Paszport wspinaczki

Tienszan, łańcuch Ugamski, dolina Sayram-Su, 7.11.
Nazwa szczytu: SAYRAM, trasa prawym kontrafortem Północnej ściany.
Przewidywana 5B kat. trudności. Pierwsze wejście.
Charakter trasy: skalna.
Różnica wysokości: 913 m.

Długość trasy: 1127 m. Długość odcinków:

V kat. trudności — 504 m.
VI kat. trudności — 73 m.

Średnie nachylenie:

głównej części trasy — 77°
całej trasy — 72°.

Wbijanych „haków” na trasie: razem 151; w tym haków wbitych na stałe — Użyto haków na trasie: haków na stałe — w tym PTO — haków zdejmowanych — w tym PTO — Użyto razem sztucznych punktów podparcia (PTO) – 17
Godzin marszowych drużyny: 20 h w ciągu 2 dni (w tym 9 h przygotowania)
Kierownik: Paweliew Anatolij Wasiliewicz: KMS Uczestnicy: Paweliewa Nela Abbasowna: KMS, Kołtakow Nikołaj Nikołajewicz: 1-sza kategoria sportowa
Trener: Paweliew Anatolij Wasiliewicz
Wyruszyli na trasę: 10:00 5 sierpnia 2001 r. (6.08.01 – oczekiwano na poprawę pogody) Wyszli na szczyt: 18:30 7 sierpnia 2001 r. Powrócili: 23:00 7 sierpnia 2001 r.

Zdjęcie ogólne szczytu z 5 sierpnia 2001 r. Z lodowca Sayram

Trasa J. Swolika, 1988, 5A kat. trudności, lewy kontrafort Północnej ściany
Trasa W. Siedielnikowa, 1977, 5B kat. trudności, Północnej ścianie
Trasa, którą pokonała drużyna, 2001 r.
Trasa A. Bobrowa, 1986, 5B kat. trudności, centralna część Północnej ściany

1. Trasa drużyny, 2001 r.
1. Trasa W. Siedielnikowa, 1977, 5B kat. trudności.
1. Trasa A. Bobrowa, 1986, 5B kat. trudności.
1. Trasa Starłyczanowa, 5B kat. trudności.
1. Trasa J. Swolika, 1988, 5A kat. trudności.

Zdjęcie profilu trasy z prawej strony. (Ściana po prawej)

W. Sayram (4238) Wyjście na morenę lodowca Sayram na wysokości 3190 m NW grzbiet W. Jenbek (3850) Przełęcz Sołniecznyj i NW grzbiet, prowadzący do W. Sayram Przełęcz między W. Jenbek i W. Sayram

Fotopanorama rejonu

Mapka obiektu wspinaczkowego Wykres wejścia Lato 2001 Schemat trasy w symbolach według systemu UIAA M1:2000

Opis trasy po odcinkach

R0–R1 Od usypiska moreny po lodzie 30 m, 55°, i w prawo po zniszczonych skałach 20 m, 55°. Zagrożenie spadającymi kamieniami ze ściany. Przechodzić wcześnie rano. R1–R2 W lewo w górę po wewnętrznym kącie 50 m, 65°. Skały są solidne. R2–R3 W lewo po skalnej półce 70 m, 45° do osypanego barku pod podstawą kontrafortu. R3–R5 W górę po systemie szczelin 42 m, 80°, szczelina bez zaczepów 8 m, 90° przechodzi się z PTO. R5–R6 Po wygładzonych monolitowych skałach, w prawo w górę 30 m, 80° i po wewnętrznym kącie w górę 10 m, 85°. Jasna ściana z przewieszonymi partiami pozostaje po lewej. W połowie znajdują się skały-nakładki, z przelotowymi otworami w górnej części, przejście po półce w prawo 10 m, 80° na kant tej skały. R6–R9 Podjazd w górę po stromym wewnętrznym kącie 20 m, 95° z przewieszonymi partiami (PTO) w kierunku „jasnej głowy” tej części kontrafortu. Następnie przejście w prawo do następnego wewnętrznego kąta z przewieszonymi partiami 20 m, 90°. I jeszcze bardziej na prawo przez ścianę z przewieszonymi partiami 10 m, 90°. Wyjście na „jasną głowę” po haku (punkt kontrolny). R9–R10 W lewej części ścianki w górę 10 m, 90°, PTO. Wyjście na kant kontrafortu. R10–R11 Po kancie kontrafortu 40 m, 75°. R11–R13 Po kancie 10 m, 60° — wyjście na wygodną półkę, gdzie możliwa jest nocleg (może nie być wody lub śniegu). Po ścianie 50 m, 80° w górę. R13–R14 Ponownie po kancie 47 m, 75% pod ścianę do wewnętrznego kąta. R14–R15 Przez wewnętrzny kąt 10 m, 55°, następnie ściana łagodnieje — 10 m, 55° — i w górę 30 m, 80°. R15–R16 Ściana przechodzi w kant 40 m, 75° i ponownie po ścianie 10 m, 60%. Wychodzimy do pierwszej gładkiej „płyty skalnej” o długości do 100 m. R16–R17 W prawej części „płyty skalnej” po wewnętrznym kącie 50 m, 70% pod podstawą ściany, opadającej z drugiej górnej „płyty”. Na płytach znajdują się partie śniegu. R17–R20 Z „połowy płyty” w prawo po pochyłej półce 10 m, 70° (zejście z dolnej płyty na górną) i po szczelinie z dwoma przewieszonymi partiami z PTO 15 m, 90°, następnie 25 m, 75°. Wyjście na „górną płytę”. R20–R23 W górę w lewo po płytach 200 m, 65–70°. R23–R24 Pozostawiając kant płyty po lewej, po niej 50 m, 60° w kierunku grzbietu — wyjście na północno-wschodni grzbiet. R24–R25 Po grzbiecie 70 m, 60°. R25–R26 Po prostym grzbiecie do szczytu 150 m, 50°. Szczyt. Zjazd po NW grzbiecie według 3A kat. trudności.

Fotografia techniczna trasy

Zapis z punktu kontrolnego na szczycie Sayram

5 sierpnia 2001 r. Dwójka alpinistów w składzie: Natalia Rafikowa (2-gia kategoria sportowa) Aleksandr Toporkow (2-gia kategoria sportowa) Wykonali wejście trasą 5A kat. trudności — Lewy. Na szczyt wyszli o 20:10. W turze leży cały tomis.