Paszport wejścia

I. Techniczny.

2. Pamiro-Ałaj, Ałajski Chrebet.

3. Pik Nikołajewa (4900 m) przez centralny bastion Ściany NE.

4. 5A kat. trudn.

5. Różnica wysokości 540 m, średnie nachylenie — około 70°.

6. Zastosowano 96 haków. Skałkowych — 85 Lodowych — 11 Śrubowych — 0

7. Trasa zajmuje 24 godziny.

8. Dobre miejsca na noclegi na wierzchołku bastionu.

9. Kierownik — Perłow Michaił Siemionowicz, 2. sp. kat. Uczestnicy — Orłow Oleg Leonidowicz, KMS – Baranienko Władimir Dmitrijewicz, 2. sp. kat.

10. Trener — Saprykin Wasilij Danilowicz, MS, starszy instruktor. Wyjście 9 sierpnia 1977 r. Powrót 10 sierpnia 1977 r. Widok ogólny trasy.

Od obozu bazowego w cyrku lodowca "Podkowy kosmonautów" pod trasę podchodzenie zajmuje 3 godziny. Trasa przebiega przez centralny bastion Ściany NE piku Nikołajewa, ograniczony z lewej i prawej strony czarnymi żlebami, którymi płyną strumienie. Przez żleby cały czas idą kamienie!!

Ruch rozpoczyna się po romboidalnej skale otoczonej z obu stron śnieżnikami.

Odcinek R0–R1. Dwa liny — wyjście pod palec wieńczący skalną wyspę — skały średniej trudności. Długość 80 m (odcinek 3 kat. trudn.). (W dalszej części ocena kat. trudn. odcinków jest przeprowadzana według metodologii przedstawionej w książce Naumowa A.F. "Karaułom, Digoria, Cej", wydawnictwo FiS 1976 r.) Palec omijać z lewej strony, asekuracja przez występy i haki. Na odcinku wbijano 3 haki.

Odcinek R1–R2. Ruch od palca odbywa się w lewo w górę po pióropuszowatych skałach o nachyleniu 70–80° w kierunku jasnej plamy na tle otaczających ją ciemnoszarych skał. Nad plamą — półka, na niej kontrolowany kopiec. Od palca do plamy — 80 m. Wspinaczka złożona (odcinek 4 kat. trudn.), asekuracja hakowa. Wbito 16 haków.

Odcinek R2–R3. Nad kontrolnym kopcem strome, pionowe skały w postaci wygładzonych ścian. Ruch odbywa się:

• w prawo w górę w obejściu luster,
• w kierunku zwisającego owalnego kamienia,
• następnie w wąski pionowy komin o długości 5 m,
• po gładkiej stromej ściance w prawej części bastionu (odcinek 4 kat. trudn., nachylenie 80°, bardzo złożona wspinaczka, sztuczne punkty podparcia),
• wyjście na wąską półkę — 1 lina od kontrolnego kopca.

Na odcinku wbijano 7 haków.

Odcinek R3–R4. Z tej półki ruch odbywa się z prawej strony — w lewo w górę (na lewą część bastionu). Skały typu "baranich czołów" — silnie zwietrzałe, zmarmurzone wapienie. Bardzo złożona wspinaczka z użyciem sztucznych punktów podparcia. Ruch bez plecaków. Nachylenie odcinka 80°. Wbito 12 haków (odcinek 5 kat. trudn.), 40 m.

Odcinek R4–R5. Wychodzimy w przełom pod pionowym żandarmem bastionu. Poruszając się wzdłuż pionowej ściany żandarma w prawo w górę (obejście żandarma w lewo jest niebezpieczne!!) po skałach średniej trudności (odcinek 3 kat. trudn., asekuracja hakowa, wbito 4 haki), wychodzimy w prawą część wierzchołkowego żandarma.

Odcinek R5–R6. Komin pionowy, miejscami z przewieszką. Z prawej strony komina — pionowa ścianka drobno blokowej budowy z luźnych skał. Bardzo złożona wspinaczka z użyciem sztucznych punktów podparcia, ruch bez plecaków. Nachylenie 90°, wbito 13 haków (używać haków-skorup). Odcinek 5 kat. trudn. Po przejściu komina wychodzimy na grań przedwierzchołkowego żandarma bastionu i po nim na wierzchołek bastionu (30 m, 70–80°, asekuracja hakowa, wbito 5 haków). Platforma na noclegi!!

Odcinek R6–R7. Od platform ruch odbywa się po skałach średniej trudności typu "baranich czołów". Ścianki 5–7 m, nachylenie 60–70°. Wiele luźnych kamieni. Asekuracja przez występy i haki. Od platform do zakrętu śnieżno-lodowego żlebu schodzącego z wierzchołka — 4 liny. Nachylenie odcinka 45–50°, wbito 12 haków (odcinek 3 kat. trudn.).

Odcinek R7–R8. W miejscu zakrętu żlebu przechodzimy na lewy skalny brzeg śnieżno-lodowego żlebu. Skały o nachyleniu 70–80°, bardzo zniszczone, wspinaczka forsowna, asekuracja hakowa. Odcinek 4 kat. trudn. Lód w żlebie jest odkryty w środkowej części, idą po nim kamienie!! Ruch odbywa się na granicy lodu i skał, po skałach średniej trudności, asekuracja hakowa i przez występy. Skały zniszczone, niebezpieczne przez spadające kamienie. Całkowita długość odcinka — 120 m, wbito 17 haków.

Odcinek R8–R9. Następnie należy iść głębiej na lewy skalny brzeg lodowego żlebu, który jest wyraźnie zaznaczoną granią wyprowadzającą na wierzchołek. Skały o nachyleniu 69–70°, miejscami ścianki 5–7 m. Asekuracja hakowa. Wbito 7 haków. Odcinek 3 kat. trudn. Długość odcinka 80 m.

Zejście z wierzchołka po północnej grani. Grań niezwykle zniszczona, niebezpieczna przez spadające kamienie!! Wspinaczka forsowna, podczas zejścia zastosowano 5 ringów. Z ramienia dolnej części grani zejście po osypiskowych półkach na lodowiec pod wierzchołkami piku Nikołajewa i piku Popowicza.

Podchodzenie pod trasę zajmuje 3 godziny, bastion — 10 godzin, od noclegów do wierzchołka — 5 godzin, zejście z wierzchołka na lodowiec — 5 godzin i do obozu 1 godzina.

---

Tabela charakterystyk technicznych trasy przez centralny bastion północno-wschodniej ściany piku Nikołajewa