I. Klasa wspinaczki: skalna 2. Rejon wspinaczki: Pamiro-Ałaj: Ałajski Chrebet 3. Szczyt, jego wysokość i trasa wspinaczki: p. 4200 „Mały Książę” kantem Zachodniej Ściany 4. Przewidywana kategoria trudności: 5A – 550 m – w sumie 5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości – 450 m (część ścienna); średnie nachylenie – 65°; długość odcinków: w sumie: 1070 m, w tym 2k/tr – 450 m, 3k/tr – 80 m, 4k/tr – 256 m, 5k/tr – 254 m, 6k/tr – 30 m. 6. Wbite haki: dla asekuracji: elementów zakładanych — 28 skalnych — 46 lodowych — 0 śrubowych — 0 w sumie: 74 w tym dla stworzenia ITO: elementów zakładanych — 2 skalnych — 3 lodowych — 0 śrubowych — 0 w sumie: 5 7. Liczba godzin marszowych: 12 + 4 = 16 godz. 8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: 1, leżąca 9. Nazwisko lidera, uczestników i ich kwalifikacje sportowe:

Hankiewicz A.G. — 1-sza kategoria Baszkirów W.L. — MS Nagoga M.L. — 1-sza kategoria Kowanowski W.L. — 1-sza kategoria Janchenkow W.Ja. — 1-sza kategoria

10. Trener drużyny: MSMK Kawunienko W.D.
11. Data: 5 lipca 1981 r. – 6 lipca 1981 r.

¹

Krótka charakterystyka rejonu Kok-Su i obiektu wspinaczki

Dolina Kok-Su jest obecnie wystarczająco zagospodarowana. Od 1978 r. obóz „АŁAJ” znajduje się na polanie „Kożdeba”. Jednak obok poznanych cyrków i szczytów w dolinie znajdują się nadal niezdobyte szczyty, a nawet cyrki.

Rejon szczytu Prawda Wostoka – Osssonali jest dobrze znany. Na w. Prawda Wostoka wytyczono znane trasy w 1976 i 1978 r. Ale mały cyrk pomiędzy Prawda Wostoka i Osssonali do 1981 r. nie był zagospodarowany przez alpinistów, choć przy zejściu ze szczytu 50 lat Uzbekistanu (znajdującego się po drugiej stronie doliny Kok-Su) dobrze widać imponującą Zachodnią ścianę bezimiennego szczytu p. 4200 na północ od p. 4782 (Prawda Wostoka).

Drużyna MGS DSO „SPARTAK” po treningowym wejściu i rekonesansie w cyrku Południowego Osssonali wybrała trasę kantem Zachodniej ściany p. 4200, jako piękną i logiczną trasę, odpowiadającą przygotowaniu drużyny przed mistrzostwami CS DSO „SPARTAK”.

Droga podejścia do cyrku lodowca Południowego Osssonali

Od polany Dżugurtasz w górę 0,5 godziny marszu, przejście przez most na prawy (orogr.) brzeg rzeki Kok-Su. Dalej w górę rzeki do miejsca, gdzie wpada potok z lodowca w cyrku Południowego Osssonali. Przejście potoku przez most i dalej podjazd w górę do cyrku lodowca prawą (w kierunku marszu) stroną potoku. Przy wyjściu na lodowiec trzymać się lewej moreny. Noclegi na prawej (orogr.) morenie lodowca u podnóża Zachodniej ściany p. 4200.

Od polany Dżugurtasz — 3 godziny marszu.

Mapa-schemat rejonu Bojowego dnia

Tabela podstawowych charakterystyk trasy kantem Zachodniej Ściany na p. 4200

Opis trasy na p. 4200 kantem Zachodniej Ściany

Zachodnia ściana p. 4200 w cyrku lodowca łagodnie przechodzi w Północno-Zachodnią, tworząc wyraźnie zaznaczony kant. Trasa w całości przebiega tym kantem.

Trasa zaczyna się w praktycznie pionowej szczelinie na Zachodniej ścianie, która wyprowadza na kant.

W górę szczeliną (R0–R1) pod ściankę (R1–R2) i dalej wzdłuż szczeliny po gładkich płytach (R2–R3) pod przewieszony, wygładzony łeb (R3–R4). Szczelina przecina łeb w górę od prawej do lewej. Łeb jest pokonywany z użyciem ITO na drabinkach.

Dalej po wewnętrznym i zewnętrznym kącie – wyjście na półkę (R4–R5). Od półki po zniszczonych skałach prosto w górę kantem (R5–R6) z wyjściem na półkę pod ścianę.

W prawo w górę od półki odchodzi odłupana skała, oblana wewnątrz lodem. Na wierzchu odłupu – wyjście w rozporze między ścianką i odłupem (R6–R7).

Dalej prosto w górę po stromych, wygładzonych skałach typu „baranich łbów” z wyjściem na pochyłą półkę (R7–R8). Z półki w górę po skałach (R8–R9) i wewnętrznym kącie między odłupem i ścianą (R9–R10) – wyjście na półkę za odłupem przed „Czarnym pasem”. Na półce kontrolny kopiec kamieni.

Dalej w górę po zniszczonym czarnym pasie skał (R10–R11) na półkę i następnie po wygładzonych skałach pod ściankę (R11–R12).

Obejście ścianki w lewo i dalej po szczelinie (R12–R13) – wyjście na grań. Na grani kontrolny kopiec kamieni.

Na grani:

• Są pozostałości poletek śnieżnych.
• Są dobre miejsca na rozbicie namiotów.
• Grupa urządziła tutaj nocleg.

Po grani aż do przełączki (R13–R14). Z przełączki po ścianie i dalej po żlebie, trzymając się prawej strony w kierunku marszu. 7 zjazdów sportowych prowadzi na lodowiec do noclegów.

Szczegóły trasy

Trasa jest logiczna i bezpieczna przy każdej pogodzie. Skały są przeważnie monolityczne, co jest jej cechą charakterystyczną (ponieważ w dolinie Kok-Su na większej części tras skały są zniszczone), za wyjątkiem charakterystycznego czarnego pasa, przecinającego Zachodnią ścianę p. 4200, i górnej części ściany ze zwietrzałymi wapiennymi skorupami na skałach. Szczeliny, odpowiednie do wbijania haków i użycia elementów zakładanych, występują na całej długości trasy.

W części ściennej trasy praktycznie nie ma wody. Możliwa jest organizacja biwaków:

• przed wewnętrznym kątem ze lodem
• przy 1-szym kontrolnym kopcu kamieni.

Trasa jest rekomendowana grupom mającym dobrą skalną przygotowanie.

Z tytułu prawa pierwszowspinaczy i ze względu na piękno, trudność, logiczność i „miniaturowość” Zachodniej ściany p. 4200 grupa proponuje nazwanie szczytu na cześć znanego lotnika i pisarza Antoine’a de Saint-Exupéry’ego „Małym Księciem”.

Lider grupy Hankiewicz A.G.

Footnotes

1. www.alpfederation.ru ↗ ↩