczina Swiatosław Władimirowicz — MS ZSRR, Boliszewski Walerij Konstantinowicz — MS ZSRR.
11. Data wyjścia na trasę i powrotu — 1 sierpnia 1982 r. — 3 sierpnia 1982 r.
Schemat profilowy trasy
Krokі trasy W. Popowa
| Data | № odc. | Nachyl. (°) | Dł. (m) | Charakt. odcinka | Kat. trudn. | Warunki przejścia | Czas (wyj./zatrzym.) | Hakі skalne (asekur./ITO) | Haki dybelkowe (asekur./ITO) | Haki klinowe (asekur./ITO) | Haki lodowe (asekur./ITO) | Czas ruchu (godz) | Ludzie |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sierpnia 1982 r. | R0–R1 | 85 | 80 | ściana | 5 | zniszcz. skały | 8:00 | 12/0 | 0/5 | 0/0 | |||
| R1–R2 | 90 | 40 | w. kąt | 5 | 6/2 | 0/2 | 0/0 | ||||||
| R2–R3 | 95 | 5 | gzyms | 6 | 1/1 | 0/3 | 0/0 | ||||||
| R3–R4 | 80 | 40 | w. kąt | 3 | 7/2 | 0/1 | 0/0 | ||||||
| R4–R5 | 90 | 40 | w. kąt | 6 | 8/2 | 0/0 | 0/0 | ||||||
| R5–R6 | 95 | 5 | gzyms | 6 | 0/0 | 0/6 | 0/0 | ||||||
| R6–R7 | 75 | 40 | trawers w lewo po ścianie | 5 | 6/0 | 0/0 | |||||||
| R7–R8 | 95 | 8 | w. kąt z gzymsem | 6 | 4/2 | 0/2 | 0/0 | ||||||
| R8–R9 | 85 | 40 | kąt lewy w. | 5 | 7/0 | 0/3 | 0/0 | ||||||
| R9–R10 | 85 | 60 | ściana dachówkami | 5 | bardzo zniszcz. skały | 23:00 | 5/0 | 0/0 | 26 | ||||
| Razem za 1 dzień | 358 | 56/9 | 0/22 | 0/0 | 1 | ||||||||
| 2 sierpnia 1982 r. | R14–R15 | 90 | 40 | w. kąt | 6 | monol. skały | 7/1 | 2/0 | 0/3 | 0/0 | |||
| R15–R16 | 85 | 45 | płyto-podobny | 6 | monolit | 7/2 | 0/2 | 0/0 | |||||
| R16–R17 | 85 | 85 | 6 | 10/2 | 0/6 | 0/0 | |||||||
| R17–R18 | 80 | 25 | szczelina | 3 | 4/0 | 0/2 | 0/0 | ||||||
| R18–R19 | 85 | 30 | płyta | 5 | 5/0 | 0/0 | 0/0 | ||||||
| R19–R20 | 90 | 45 | trawers po przew. części przew. w. kąty | 6 | 8/6 | 0/2 | 0/0 | 1 | |||||
| R20–R21 | 90 | 30 | w. kąt | 6 | 22:00 | 6/2 | 1/1 | 0/3 | 0/0 | 13,5 godz | |||
| Razem za 2 dzień | 395 | nocleg półleżący na końcu odc. R19–R20 | 60/24 | 1/1 | 0/12 | 0/0 | 2 | ||||||
| 3 sierpnia 1982 r. | R21–R22 | 90 | 12 | w. kąt | 6 | 6:30 | 4/2 | 0/1 | 0/0 | 1 | |||
| R22–R23 | 85 | 45 | 5–6 | 5/0 | 0/1 | 0/0 | |||||||
| R23–R24 | 85–95 | 40 | w. kąt z parą | 5–6 | 6/1 | 0/1 | 0/0 | 2 | |||||
| R24–R25 | 140 | 7 | gzyms | 6 | 2/0 | 0/3 | 0/0 | 2 | |||||
| R25–R26 | 75 | 50 | ściana | 5 | zniszcz. skały | 3/0 | 0/1 | 0/0 | |||||
| R26–R27 | 80 | 45 | 5 | 4/0 | 0/2 | 0/0 | |||||||
| R27–R28 | 90 | 40 | w. kąt | 5 | 11:30 | 3/0 | 0/2 | 0/0 | |||||
| Razem za 3 dzień | 239 | 27/3 | 0/4 | 0/0 | 5,0 godz | 0 | |||||||
| Łącznie na trasie | 992 | 143/35 | 2/1 | 0/52 | 0/6 | 33,5 godz |
Krótkie wyjaśnienie do tabeli głównych charakterystyk
1 sierpnia 1982 r. zgodnie z planem mieliśmy wyjść do 1. noclegu pionierów, znajdującego się pod ogromnym rdzawym gzymsem. Wyruszywszy z biwaku o 8:00 rano, zaczęliśmy pracować na trasie. Trasa od razu zaczyna się pionową szarą ścianą R10–R1, wyprowadzającą do pionowego wewnętrznego kąta, zamkniętego gzymsem, powyżej którego znajduje się jedno z kluczowych miejsc dolnej części trasy — zwisający wewnętrzny kąt (R4–R5) z ogromnym gzymsem (R5–R6), którego przejście jest niezwykle skomplikowane. Tylko zastosowanie szerokiego zestawu klinów i haków pozwoliło bezpiecznie przejść ten odcinek. W dalszym ciągu naprzemienne pionowe ściany i wewnętrzne kąty wyprowadziły do 1. noclegu, niedużej półki. Na nocleg weszliśmy po 23:00. Nocleg siedzący. Ruch znacznie zwalniała zniszczalność trasy.
2 sierpnia 1982 r. drużyna musiała wyjść na 2. nocleg pionierów powyżej ogromnego gzymsu. Biorąc pod uwagę silne upały, występujące po 14:00, wyszliśmy na trasę o 6:30. Tego dnia musieliśmy przejść szereg niezwykle skomplikowanych kluczowych odcinków. Skały są tutaj monolityczne z minimalną liczbą uchwytów i pęknięć do wbicia haków, wymagające wysokiego indywidualnego mistrzostwa we wspinaczce skalnej. O 18:00 wyszliśmy na dogodny nocleg. Wąska półka pozwoliła spać rozdzielnie w pozycji półleżącej. Tego samego dnia przeszliśmy jeszcze 1 linę kluczowego miejsca górnej części trasy — część zwisającego wewnętrznego kąta (R20–R21).
3 sierpnia 1982 r. W ostatnim dniu wspinaczki wyszliśmy na trasę o 6:30. Zaraz rozpoczęło się niezwykle trudne wspinanie, gdzie ze względu na niewiarygodność dybelkowych haków pionierów, wbiliśmy 2 nowe haki dybelkowe, które zostały wyrwane liną. Po 3 linach kluczowego miejsca (R20–R25) wyszliśmy spod grani, na którą weszliśmy po stromych zniszczonych skałach. Na wierzchołku byliśmy o 11:30. Zejście rozpoczęliśmy o 12:50 i po 3,5 godz. zeszliśmy do bazy.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz