PASAZPORT WSPINACZKI
- Klasa: skalna
- Rejon wspinaczki: Pamiro-Ałaj, Pasmo Ałajskie
- Trasa wspinaczki: w. Maszałan po Południowej ścianie
- Kategoria trudności: 5Б (2-е)
- Charakterystyka trasy:
- różnica wysokości: 1020 m
- długość odcinków 5–6 kat. trud.: 910 m
- średnie nachylenie: 65°
- Zabici haki:
- dla asekuracji:
- skalne: 44
- elementy закладne: 45
- dla stworzenia I.T.O.:
- skalne: 4
- elementy zakładne: 3
- dla asekuracji:
- Godziny marszu: 12
- Liczba noclegów i ich charakterystyka: brak
- Nazwisko, imię, patronim lidera i uczestników oraz ich kwalifikacje:
- Puszkariow Wiktor Michajłowicz, KMS — lider
- Lebiedichin Aleksiej Wieniaminowicz, MS — uczestnik
- Winogradski Jewgienij Michajłowicz, MS — uczestnik
- Samojlin Walerij Aleksiejewicz, MS — uczestnik
- Trener drużyny: Efimow Siergiej Borisowicz, MS
- Data wyjścia i powrotu:
- wyjście: 5 lipca 1980 r. o 4:30
- powrót: 5 lipca 1980 r. o 16:30
Zdjęcie 1. Widok ogólny trasy.
TABELA
głównych charakterystyk trasy wspinaczki na w. Maszałan po Południowej ścianie
Długość trasy: 1370 m Różnica wysokości: 1020 m Średnie nachylenie: 65°
Początek wspinaczki: 5 lipca 1980 r. o 4:30 Powrót: 5 lipca 1980 r. o 16:30
| Data | Ozn. odc. | Śred. nachyl., ° | Długość, m | Charakter reliefu | Kat. trud. | Stan | Warunki pogodowe | Skalne | Lodowe | Elementy zakładne | Szlam. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| – | R0–R1 | 35 | 100 | stok | 1 | osypisko | pochmurno | – | – | – | – |
| – | R1–R2 | 50 | 80 | ściana | 4 | zniszczone skały | pochmurno | 3 | – | 3 | – |
| – | R2–R3 | 30 | 80 | stok | 2 | osypisko, zniszczone skały | pochmurno | – | – | – | – |
| – | R3–R4 | 60 | 200 | ściana | 5 | bar. czoła, mokry śnieg | mokry śnieg | 5 | – | 8 | – |
| – | R4–R5 | 55 | 180 | ściana | 5 | monolit | pochmurno | 4 | – | 9 | – |
| – | R5–R6 | 80 | 130 | ściana | 5 | monolit | pochmurno | 8 | – | 6 | – |
| – | R6–R7 | 90 | 60 | komin i szczelina | 6 | monolit | pochmurno | 5 | – | 4 | – |
| – | R7–R8 | 70 | 40 | ściana | 5 | monolit | pochmurno | 2 | – | 2 | – |
| – | R8–R9 | 85 | 40 | szczeliny i ściana | 6 | monolit | pochmurno | 4 | – | 3 | – |
| – | R9–R10 | 90 | 80 | komin | 5 | monolit | pochmurno | 6 | – | 4 | – |
| – | R10–R11 | 90 | 40 | ściana | 6 | monolit | pochmurno | 2 | – | 3 | – |
| – | R11–R12 | 85 | 90 | szczeliny | 5 | monolit | pochmurno | 4 | – | 5 | – |
| – | R12–R13 | 70 | 50 | ostry „nóż” | 5 | monolit | pochmurno | 3 | – | 1 | – |
| – | R13–R14 | 50 | 80 | ściana | 4 | monolit | pochmurno | 3 | – | – | – |
| – | R14–R15 | – | 120 | grań | 4 | bar. czoła | pochmurno | – | – | – | – |
Krótkie wyjaśnienie do tabeli
R0–R1 Oskarpowany stok, niegroźny. R1–R2 Zniszczone skały. W górę po ścianie 40 m. Nieco w lewo po ścianie. „Żywe” kamienie. R2–R3 Osypisko i zniszczone skały odcinkami. Ruch jednoczesny. R3–R4 Płyty duże, gładkie, niewielkie wgłębienia i chropowatość. Ruch na tarciu. Asekuracja utrudniona. R4–R5 Ściana, wygładzone skały z ograniczoną liczbą zaczepów. Asekuracja hakowa i poprzez elementy zakładne. R5–R6 Wygładzone ściany, monolitne. W górnej części — komin. R6–R7 Pionowy komin, zwężający się do rozmiarów szczeliny. W górnej części — karniz. Dalej niewielka ścianka i znowu karniz, który jest przebywany z użyciem I.T.O. R7–R8 Nieco w lewo w górę po ścianie. Skały gładkie z małą liczbą zaczepów. R8–R9 Pionowo w górę po wąskiej szczelinie, przejście po gładkiej ścianie w lewo do innej szczeliny, znowu w górę. Trudne wspinanie. Użycie I.T.O. R9–R10 Komin 80 m, ścianki komina wygładzone. Asekuracja utrudniona. R10–R11 Ściana 40 m, gładka. Wspinanie bardzo trudne. Dla zaczepów wykorzystywane są niewielkie wgłębienia i chropowatość, rzadko — odłamy. Wyjście na półkę. R11–R12 Z półki ruch po szczelinach. Wyjście na ostry grań-„nóż”. R12–R13 Przebycie grani-„noża”. U góry grani — komin. Wspinanie trudne. R13–R14 W górę po gładkiej ścianie, monolitycznej, z niewielkimi półkami. Wyjście na grań. R14–R15 Ruch w lewo po grani. Pierwszy duży żandarm jest obchodzony z prawej strony, drugi — z lewej. Skały wygładzone, typu „baranich czołów”, występów bardzo mało. Wierzchołek.
Zjazd:
Po krawędzi. Dalej zgodnie z przebiegiem do bocznego połączenia krawędzi, odchodzącego w prawo w dolinę Maszałan. Skały zniszczone, dużo „żywych” kamieni. Zjeżdżać do obniżenia, do osypiska, odchodzącego do jeziora.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz