XXXII Mistrzostwa ZSRR w alpinizmie – Klasa skalna – Pamiro-Ałaj –

Sprawozdanie

Drużyna Komitetu Sportowego Ministerstwa Obrony ZSRR o wspinaczce na p. Konstruktorów (4100 m) przez centrum lewej części Południowej ściany.

1. Michajłow A.A. — kierownik i trener drużyny — MS
2. Charitonow A.P. — zastępca kierownika — KMS
3. Zadworiew Ю.В. — uczestnik — KMS
4. Powolocki В.Ю. — uczestnik — KMS (–9) 07.81 г.

1981 г.

Schemat rejonu wspinaczki na p. Konstruktorów przez centrum lewej części Południowej ściany

1. Opis podchodu do trasy

Pik Konstruktorów znajduje się na jednym z odgałęzień pasma Ałajskiego na wschód od pika Kałkusz. Masywy wierzchołków Konstruktorów, Kałkusz i Nowiczok tworzą grzbiet, otaczający od południa cyrk lodowca Kałkusz.

Droga od obozu alpinistycznego «Dugoba» do noclegów pod Południową ścianą pika Konstruktorów obejmuje:

• przemieszczanie się w górę wąwozu;
• przejście do zbiegu rzek Ak-Tasz i Surmetasz-Dawan;
• przejście przez przełęcz «Czterech».

Całkowity czas podchodu wynosi około sześciu godzin.

Droga od noclegu prowadzi w górę po usypisku i występach skalnych w kierunku śnieżnika, na lewo od którego znajduje się początek trasy, i zajmuje 40 min.

Całkowity czas podchodu od obozu alpinistycznego «Dugoba» pod trasę zajmuje 6,5 ч.

2. Informacje o rekonesansach i wyjściach dla zaopatrzenia

Drużyna Sił Zbrojnych przybyła w rejon obiektów, zgłoszonych do udziału w Mistrzostwach ZSRR, 16 czerwca 1981 г., organizując bazę w bezpośrednim sąsiedztwie a/l Dugoba.

Pierwszy rekonesans został przeprowadzony 21 czerwca 1981 г.

Wyjście odbywało się w celu:

• zapoznania się z masywem wierzchołków Maszalan, Konstruktorów;
• zbadania dróg podchodu;
• wyboru trasy do przedyskutowania przez radę trenerów;
• zaznajomienia się ze stanem zgłoszonych tras i ich charakterystyką.

Podczas tego wyjścia na przełęcz «Czterech» zostały dostarczone namiot, część produktów, benzyna.

Rekonesans został przeprowadzony przez grupę w składzie:

1. Michajłow A.A. — MS
2. Jewsiukow G.K. — MS
3. Powolocki В.Ю. — KMS
4. Charitonow A.P. — KMS
5. Zadworiew Ю.В. — KMS
6. Czijanow N.Je. — KMS

Tabela głównych charakterystyk trasy wspinaczki na p. Konstruktorów przez centrum lewej części Południowej ściany

Czas wyjścia — 8:00. Czas zatrzymania na biwak — 19:30. Łączny czas godzin marszowych za dzień — 11. Nocleg niewygodny na skalnej półce.

Czas wyjścia — 7:00. Czas zatrzymania na biwak — 20:30. Łączny czas godzin marszowych za dzień — 13,5 ч. Nocleg na platformie.

Czas wyjścia — 8:30. Czas wyjścia na wierzchołek — 9:15. Łączny czas godzin marszowych — 0,75 ч.

Kierownik i trener drużyny SK MO ZSRR, mistrz sportu Michajłow

Opis przebiegu trasy

(Wyjaśnienie do tabeli głównych charakterystyk trasy wspinaczki na p. Konstruktorów przez centrum lewej części Południowej ściany)

7 lipca 1981 г.

O 8:00 drużyna rozpoczęła przebywanie trasy. Pierwsza pracuje para Michajłow–Powolocki. Na przedzie pracuje Michajłow. Trasa przebiega głównie po monolitnej ścianie. Na końcu odcinka R3–R4 na niewielkiej platformie — pierwszy punkt kontrolny. Dalej 40-metrowy kąt wewnętrzny podprowadza do gładkiej ściany (80 m) z małą ilością zaczepów. Następny odcinek (R7–R8) zaczyna się kominkiem, przechodzącym w nachylony kąt wewnętrzny. Pogoda pogarsza się, zaczyna padać deszcz. Ostatnie trzy liny zaplanowanego na ten dzień odcinka stromych monolitów skalnych jako pierwszy przechodzi Charitonow. Wspinaczka skrajnie trudna. «Zaczepy» — drobne nierówności i chropowatości. Głuche pęknięcia utrudniają wbicie haków. O 16:30 ścianę zamyka potężny ładunek śniegu z deszczem. Wymuszony postój na 25 min. Pod nieustannym deszczem o 19:30 docieramy do zaplanowanego miejsca biwakowania pod ukośną szczeliną w środku trasy. Na wąskiej półce pod przewieszonym skalnym daskiem zaczynamy organizować biwak.

Przebyty odcinek:

• 440 m trasy;
• wbito 49 haków;
• użyto 41 elementów zakładanych.

Różnica wysokości od początku trasy według wysokościomierza — 400 m.

8 lipca 1981 г.

O 7:00 zaczynamy ruch. 50-metrową ukośną szczelinę jako pierwszy przechodzi Powolocki. Odcinki II pary przechodzą samodzielnie. Na odcinkach R12, R13, R14 jako pierwszy pracuje Powolocki. Następne odcinki jako prowadzący przechodzi Charitonow. 240 metrów stromych monolitów skalnych o charakterze soczewkowym, wyprowadzających na przedwierzchołkową grań — najtrudniejszy odcinek przebytej trasy po Południowej ścianie pika Konstruktorów. O 20:30 ścianę mamy za sobą. Zaczynamy organizować biwak na platformie nieco poniżej przedwierzchołkowej grani. Tego dnia przebyty odcinek 520 m trasy, różnica wysokości według wysokościomierza — 420 m, wbito 68 haków, użyto 22 elementy zakładane.

9 lipca 1981 г.

O 8:30 wychodzimy z biwaku i po prostej grani wchodzimy na wierzchołek.

Tego samego dnia drużyna wróciła do bazy w rejonie a/l Dugoba.

Kierownik i trener drużyny SK MO ZSRR, mistrz sportu Michajłow

Ogólne charakterystyki trasy:

• Długość — 1620 m
• Różnica wysokości — 1000 m
• Średnie nachylenie — 47 stopni

Tabela głównych charakterystyk trasy wspinaczki

Nocleg na wierzchołku, leżący, jest woda. 12 godzin marszowych.

Trasa wspinaczki na p. Konstruktorów przez centrum lewej części Południowej ściany

Krótki komentarz do tabeli

• R0–R1: Stok usypiskowy, nie stwarza zagrożenia.
• R1–R2: Zniszczone skały, żywe kamienie.
• R2–R3: Usypisko i zniszczone skały odcinkami.
• R3–R4: Zniszczone skały, żywe kamienie.
• R4–R5: Usypisko i zniszczone skały odcinkami.
• R5–R6: Zniszczone półki, nie stwarza zagrożenia.
• R6–R7: Wygładzone ściany, monolitne. Ruch na tarcie. Wyjście na wierzchołek bastionu.
• R7–R8: Półka. Żywe kamienie! Możliwy nocleg, leżący, wody brak.
• R8–R9: Półka. Monolit. Ruch w kierunku kominka w kształcie «przecinka» ku pieczarze.
• R9–R10: Ruch po szczelinie prosto w górę. Wyjście z pieczary trudne.
• R10–R11: Trawers jedną linę w prawo w kominek. Wygładzone płyty. Trudna wspinaczka. Dla ostatniego niezbędna «wędka». Dalej po kominku. W mokrą pogodę stanowi znaczne trudności.
• R11–R12: Wyjście z kominka po ścianie w żleb, wyprowadzający na wierzchołek. Kamieniozпасno. Wspinaczka trudna.
• R12–R13: Żleb ze zniszczonymi skałami. Wyjście na wierzchołek. Zejście po Północnej grani drogą 3Б кат. сл. Dwie liny dulferek. Dalej po osypnym stoku w cyrk p. Kałkusz.