PASPORt WOSChODŽENIÂ (PASZPORT WSPINACZKI)

XXXI Mistrzostwa ZSRR w alpinizm ie

1. Klasa wspinaczki: skalna

2. Rejon wspinaczki, łańcuch: Pamiro-Ałaj, Ałajski łańcuch.

3. Szczyt, wysokość, marszruta wspinaczki: pik 4300 m, wysokość orientacyjnie 4500 m, lewym kontraforsem Północnej ściany.

4. Proponowana kategoria trudności: 5B kat. sł.

5. Charakterystyka marszruty:

   • Długość odcinków:
     • 5A — 120 m
     • 5B — 245 m
     • 6 — 80 m
   • Część ścienna: 810 m
   • Odcinki 2–15: 245 m, średnie nachylenie 70°
   • Całkowita różnica wysokości: 1100 m

6. Zakotwione haki:

   Kategoria	Skalne	Zakładek	Ścianowe	Lodowe
   Dla ubezpieczenia	61	54	2	–
   Dla ITO	22	10	1	–

7. Godzin marszu: 20 godz.

8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: Nocleg jeden, leżący. Jest woda w postaci śniegu.

9. Skład grupy: 1. Kozłowski N.A., KMS, 2 sp. разряд; 2. Szklaew E.W., MS ZSRR, 2 sp. разряд.

10. Trener drużyny: Achtyrski O.A., MS ZSRR, 1 sp. разряд.

11. Wyjście na marszrutę: 10 lipca 1980 r. Powrót: 11 lipca 1980 r.

12. Marszruta drużyny CS SDSO "Burewiestnik"

13. Marszruta drużyny CSKA

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK MARSZRUTY

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK ODCINKa

Charakterystyka marszruty: Haki

WYJAŚNIENIA DO TABELI PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK MARSZRUTY

R0–R1. Niewielkie, mocno wygładzone płyty z małą liczbą szczelin i chwytów.

R1–R2. Zniszczone skały z półkami.

R2–R3. Stromy wewnętrzny kąt. Pierwsze pięć metrów jest mocno zniszczone. Pierwsze 40 m prowadzą pod duże przewieszenie. Ubezpieczenie można zorganizować po lewej stronie przewieszenia na wąskiej półce dla jednej osoby. Przewieszenie jest przechodzone bezpośrednio po wąskiej szczelinie przy pomocy ITO. Powyżej przewieszenia - po wewnętrznym kącie. Wspinaczka jest bardzo trudna. Wspinaczka i organizacja asekuracji dodatkowo utrudniona jest charakterystyczną strukturą skał tworzących cały masyw - sypkim kruszcem krystalicznym. Wewnętrzny kąt prowadzi na dobrą półkę (odcinek R3–R4), gdzie mogą się zmieścić dwie osoby.

R4–R5. Stromy kominek po lewej stronie półki z mocno wygładzonymi ścianami. Przechodzi się go trudną wspinaczką. Kominek prowadzi na gładką płytę (odcinek R5–R6). Po płycie 10 m - trawers w prawo u podstawy 40-metrowego wewnętrznego kąta.

R6–R7. To jedno z kluczowych miejsc marszruty. Przechodzi się na ITO, jedynie w górnej części, gdzie wewnętrzny kąt przechodzi w szeroką, przewieszającą szczelinę, udało się przejść wspinaczką. Szczelina prowadzi na wygodną do organizacji asekuracji półkę.

R7–R9. Dalej po płytach w lewo pod szeroki wewnętrzny kąt. Po kącie 40 m u podstawy kominka z przewieszającą się skałą. Skałę można przejść po jej lewej krawędzi i dalej po kominku w górę - wyjście na grań.

R9–R10. Grań jest mocno zniszczona, przechodzi się po prawej stronie. Prowadzi bezpośrednio na dobre miejsce na nocleg tuż u podnóża górnego bastionu.

R10–R11. Od noclegu trochę w lewo i po wewnętrznym kącie 40 m w górę, pod stromą, przewiszającą płytę.

R11–R12. Jedno z kluczowych miejsc marszruty. Stroma, przewiszająca płyta z wąską, głuchą szczeliną. Przechodzi się miejscami na ITO, miejscami trudną wspinaczką. Kończy się dobrą półką.

R12–R13. Na początku 10 m po stromym, ale dość nieskomplikowanym wewnętrznym kącie - na płytę u podnóża mocno przewieszającego się kominka. Po lewej stronie kominka można się wspiąć po 15-metrowej szczelinie do jej końca i stąd szerokim wahadłem wejść w kominek, omijając przewieszenie.

R13–R14. Kominek prowadzi na wąską półkę u podnóża mocno zniszczonej ściany. Po ścianie 40 m bezpośrednio w górę na niewysokie płyty. Wspinaczka po płytach (odcinek R14–R15) jest utrudniona małą liczbą chwytów i "kociej" strukturze skał.

R15–R16. Płyty prowadzą u podnóża ogromnego "żandarma Palec" na grani przedwierzchołka (pik 4300 m). Na przedwierzchołek wchodzi się po prawej stronie grani, trawersując strome pola śnieżne.

R16–R17. Z przedwierzchołka widać wyraźnie w oddali główny wierzchołek masywu - pik 4500 m. Po wąskiej, mocno zniszczonej grani. "Żandarmy" na grani w większości omija się po lewej stronie.

R17–R18. Grań uchodzi w stromą 80-metrową ścianę. U podnóża ściany w zagłębieniu - dobre miejsce na nocleg. Ściana:

• na początku jest przechodzona bezpośrednio w górę - 30 m;
• potem 10 m - trawers w prawo po wąskiej półce;
• i 40 m - po zlodowaciałym wewnętrznym kącie. Wyjście na wierzchołkową grań.

R18–R19. Wyjście na wierzchołek po lewej stronie wierzchołkowej grani. Skały miejscami mocno zniszczone.

Zjazd z wierzchołka po Wschodniej grani do szerokiego, osypiskowego żlebu i po nim - zjazd do północnego kotła piku Leningradzec. I dalej po ścieżce do bazy. Zjazd zajmuje 5-6 godzin.

Rozkład czasu:

• 1 dzień. Wyjście na marszrutę o 5:00. Wyjście na nocleg u podnóża drugiego bastionu o 18:00.
• 2 dzień. Rozpoczęcie przechodzenia drugiego bastionu o 8:00. Wyjście na przedwierzchołek (pik 4300 m) o 15:00. Wyjście na wierzchołek o 20:00. Powrót do bazy XXXI Mistrzostw ZSRR w alpinizm ie o 23:00.