Paszport wejścia

1. Region: Zachodni Tienszan, pasmo Ugamskie. 7.11
2. Nazwa szczytu: Sairam, nazwa trasy: 2 kontrforsem północnej ściany.
3. Kategoria trudności: hipotetycznie 5B, 2 przejście.
4. Charakterystyka trasy: skalna.
5. Różnica wysokości na trasie: 813 m, długość trasy: 1127 m, długość odcinków: V kat. trudn. — 504 m, VI kat. trudn. — 73 m, średnie nachylenie: głównej części trasy — 77°, całej trasy — 72°.
6. Liczba haków pozostawionych na trasie: ogółem — 4.

Użyto haków na trasie:

7. Godzin marszowych drużyny: 16 h (z przygotowaniem 11.08.02).

8. Kierownik: Prudskich A., KMS.

   Uczestnicy: Melnikow W., KMS; Żywaew S., KMS.

9. Trener: Benkin Władimir Samuiłowicz, MS

10. Wyjście na trasę: 7:00, 12 sierpnia 2001 r.

    Powrót do obozu: 23:00, 12 sierpnia 2001 r. Wyjście na wierzchołek: 18:00, 12 sierpnia 2001 r.

Ogólne zdjęcie wierzchołka.

Data zdjęcia — 11 sierpnia 2001 roku. Miejsce zdjęcia — lodowiec przed Ścianą w Sairamie.

1. Lewym k-f. Ściany, 5A (J. Swolik, 88)
2. Środkową basztą Ściany, 5B (A. Bobrow, 86)
3. Ścianą, 5B (W. Siedielnikow, 77)
4. 3 k-f Ściany, 5B (W. Starłyczanow, 77)
5. Trasa pokonana przez zespół, 2 k-f Ściany, hipotetycznie 5B.

Profil ściany z prawej

Fotopanorama regionu

Data zdjęcia: 8 sierpnia 2001 r. Miejsce: Kemping

Mapka

dolina Sairam-Su Zach. Tienszan pasmo Ugamskie M 1:50 000

Schemat trasy w symbolach wg UIAA

150 m, 50° V, 70 m, 60° V, 50 m, 60° V, 50 m, 65° V, 50 m, 70° V–100 m, 70° V+, 25 m, 75° VI A3, 15 m, 90° V, 10 m, 70°

Opis trasy według odcinków

R0–R1 Od moreny przez lód 30 m, 55°, i po zniszczonych skałach 20 m, 55°. Zagrożenie spadającymi kamieniami. R1–R2 W lewo w górę przez wewnętrzny kąt 50 m, 65°. R2–R3 W lewo po skalnej półce 70 m, 45° do osypiskowego barku pod podstawę kontrforsa. R3–R5 W górę przez szczeliny 42 m, 80°, w górnej części szczelina bez uchwytów 8 m, 90°. R5–R6 Po wygładzonych monolitowych skałach, w prawo w górę 30 m, 80° i przez wewnętrzny kąt w górę 10 m, 85°. W prawo od jasnej ściany z przewieszką, przejście po półce 10 m, 80° na kant. R6–R9 Podjazd w górę przez wewnętrzny kąt 20 m, 95° z przewieszkami, przechodzi się z ITO, w kierunku "jasnej głowy". Dalej w prawo do wewnętrznego kąta z przewieszkami 20 m, 90°, i w prawo po ścianie z przewieszką 10 m, 90°, wyjście na "jasną głowę" do kontrolnego kopca. R9–R10 Po ściance w lewo w górę 10 m, 90°, ITO. Wyjście na kant kontrforsa. R10–R11 Po kancie 40 m, 75°. R11–R13 Po kancie 10 m, 60° wyjście na półkę. Po ścianie w górę 50 m, 80°. R13–R14 Po kancie 47 m, 75° pod ścianę do wewnętrznego kąta. R14–R15 Przez wewnętrzny kąt 10 m, 55°, po ścianie 10 m, 55°, w górę po ścianie 30 m, 80°. R15–R16 Po kancie 40 m, 75°, dalej 10 m, 60°. Wyjście do pochyłej płyty. R16–R17 Przez wewnętrzny kąt w prawej części płyty 50 m, 70°, na płycie fragmenty śniegu. R17–R20 Z centrum płyty w prawo po pochyłej półce 10 m, 70°, przez szczelinę z przewieszkami z ITO 15 m, 90°, dalej 25 m, 75° — wyjście na górną płytę. R20–R23 W górę w lewo po płytach 200 m, 65–70°. R23–R24 Z prawej strony krawędzi płyty 50 m, 60°. Wyjście na grań. R24–R25 Po grani 70 m, 60°. R25–R26 Po osypiskowej grani 150 m, 50°. Wierzchołek.

Zdjęcie techniczne trasy

Ilustracje do raportu

Zdjęcie-1. Uczestnik idzie po linach R3–R4.

Zdjęcie-2. Uczestnik pokonuje szczelinę na odcinku R4–R5.