I. Klasa techniczna

2. Tienszan, Terskej Ala-Too
3. szczyt Festiwal'naja, filarem północno-zachodnim
4. Proponowana kategoria trudności — 5B
5. Przewyższenie — 840 m, długość części ściennej — 1050 m, długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 750 m. Średnie nachylenie części ściennej — 66°.
6. Wbite haki:

skalne 103 zakładane 32 lodziowy 25 sztyftów –

7. Godzin marszowych zespołu — 22 godz., dni — 3
8. Biwaki: 1. na morenie, 2. na grani
9. Kierownik: Łukjanow Władimir Siergiejewicz — KMS

Uczestnicy:

• Łukjanow Aleksandr Siergiejewicz — 1. sp. razrjad
• Swiesznikow Boris Władimirowicz — KMS (wyp. w tek. sezonie)
• Chiwcow Lew Borisowicz — 1. sp. razrjad.

10. Trener: Kubonina Tamara Wasiljewna — MS ZSRR
11. Wyjście na trasę: 15 sierpnia 1984 r. szczyt: 16 sierpnia 1984 r. powrót: 17 sierpnia 1984 r.

Zdjęcie ogólne szczytu

Zdjęcie wykonano 15 sierpnia 1984 r. o godz. 16:00. Odległość do obiektu — 1 km. Obiektyw — «INDUSTAR-50», t.s. W1 — — — TRASA GRUPY

PROFIL ściany od strony prawej / od południowego-zachodu / Zdjęcie wykonano 15 sierpnia 1984 r. o godz. 10:00. T.S.W2. Wysokość — 3600 m. Odległość do obiektu — 800 m.

Fotopanoama okolicy

Zdjęcie wykonano 20 lipca 1984 r. o godz. 15:00. T.S. №3. Wysokość 3800 m. Odległość do obiektu — 7 km. Obiektyw «INDUSTAR-50».

Fotografia techniczna trasy

Zdjęcie wykonano 15 sierpnia 1984 r. o godz. 14:00. T.S. №3. Wysokość 3480 m. Odległość 300 m. Według planu taktycznego wejścia na szczyt Festiwal'naja filarem północno-zachodnim, uczestniczyła grupa w składzie:

Łukjanow W.S., 1954 r.ur. — KMS; Łukjanow A.S., 1952 r.ur. — 1. sp. razrjad; Swiesznikow B.W., 1951 r.ur. — KMS (wyp. w tek. sezonie); Chiwcow L.B., 1953 r.ur. — 1. sp. razrjad.

Wspinaczka odbywała się zgodnie z rezerwowym planem taktycznym, tj. z wstępnym przetarciem trasy.

15 sierpnia Lina Łukjanow A. — Chiwcow dokonała przetarcia trasy na odcinkach R0–R8 (pierwszy szedł Łukjanow A.). Po przetarciu lina zeszła na biwak na morenę (o godz. 12:00).

16 sierpnia Grupa w pełnym składzie z całym ekwipunkiem biwakowym wyszła na trasę. Po wejściu po linach stałych naprzód wyszła lina Łukjanow W. — Swiesznikow. Odcinki R9–R14 i R19–R21 pierwszy przeszedł Łukjanow W. Odcinki R15–R18 i R22–R23 pierwszy przeszedł Swiesznikow. Biwak na grani (leżący).

17 sierpnia Ruch po grani — równoczesny, ubezpieczenie przez występy. Zejście odbywało się po żlebie z przełęczy między szczytami Festiwal'naja i Słonenok do momentu oświetlenia tego żlebu przez słońce. Na morenę pod szczytem Festiwal'naja zeszli o godz. 12:30.

Łączność grupy z obserwatorami odbywała się regularnie przez radio «Witalka».

| Haki | | | | | | | | :----: | :----: | :----: | :----: | :----: | :----: | | Skał. | Zakł. | Lod. | №№ Odcinków | Nachylenie (stopnie) | Długość (m) | Stopień trudności | | - | - | 4 | R0–R1 | 90 | 5 | 5 | | - | - | 6 | R1–R2 | 50 | 50 | 4 | | 2 | - | - | R2–R3 | 50 | 15 | 4 | | 6 | 2 | - | R3–R4 | 60 | 20 | 5 | | 5 | 3 | - | R4–R5 | 90 | 40 | 4 | | 4 | 1 | - | R5–R6 | 70 | 30 | 5 | | 4 | 3 | - | R6–R7 | 70 | 40 | 4 | | 4 | 2 | - | R7–R8 | 70 | 40 | 4 | | 4 | 2 | - | R8–R9 | 60 | 40 | 4 | | 4 | - | - | R9–R10 | 65 | 40 | 4 | | - | 3 | - | R10–R11 | 75 | 40 | 4 | | - | - | 2 | R11–R12 | 50 | 20 | 4 | | 4 | 2 | - | R12–R13 | 75 | 40 | 4 | | 4 | - | - | R13–R14 | 75 | 50 | 5 | | 5 | 4 | - | R14–R15 | 90 | 30 | 6 | | 10 | 6 | - | R15–R16 | 50 | 120 | 5 | | 7 | - | - | R16–R17 | 65 | 50 | 5 | | 5 | - | - | R17–R18 | 75 | 50 | 5 | | 9 | 2 | - | R18–R19 | 90 | 40 | 6 | | 8 | - | - | R19–R20 | 80 | 40 | 5 | | 6 | 2 | - | R20–R21 | 50 | 40 | 4 | | 4 | - | 3 | R21–R22 | 50 | 40 | 5 | | - | - | 6 | R22–R23 | 40 | 70 | 4 | | - | - | 6 | R23–R24 | 40 | 70 | 4 |

Opis trasy po odcinkach

15 sierpnia Przetarcie trasy.

ODCINEK R0–R1 Trasa zaczyna się od bergszrundy, którą przechodzi się najpierw przez śnieżną czapę, a następnie przez lodową ścianę (90°) — 5 m.

ODCINEK R1–R2 Po lodowym stoku do granicy skał filara. Wyjście na półkę.

ODCINEK R2–R3 Po pochyłej półce skalnej w prawo do wewnętrznego kąta.

ODCINEK R3–R4 Wewnętrznym kątem wyjście w szczeliny. Ustawiono 1. punkt kontrolny — puszka z adnotacją na haku.

ODCINEK R4–R5 W lewo w górę przez szczelinę do dużej półki ze śniegiem, następnie przejście w lewo do podstawy dużego wewnętrznego kąta.

ODCINEK R5–R6 Wewnętrzny kąt wyprowadza do ścianki, kończącej się przewieszką.

ODCINEK R6–R7 W górę po ściance. Przewieszka jest obchodzona od prawej strony.

ODCINEK R7–R8 Wewnętrzny kąt utworzony przez duże głazy jest obchodzony od prawej strony po płytach. Od początku trasy 5 linek po 40 m. Zejście na morenę u początku trasy.

16 sierpnia Wejście po linach stałych do najwyższego punktu ich zamocowania.

ODCINEK R8–R9 Ścienka skalna wyprowadza do charakterystycznego białego pasa skalnego (1.).

ODCINKI R9–R11 Po pochyłych płytach i ściance wyjście na masywne skalne wypiętrzenie. Ustawiono 2. punkt kontrolny. Możliwe miejsce biwakowe.

ODCINEK R11–R12 Przecinając zaśnieżone półki, wychodzimy do wewnętrznego kąta, odchodzącego w lewo.

ODCINKI R12–R14 Po prawej stronie wewnętrznego kąta i dalej po ścianie — do podstawy komina.

ODCINEK R14–R15 Kominem do przewieszki. Przewieszka jest obchodzona po lewej stronie.

ODCINEK R15–R16 Po ściance do drugiego białego pasa skalnego. Dalej w górę na prawo od pionu.

ODCINKI R16–R18 Po ściankach — do podstawy dużego wewnętrznego kąta, wyprowadzającego do dużego żlebu.

ODCINEK R18–R19 Wewnętrzny kąt o charakterystycznych rdzawych zaciekach. Przewieszka jest obchodzona po lewej stronie.

ODCINEK R19–R20 Po ścianie na lewo od dużego żlebu (żleb jest niebezpieczny kamieniami!) wyjście na grań filara.

ODCINEK R20–R21 Po nietrudnych skałach do prawego krańca śnieżnika. Ostrożnie — „żywe” płyty!!

ODCINEK R21–R22 Po oblodzonym skalnym podłożu do dużych przewieszek, które pokonuje się „wprost”.

ODCINEK R22–R23 Po pokrytych lodem skałach wyjście na grań. Przetarcie miejsca biwakowego.

17 sierpnia

ODCINEK R23–R24 Ostra grań jest pokonywana głównie wzdłuż jej lewej strony. Wyjście na szczyt — w odległości 900 m. Zejście ze szczytu — do przełęczy między szczytami Festiwal'naja i Słonenok. Dalej po lodowym żlebie do skał («дюльфер» 40 m) i następnie w dół — po lodowcu.

Podczas wspinaczki grupa używała na odcinkach skalnych haków najróżniejszych konfiguracji i elementów zakładanych. Przy przechodzeniu odcinków lodowych, ubezpieczenie odbywało się przez lodziwy (tytanowe).