15 sierpnia.

Opis trasy

3718 m.

Od obozu bazowego, położonego na morenie pod północnymi ścianami w. Piazak, do przełączki Północnego grzbietu podejście po śnieżnym żlebie (latem po piargach) wzdłuż skalnych wychodni z lewej strony (1 godz). Z przełączki: — w prawo wzdłuż grzbietu (60 m, 45°, śnieg) pod skalną wysepkę; — dalej przez żleb (40 m, 50°, śnieg, miejscami naciekowy lód) w kierunku skalnej ścianki w grzbiecie (asekuracja hakowa).

Ścianka jest przechodzona z lewej strony i po zniszczonych skałach — wyjście na stromy śnieżny odcinek grzbietu. Poruszając się z prawej strony grzbietu, wyjść na zniszczone skały. Po śnieżnym grzbiecie 250 m do wierzchołka (śnieżne gzymsy po obu stronach, poruszanie w zwiazanych liną). Wierzchołek reprezentują zniszczone skały.

W istocie wierzchołek Piazak jest dwugłowy. Wschodni i Zachodni są rozsunięte między sobą nie mniej niż na 500 m i są równe wysokością. Grzbiet między nimi — śnieżny, nie przedstawiający dla ruchu technicznej trudności. Tur kontrolny jest ustawiony na Wschodnim wierzchołku. Zejście z wierzchołka do obozu bazowego trwało 2 godz. po drodze podjazdu. Możliwe jest łatwiejsze zejście przez Zachodni wierzchołek po jego Zachodnim stoku w inny cyrk, ale w tym przypadku, tracąc wysokość, trzeba będzie podchodzić do obozu bazowego, obchodząc Piazak z Zachodu.

Zalecenia

W zimowym okresie wąskie doliny, po których odbywa się podejście, są zagrożone lawinami; latem brak w nich wody, dlatego należy zapasyć się w wodę do picia.

Borisov E.I. Łukin A.A. Nic 10.3 Łuniewa R.A. Bajmulin G.A. 30 kwietnia 1982 r. 700 m, 45°, 4 godz., 3 godz. 30 min.

▲ — obóz bazowy — — trasa wejścia – — możliwe warianty obozów bazowych

Profil i schemat trasy na wierzchołek Piazak, 3718 m, z przełączki Północnego grzbietu, 2А kat. sł.

Tabela podstawowych charakterystyk wejścia

Całkowity czas przejścia wszystkich odcinków (R0–R7) wyniósł 3 godz. 30 min. Zejście z wierzchołka po drodze podjazdu zajęło 2 godz.

Odcinek R2

Odcinek R6