Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Rejon wspinaczki — Igizaki, grzbiet Gissarski
3. Szczyt — Biwaczna (północna) — 3800 m, przez Zachodnią ścianę przez jaskinię.
4. Proponowana kategoria trudności — 5A
5. Charakterystyka trasy: Różnica wysokości — 600 m, długość odcinków 5–6 kat. trudności — 240 m, średnie nachylenie części ściennej — 75–80°
6. Użyto: haki skalne do asekuracji — 61 szt., do sztucznych punktów oparcia (ITO) — 16 szt., kliny do asekuracji — 26 szt., do ITO — 11 szt., haki kołkowe do asekuracji — 2 szt., do ITO — 3 szt.
7. Czas marszu: podejście od biwaku „Zielona polana” — 1 godz., wejście na szczyt — 18 godz., zejście ze szczytu na biwak „Zielona polana” — 1 godz. 30 min.
8. Miejsca możliwych noclegów:
   1. pod czarnym karnizem (1-szy punkt kontrolny) — siedząca
   2. „w jaskini” (2-gi punkt kontrolny) — siedząca
   3. na grzbiecie
9. Wspinaczkę wykonali instruktorzy a/l „Warzob”:
   1. Igołkin W. I. (KMS) — kierownik
   2. Czerepow W. A. (MS) — uczestnik
   3. Osipow W. A. (KMS) — -"-
   4. Remenok W. A. (1-szy sp. razrjad) — -"-
10. Wyjście na trasę z biwaku pod Zachodnią ścianą — 22 lipca 1980 r. Powrót na biwak po wspinaczce — 23 lipca 1980 r.

Foto 2. Widok ogólny Zachodniej ściany w. Biwaczna

Tabela głównych charakterystyk trasy wspinaczkowej

Jasno, bezwietrznie, temperatura plus 7°.

Opis trasy na szczyt Biwaczna przez Zachodnią ścianę przez jaskinię 5A kategorii trudności

Część ogólna

Od biwaku „Zielona polana”: Poruszać się po morenach i zboczach trawiastych najpierw w kierunku w. M. Igizak — 500 m, i dalej — w kierunku przełęczy B. Igizak po lewych osypiskowych zboczach, schodzących od grzbietu w. Biwaczna.

Podejście do ściany: Podejść pod Zachodnią monolityczną ścianę w. Biwaczna, w centralnej części której w kierunku pionowym przebiega żyła z czarnych skał, mająca formę całki (patrz foto nr 2). Od biwaku do podstawy Zachodniej ściany — 1–1,5 godz. marszu.

Początek trasy: Rozpoczyna się po prawej stronie od „żyły”, z 30–40 m od skalno-morenowego grzbietu, podchodzącego do prawej części Zachodniej ściany. Tutaj znajduje się sygnalizacyjny tur.

Przejście trasy: Przebiega między przewieszonym prawym kantem ściany a żyłą (3-cia lina, 40 m po prawym kancie „żyły”) przez charakterystyczny czarny karniz w środkowej części ściany (1-szy punkt kontrolny) i jaskinię w górnej części ściany (2-gi punkt kontrolny).

Zakończenie trasy: Z części ściennej, w rejonie wyjścia „żyły” na górny kant ściany, trasa wychodzi na Zachodni grzbiet, wyprowadzający do przedwierzchołkowego północnego grzbienia w. Biwacznej.

Dodatkowo: Pozycja i orientacja trasy na wysokości 50–60 m od podstawy Zachodniej ściany jest pokazana na rys. 2.

Zejście ze szczytu według trasy 1B kat. trudności. Trasa jest logiczna, ponieważ przebiega najprostszą drogą, która jest możliwa między „żyłą” a przewieszonym prawym kantem ściany. Najbardziej skomplikowana jest 2-ga połowa trasy (po 1-szym punkcie kontrolnym), szczególnie wyjście do jaskini i z niej. Trasa pod względem trudności zbliża się do 5B, są odcinki 6 kat. trudności, dlatego jest zalecana dla dobrze przygotowanych grup sportowych, mających silnego lidera, jako treningowa dla tras 5B i 6 kat. trudności.

Rys. 2

W 2-giej połowie trasa przebiega nad początkiem trasy 45 (prawa), są odcinki z zniszczonymi skałami, dlatego w celach bezpieczeństwa nie zaleca się iść równolegle po tych dwóch trasach.

Opis odcinków trasy

Odcinek R0–R1. Trasa rozpoczyna się po prawej stronie od „żyły” 30–40 m od skalno-morenowego grzbietu, podchodzącego do prawej części Zachodniej ściany, na którym u ściany znajduje się sygnalizacyjny tur. Od turu po gładkich płytach typu „baranich łbów”, przeplatających się z niewielkimi nachylonymi półkami, wyjść z hakową asekuracją (40 m) na dużą półkę. Półka znajduje się pod gładką monolityczną ścianą z karnizami powyżej 2–3 m, ograniczona po prawej stronie dużą przewieszającą ścianą, po lewej opada w dół pionową ścianą.

Odcinek R1–R2. W lewej części półki po niewyraźnie zaznaczonej szczelinie z zniszczonymi skałami, omijając po lewej stronie ścianę z karnizami, wspinać się (7–10 m ze sztucznymi punktami oparcia) w górę-w lewo. Dalej w lewo trawers 5–7 m po półce na ścianie, przewieszającej się nad „żyłą”, następnie po serii pionowych ścianek z niewielkimi nachylonymi półkami wspinać się w górę-w lewo do arkady (20 m), znajdującej się pod „balkonem”. „Balกัน” reprezentuje ogromny skalny występ, zbliżony do formy sześcianu, oddzielony od ściany szczeliną. Po pionowym wewnętrznym kącie ze szczeliną wyjść na balkon (3–4 m), gdzie na dobrej platformie przyjąć partnera.

Odcinek R2–R3. Z „balkonu” przejść w lewo na „żyłę” i wspinać się pod karnizami po prawym jej kancie — 45 m. Są to skały o budowie blokowej z czarnych skał. Uwaga! Skały są zniszczone.

Odcinek R3–R4. Po 45 m na przejściu między żyłą a ścianą (za tym miejscem obserwować linę) będzie pionowy wewnętrzny kąt ze szczeliną (2–3 m), wyprowadzający na półkę i dalej, za wygięciem przewieszenia, na ścianę. Tutaj po półkach z pionowymi krótkimi ściankami i wewnętrznymi kątami, wspinając się z trawersem w prawo, wyjść na półkę z suchą arczą pod czarnym karnizem. Na karnizie zawieszona jest na haku puszka (1-szy punkt kontrolny), którą można zobaczyć w lornetce od strumienia pod Zachodnią ścianą. Na półce możliwy jest nocleg siedzący.

Odcinek R4–R5. Z półki, omijając czarny karniz po lewej stronie, rozpocząć wspinaczkę po szczelinie, utworzonej przez wygładzone zaokrąglone skały typu „baranich łbów”. Trudno, ze szczeliny wyrzuca w lewo. Sztuczne punkty oparcia. Szczelina przez półkę i pionową ściankę (20 m) wyprowadza do przewieszonego komina, którego prawa górna część jest karnizem. Komin (7 m) jest przechodzony ze sztucznymi punktami oparcia na drabinach. Komin wyprowadza na gładką płytę, ograniczoną po prawej stronie przewieszającą ścianą, ze szczeliną. Po szczelinie wspinać się 13 m do pionowej ścianki z niewielkim rdzawym, oddzielonym szczelinami trójkątnym występem. Nad płytą powyżej po lewej — czarna przewieszająca ścianka. Powyżej rdzawego trójkątnego występu (10–12 m) — czarny wewnętrzny kąt, dobrze widoczny od strumienia pod Zachodnią ścianą (orientacyjny punkt trasy).

Odcinek R5–R6. Od rdzawego występu po gładkich płytach przejść trawersem w lewo 5–7 m, następnie po półkach z krótkimi ściankami wspinać się z trawersem w lewo (20–25 m) do półki z niewielką arczą, po lewej stronie powyżej której znajduje się pionowa gładka ściana z niewielką poziomą szczeliną w środku. Półka i ścianka przewieszają się nad ścianą. Odcinek jest psychologicznie i technicznie skomplikowany. Gładka ścianka jest przechodzona ukośnym wejściem w lewo (5–7 m) z wbijaniem haków kołkowych, na drabinach. Po ścianie, na jej załamaniu — niewyraźnie zaznaczony żleb, gdzie znajduje się niewielka półka.

Odcinek R6–R7. Z półki do jaskini pionowo w górę prowadzi niewyraźnie zaznaczony żleb, reprezentujący pionową reliefową ścianę, ograniczoną po prawej i lewej stronie skalnymi występami. Ten pionowy odcinek o nachyleniu od 80 do 90° rozpoczyna się szczeliną, prowadzącą w lewo-w górę, z niewielką zieloną arczą. Po prawej stronie od szczeliny — przewieszająca ściana, wyrzuca w lewo, bardzo trudno. Dalej idą pionowe wewnętrzne kąty, przechodzące w ścianki. Skały są wygładzone, wszystkie zaczepy są zaokrąglone, skierowane w dół. Ten najbardziej skomplikowany odcinek trasy (40 m) — kat. trudności 6B — jest przechodzony z dokładną hakową asekuracją, ze sztucznymi punktami oparcia, na drabinach, z hakami kołkowymi (20–22 szt.). W górnej części wyjść w lewo na skalny występ, przewieszający się nad ścianą. Tutaj można zorganizować asekurację, umocować poręcz.

Odcinek R7–R8. Ze skalnego występu po dużych występach i przewiszających kątach wyjść 10 m do jaskini. Jaskinia reprezentuje potężny wewnętrzny kąt z pionową lewą ścianą, przewieszającą prawą-górną ścianą i stromą platformą, zwróconą w dół do doliny. Na prawej przewiszającej ścianie na haku kołkowym zawieszona jest puszka — 2-gi punkt kontrolny. Niżej, na nachylonej płycie — siedzący nocleg.

Odcinek R8–R9. Z jaskini po przewiszającym wewnętrznym kącie, utworzonym przez lewą i prawą ściany jaskini, po drabinach (10 m) wyjść w górę do karnizu, znajdującego się powyżej jaskini. Karniz jest omijany po lewej stronie. Dalej w lewo-w górę po pionowych wewnętrznych kątach i ściankach (30 m) wyjść na półkę, znajdującą się na czarnej żyle. Ostatnie 10–15 m — zniszczone skały.

Odcinek R9–R10. Tutaj trasa przebiega po skałach czarnej skały, stanowiących „żyłę”. Z półki na gładkiej płycie przejść w prawo-w górę (10 m), następnie po wewnętrznych kątach, przechodzących w ścianki, wspinać się w lewo-w górę na półkę (15–17 m). Z półki po pionowej ścianie w jej lewej części wspinać się (7–10 m) do początku niezbyt stromego żlebu, utworzonego przez dwie połowy zachodniego grzbietu.

Odcinek R10–R11. Najpierw po żlebie, następnie po Zachodnim grzbiecie z jednoczesną asekuracją przez występyj (500 m) wyjść na przedwierzchołkowy Północny grzbiet.

Odcinek R11–R12. Doprowadzający przez 100 m po nieskomplikowanych monolitycznych skałach do szczytu.

Zejście ze szczytu Biwaczna na południowy-wschód według trasy 1B kat. trudności. Z biwaku „Zielona polana” trasę przechodzi się za 20–24 godz.

Miejsce możliwego siedzącego biwaku.