Przejdź do treści

Bez tytułu

img-0.jpegimg-1.jpeg img-2.jpeg

PASPORt WOSChODZENIJA 23

  1. Klasa wzniesienia: skalny
  2. Rejon wzniesienia: Pamiro-Ałaj, Ałajski grzbiet, dolina Archa-Kanyš
  3. Szczyt, trasa: p. 4300, przez centrum Wschodniej ściany (1 lewy)
  4. Kategoria trudności: 5B / 2 przejście /
  5. Charakterystyka trasy:
    • Różnica wysokości: 750 m
    • Wschodnia ściana 455 m, średnia stromość 82°
    • Długość odcinków 5–6 kat. trudności 630 m
  6. Zakute haki:
    • Skalnych 107
    • Śrubowych 5
    • Zakładok 36
    • Lodowych 0
  7. Liczba godzin marszowych: 30 / na ścianie 25 /
  8. Liczba noclegów, ich charakterystyka: trzy: dwa siedzące na ścianie, trzeci na śniegu (grzebieniu)
  9. Nazwa zespołu: SКА g. Leningradu
  10. Imię i Nazwisko uczestników:
    • Szaronow Borys Pawłowicz KMS
    • Iljin Aleksiej Witaljewicz KMS
    • Korotkow Konstantin Georg. KMS
    • Maliejew Borys Władimirowicz KMS
  11. Trener zespołu: MS Dżibrajew Jurij Georgijewicz
  12. Data wyjścia i powrotu:
    • Wyjście 15 sierpnia 1980 r.
    • Powrót 18 sierpnia 1980 r.

Krótkie opisanie przejścia poszczególnych odcinków

Podejście do początku trasy, wyraźnie zaznaczone kontrfors w lewej części W. ściany przez lodowy kamieniożerny żleb.

R1. Wspinaczka na kontrfors z lewej spod ściany "śrubą" (z prawej idą kamienie) na ścianę i dalej na niewielki półeczek.

R2. Z półeczki prosto w górę po gładkiej ściance ~5 m i do wewnętrznego kąta z karnizem. Wewnętrzny kąt wyprowadza na niewielki występ — podstawę kontrforsa.

R3. Z występu po luźnych nieco skałach ~10 m pod ścianę, po której do wewnętrznego kąta, wyprowadzającego na szeroki występ ~3 m, długi występ.

R4. Po występie w lewo w podstawę zwisającego wewnętrznego kąta z małym karnizem w górnej części. Bardzo trudna wspinaczka, brak pęknięć i zaczepek.

R5. Spod karniza znowu prosto w górę i po skalnej ścianie przez niewielkie przewieszenie w górnej części, wyjście na dogodny występ do asekuracji.

R6. Z występu prosto w górę po wewnętrznym kącie, utworzonym przez odłam z główną ścianą.

R7. W górnej części wewnętrznego kąta w lewo przez załom (bardzo trudno!) i po ścianie na występ pod podstawę ściany, wysokości ~50 m. W prawej części ściany — zwisający odłam, koloru rdzawego, tworzący ze ścianą wewnętrzny kąt. Po ścianie pod odłam i po kącie do karniza, dalej przez karniz i w prawo po ścianie na wierzchołek odłamu. Wąski półeczek — 1,0 m. Nocleg.

R8. Z odłamu zaczyna się kluczowe miejsce trasy. Z noclegu nieco w lewo na mały odłam u ściany po kącie — rozpadlinie.

R9. Z odłamu w górę po ścianie przez mały karniz. Bardzo trudna wspinaczka, brak asekuracji hakowej. Po ścianie ~30 m i wyjście na mały występ (zaledwie dla dwóch osób). Z wystepu w lewo po lustrze ściany ~10 m i dalej po wewnętrznym kącie do następnego karniza. Bardzo trudno. Przez zwisający karniz i znowu do wewnętrznego kąta, po którym pod inny karniz nad ścianą. Spod karniza w prawo po rozpadlinie — wewnętrznym kącie, wyjście na półeczek. Siedząca noclegówka na 4 osoby. Punkt kontrolny. Odcinek jest pokonywany na drabinkach, 4 śrubowe haki. Trudności w organizacji asekuracji: głębokie pęknięcia, brak zaczepek.

R10. Z noclegu po dużym zwisającym wewnętrznym kącie ~60 m, przechodzącym ze stromych odcinków w pionową ścianę, kończącą się karnizem. Pod karnizem w prawo w górę ~5 m i dalej po lewej krawędzi karniza wyjście na ścianę, po której w lewo w górę na występ. Górna część odcinka jest pokonywana na drabinkach z użyciem zakładok.

R11. Nieco w prawo i po kominie z zatyczką w górę, dalej po gładkiej ściance pod karniz i w lewo na przełączkę pod zniszczoną pionową ścianę.

R12. Po zniszczonej pionowej ścianie prosto w górę, kamieniożerno, asekuracja hakowa utrudniona.

R13. Ściana się wypłaszcza i ~20 m po stosunkowo nie stromej skale, wyjście na "dach".

R14. Na "dachu" ściany po skalnych grzebieniach wyjście na grzbiet W. ściany. Z grzbietu widać w dole żleb, oddzielający W. ścianę od głównego masywu p. 4300.

R15. Zejście w żleb.

R16. Ze śnieżnego dna żlebu po lewej skalnej ścianie wyjście na przełączkę.

R17–R21. Z przełączki po skalnych ściankach prosto w górę — na wierzchołek p. 4300 i dalej po grzbietu ku pikowi XXII Olimpiady. Zejście z wierzchołka w kierunku pika Leningradec.

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz