Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki: skalna
2. Rejon wspinaczki: Pamiro-Ałaj, pasmo Ałajskie
3. Szczyt, jego wysokość i trasa wspinaczkowa: szczyt 4300, przez centrum wschodniej ściany ścieżką W. Griszczenko (2. miejsce na XXXI Mistrzostwach ZSRR w alpinizmie, klasa skalna) z wyjściem na szczyt 4450 m
4. Proponowana kategoria trudności: 5B
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 800 m średnie nachylenie: ściany — 80°, ogólne — 65° długość odcinków: 2 k.tr. — 120 m, 3 k.tr. — 800 m, 4 k.tr. — 80 m, 5 k.tr. — 425 m, 6 k.tr. — 130 m.
6. Liczba wbitych haków: do asekuracji: skalnych 5 lodowych elementów zakladnych 99 do tworzenia ITO: 17 10
7. Liczba godzin marszowych — 14 godz.
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: brak noclegów.
9. Imię i nazwisko kierownika, uczestników, ich kwalifikacje sportowe: Perszyn Walerij Nikołajewicz — KMS — kierownik Balezin Walerij Wiktorowicz — KMS — uczestnik Czencow Siergiej Wasiliewicz — KMS — uczestnik Zacharow Nikołaj Nikołajewicz — KMS — uczestnik
10. Trener drużyny: Jakowlew Witalij Dmitrijewicz
11. Data wyjścia na trasę i powrotu: wyjście — 1 sierpnia 1980 r. powrót — 1 sierpnia 1980 r.

Uwaga: drużyny mistrzostw po przejściu wschodniej ściany kończyły wspinaczkę na szczycie 4450 m.

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK TRASY

Krótki opis tabeli

Odcinek

R0–R1: Gęsty firn. W górnej części lód. R1–R2: Płyty schodkowe, pokryte drobnym rumoszem. R2–R3: Szeroki wewnętrzny kąt. Wiele luźnych kamieni. R3–R4: W prawo od ścieżki znajduje się ściana z małą liczbą chwytów, prowadząca do początku szerokiej szczeliny. R4–R5: Szeroka szczelina (10–15 cm). Ściany bardzo gładkie, tarcie słabe. Przechodzi się przez zaklinowanie rąk i nóg w szczelinie. Wspinaczka trudna. Asekuracja za pomocą "ekscentryków". R5–R6: Ściana z półkami, przysypanymi drobnymi kamieniami. R6–R8: Monolitne płyty z małą liczbą chwytów. Przechodzone na tarcie. Wspinaczka bardzo trudna. R8–R9: Zwisająca ściana. Przechodzi się z użyciem sztucznych punktów oparcia. Zwisający nad nią karnisz przechodzi się z prawej strony. Wyjście na niewielką pochyłą półkę. R9–R10: Z półki najpierw w prawo do góry, potem w obejście zwisającego "łba" z lewej i dalej po stromym pęknięciu. Wspinaczka bardzo trudna. Wyjście na zaklinowany we wnętrzu gładki ogromny kamień. Możliwe wyjście na ten kamień z prawej strony. Tutaj znajduje się punkt kontrolny i miejsca na noclegi siedzące. R10–R11: Wewnętrzny kąt. Ruch po prawej krawędzi kąta. R11–R12: Stroma ściana na końcu wewnętrznego kąta ze szczeliną pośrodku. Wspinaczka bardzo trudna. Tarcie słabe. R12–R13: Wewnętrzny kąt, prowadzący do komina. R13–R14: Komin o szerokości 40–80 cm. Ściany równe i bardzo gładkie. Niewiele miejsc na organizację punktów asekuracji. Wyprowadza na niewielką półkę u podstawy wyraźnie czerwonego bastionu, który przechodzi się z lewej strony. R14–R15: Ściana z odłamkami. R15–R16: Płyta, wspinaczka bardzo trudna, chwytów bardzo mało. Z prawej strony ściana bastionu. R16–R17: Wewnętrzny kąt, utworzony z prawej strony przez bastion, z lewej przez płyty. R17–R18: Zwisający wąski komin z nierównymi krawędziami. Przechodzi się z użyciem sztucznych punktów oparcia. Kończy się zwisającym gładkim "łbem", który przechodzi się z podсадką pierwszego na ramiona ubezpieczającemu. R18–R19: Zniszczone skały, prowadzą do podstawy szerokiego komina. R19–R20: Szeroki (2–3 m) niezbyt trudny komin. R20–R21: Zniszczone skały wyprowadzają na grań. R21–R22: Po nietrudnej grani do wierzchołka. Przedwierzchołkowy żandarm omija się z prawej strony.