Саук — Джаиляу Ю.В. po Zachodniej ścianie 6А kat. trudn. (trasa Oнысько) Pamiro — Alai 5.1.1. Ałajski chrebet
Paszport
- Klasa techniczna.
- Pamiro-Alai, dolina Arcza-Kanysz.
- Wierzchołek Sauk — Dżaiłau Ju.W. po Zachodniej ścianie.
- 6А kat. trudn. (3-е przejście)
- Różnica wysokości 1330 Różnica wysokości części ściennej 980 Średnie nachylenie części ściennej 73°. Długość trasy 1440. Odcinki 5–6 kat. trudn. 720
- Zakładane haki skalne, kliny, lód. 82/9 93/6 25/3
- Godzin marszowych zespołu: 20,5 dni – 3.
- Dwie nocówki: 1-я półleżąca na półce. 2-я na platformie wyrubanej w śnieżno-lodowym stoku.
- Kierownik Popowicz Wadim Witaljewicz — KMS
uczestnicy:
- Marbach W.R. — KMS
- Isupow S.M. — KMS
- Rawiłow R.A. — KMS
- Trener Marbach Wiktor Rochusowicz.
- Wyjście na trasę: 25.07.1992 r. Wierzchołek — 27.07.1992 r. Powrót — 27.07.1992 r.
- Organizacja — l/o «Promaľp» г. N. Tagil, ul. Sadowaja, 2, 622023, t. 22-66-48.




Głów.

Schemat taktyczny ruchu
Postanowiono przechodzić trasę we współdziałaniu łączących się par, prowadzących z lżejszym plecakiem (rzeczy osobiste) na kluczowych miejscach — bez plecaka. Praca par na podwójnej linie. Na skałach pracowała para Popowicz — Marbach, na odcinkach lodowo-śnieżnych para Isupow — Rawiłow. (Podczas przemieszczania się po lodzie, skałach ubezpieczenie hakowe). Po wyjściu na przedwierzchołkowy grzbiet pary poruszają się autonomicznie i jednocześnie (ubezpieczenie przez występy). Kierował wejściem zespołu Popowicz W.W.
Noclegi planowano:
- 1-y na długiej poziomej półce na wysokości 4050 przed zakończeniem 2-go rombu;
- 2-y na przedwierzchołkowym grzbiecie.
Planowano, że przygotowaniem biwaku powinna się zająć jedna para, druga — pracować na trasie (przewiesić wolne liny i zejść do miejsca noclegu).
Zmiana warunków meteorologicznych w środku 1-go dnia nie pozwoliła zespołowi w pełni zrealizować planu taktycznego. Drugiego dnia zespół w pełni nadrobił stracony czas.
Działania taktyczne zespołu na trasie
25 lipca
- 8:00 — wyjście z obozu na lodowiec Sauk-Dżaiłau.
- 8:00 — podejście pod początek trasy. Przejście bergszrunda.
- 1-y pracuje para Isupow — Rawiłow, ubezpieczenie przez lodoloty.
- Początek ruchu par jednoczesny, w następnym — z użyciem poręczowania.
- 9:20 — wyjście do podstawy 1-go rombu, początek skalnej części trasy, 1-y pracuje para Popowicz — Marbach. Ubezpieczenie hakowe.
- 14:00 — wyjście do skał charakterystycznego szarego koloru.
- Gwałtowna zmiana warunków meteorologicznych (opad śniegu).
- Grupa zbiera się na półce 3900 m, przeczekuje niepogodę.
- O 16:00 para Popowicz — Marbach kontynuuje pracę na trasie, wspinaczka trudna 5–6 kat. trudn. Często trzeba używać równowagi, ruch do góry utrudnia to, że skały są mokre. Wybór uchwytów ograniczony, stopy ślizgają się na tarciu. Na drugiej linie trzeba używać drobnych haków jako ITO.
- Dwójka Isupow — Rawiłow zajmuje się przygotowaniem biwaku — poszerza półkę.
- 18:00 — przeprowadzone dwie liny.
- Dwójka Isupow — Rawiłow przygotowała biwak.
- Dwójka Marbach — Popowicz schodzi.
- Nocleg na półce, półleżąca pozycja.
26 lipca
- 8:00 — skała szarego koloru. Trudna wspinaczka swobodna.
- Trasa interesująca, skały reprezentują pionowe płyty i ścianki po 30–40 m, potrzebne ITO.
- Mikroukształtowanie niezawodne. Dobrze idą elementy zakładkowe i drobne haki.
- O 15:00 — wyjście na półkę; z lewej strony przewieszka, z prawej długi żleb do przedwierzchołkowego grzbietu.
- Żleb śnieżno-lodowy, pojedyncze ścianki skalne w żlebie zalane lodem nalotowym.
- Do przodu wychodzi para Isupow — Rawiłow, wszyscy uczestnicy pracują w rakach.
- Ruch na przemian po poręczach, z ubezpieczeniem.
- Do ubezpieczenia używane są lodoloty i skalne haki.
- Pionowa ścianka lodowa 3–4 m, pierwszy Isupow S. z dwoma młotkami, lód nalotowy z wierzchu kruchy, łamie się, trzeba używać lodolotów jako ITO.
- O 18:00 jesteśmy w 2-ch linach od przedwierzchołkowego grzbietu.
- Uchodzimy w prawo, śnieżna półka pozwala postawić namiot.
- Para Popowicz — Marbach wyrąbuje platformę dla biwaku.
- 4560 — dwójka Isupow — Rawiłow obrabia jeszcze dwie liny do 19:00.
27 lipca
- 8:00 — wyjście z biwaku.
- 9:00 — wychodzimy na przedwierzchołkowy grzbiet. Skały 5 kat. trudn.
- Ruch par jednoczesny.
- 9:30 — wyjście na wierzchołek.
- Zejście na lodowiec do Wschodniego wierzchołka, następnie na przełęcz 4130, z przełęczy na lodowiec Sauk-Dżaiłau.
- O 17:00 — w obozie spotykamy się z grupą obserwacyjną.
28 lipca
- Powrót do bazy.
Schemat trasy w symbolach M1:2000
| 108 | OKGA | 3ok (32) |
|---|---|---|
| 43 | 4 3/3 | 2 / 2 |
| 2 | 5 | 4 |
| 2 | 12 | |
| 3 | 6 | |
| 3 | 6 | |
| 7 / 3 | 6 / 3 | |
| 4 | 6 | |
| 5 / 3 | 5 / 1 | |
| 3 | 6 | |
| 6 | 6 |
R14 100 m, 1, 70° R13 80 м, 1, 75° R12 40 m, 1, 70° R11 40 m, 1, 70° R10 40 m, 6А3, 85° R9 40 m, 6, 85° R8 40 m, 6А3, 85° R7 40 m, 1, 70° R6 40 m, 6, 80°
www.alp-federation.ru ↗
Opis trasy po odcinkach
- R0 (0–1): 280 m, 3 kat. trudn., 60°. Odcinek śnieżno-lodowy. Bergszrund 3 m. Ruch w stronę podstawy drugiego rombu, w stronę wewnętrznego kąta. W dolnej części ruch par jednoczesny. W górnej — na przemian po poręczach, ubezpieczenie przez lodowo-skalne haki.
- R1 (1–2): 40 m, 5 kat. trudn., 70°. Ruch po wewnętrznym kącie, przejście swobodną wspinaczką. Skały zniszczone, dużo żywych kamieni. W dolnej części skały ze śniegiem.
- R2 (2–3): 40 m, 4 kat. trudn., 65°. Ściany 5–8 m, drobne półki. Grzbiet. Występują żywe kamienie.
- R3 (3–4): 40 m, 5 kat. trudn., 70°. Szczelina, przejście swobodną wspinaczką, skały z różowym odcieniem.
- R4 (4–5): 40 m, 5 kat. trudn., 70°. Ściana z przewieszką, obejście z lewej. W dolnej części mokra. Swobodna wspinaczka, wyjście na grzebień. Skały z lodem.
- R5 (5–6): 80 m, 5 kat. trudn., 75°. Skały wielkoblokowe. Ściana, swobodna wspinaczka. Początek ruchu po szczelinie z lewej na prawo.
- R6 (6–7): 40 m, 6 kat. trudn., 80°. Ściana z wewnętrznym kątem, trudna wspinaczka. Skały charakterystycznego szarego koloru.
- R7 (7–8): 40 m, 5 kat. trudn., 70°. Ściany po 10–15 m. Mikroukształtowanie niezawodne.
- R8 (8–9): 40 m, 6А3 kat. trudn., 85°. Niewielka wąska półka. Ściana szarego koloru. Występują szczeliny, które można wykorzystać dla drobnych haków jako ITO.
- R9 (9–10): 40 m, 6 kat. trudn., 85°. Ściana skały szarego koloru. Przechodzi się swobodną wspinaczką. Ruch z lewej na prawo. Po przewieszce prosto do góry.
- R10 (10–11): 40 m, 6А3 kat. trudn., 85°. Pionowa półka, można znaleźć miejsce na nocleg. Szczelina. Przewieszka. Wymagane ITO. Kominek.
- R11 (11–12): 40 m, 5 kat. trudn., 70°. Duża półka, można wykorzystać na nocleg. Skały wielkoblokowe. Ściana 5–6 m, wyjście na grzebień.
- R12 (12–13): 40 m, 5 kat. trudn., 70°. Skała szarego koloru. Ze szczeliną. Przechodzi się swobodną wspinaczką. Dobrze idą elementy zakładkowe, dużo pionowych szczelin.
- R13 (13–14): 80 m, 5 kat. trudn., 75°. Długa ściana. Przejście swobodną wspinaczką. W górnej części skały mokre. Występują żywe kamienie.
- R14 (14–15): 100 m, 5 kat. trudn., 70°. Duża półka. Z lewej przewieszka, z prawej żleb. Ruch w prawo po śnieżno-lodowym żlebie. Ubezpieczenie przez skalne i lodowe haki.
- R15 (15–16): 15 m, 6А3 kat. trudn., 90°. Skalna ścianka z przewieszką. Skały zlodowaciałe, wymagane ITO.
- R16 (16–17): 35 m, 5 kat. trudn., 70°. Śnieżno-lodowy żleb, w górnej części — pionowa lodowa ścianka 35 m.
- R17 (17–18): 280 m, 4 kat. trudn., 70°. Śnieżno-lodowy żleb prowadzi na przedwierzchołkowy grzbiet. Ubezpieczenie przez skalne i lodowe haki.
- R18 (18–19): 120 m, 3 kat. trudn., 60°. Przedwierzchołkowy grzbiet. Ruch autonomicznymi parami.



Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz